Sporttas zonder sportkleren (over cocaïne en een traantje laten)

Wauw. Een boek over hardlopen waarvan je ook echt zin krijgt om de deur achter je dicht te trekken en te gaan rennen.

Wie Ren voor je leven leest, gaat hardlopen.

En krijgt tranen in zijn ogen.

Het is het verhaal van Klaas Boomsma.

Zonder drank en drugs heeft de sporttas van Klaas een nieuwe functie gekregen. Voorheen verstopte hij daar zijn ongeopende rekeningen (van IBG, de belastingdienst en schuldeisers) nu neemt hij wekelijks zijn sporttas mee naar een loopevenement of een training en zitten er geen enveloppen in, maar een loopshirt en een korte broek.

Ik ben blij dat Klaas van de drank af is en is gaan rennen. Voor hemzelf natuurlijk op de eerste plaats, maar ook voor mijzelf ben ik er blij om. Geen benul wat Klaas had gedaan op zijn zondagen als hij niet naar een afkickkliniek was gegaan, maar vermoedelijk hadden we dan nooit samen gaan hardlopen. Sterker nog: waarschijnlijk had ik hem dan nooit leren kennen.

Dat zou zonde zijn.

29 november 2021 is Klaas Boomsma 10 jaar clean

Na jaren van drank- en drugsgebruik wenste Klaas in een afkickkliniek een ander leven. Hij besloot van de drank af te blijven en te gaan hardlopen. Dat lukte. Zijn eerlijke en hoopvolle verhaal heeft hij opgeschreven in zijn autobiografische Ren voor je leven (kijk dat omslag!).
 
De meeste boeken over hardlopen vind ik stom.

Het lukt schrijvers toch niet echt om onder woorden te brengen, hoe het voelt om de deur achter je dicht te trekken en de straat uit te rennen voor een ronde van, zeg, 12 kilometer. Schrijf je op, dan is het ineens heel gewoon. Maar ga je het doen, dan voel je dat je leeft.

Van mijn favoriete schrijver – Haruki Murakami – heb ik 23 boeken met veel plezier gelezen, en één boek legde ik halverwege weg: zijn boek over hardlopen.

Dus toen ik Klaas leerde kennen, was ik niet direct happig om zijn boek over hardlopen te lezen.

Liever liep ik met hem hard.

Tot ons run-dip-run-loopmaatje Bas M. met Klaas B. naar een AA-meeting was geweest naar aanleiding van zijn boek.

Wacht even.

AA-meeting?

Ja zo’n meeting die je ziet in Amerikaanse films, waarin verslaafden in een cirkel zitten Hi my name is (Klaas) and I’m an alcoholic.

Als loopmaatjes samen naar een AA-meeting gaan, omdat de één daarmee van de drank afblijft en de ander nieuwsgierig is hoe zoiets gaat, wil ik ook meer weten.

Dus ik lees Ren voor je leven 

Het is rauw en eerlijk. Om de haverklap denk je met Klaas’ vader mee: ‘jongen toch’.

Klaas schrijft hoe hij zichzelf in de schulden snoof en dronk. Niet alleen zijn bankrekening dook in de min, maar ook zijn eigenwaarde.

Dat werkt louterend. Iemand die zichzelf niet ontziet en zijn duistere kanten plompverloren opschrijft. Het is geruststellend te lezen dat ik niet de enige ben die er soms een zooitje van maak(te).

Zeker omdat de doorgesnoven destructieveling de Klaas is, waarmee ik zo lekker kan rennen. In stilte. Of keuvelend over ’t een of ’t ander.

Het lukt Klaas om woorden te vinden waarom rennen zo verrukkelijk is.

En ik ben dankbaar dat Klaas het lopen ontdekt heeft en dat ik een vriend heb gevonden.
Na het lezen van Ren voor je leven krijgt iedereen zin om een avond vol drank in te ruilen voor een ochtend vol loopvreugde.

Kortom: een heerlijk boek voor lopers die een (fictieve) loopvriend zoeken en een geruststellend boek voor alle alcohol-, drugs, gok-, seks-, game-, koop- en nicotineverslaafden: het kán verkeren.

Alvast veel leesplezier!

Enne: dit omslag is geweldig, dat is het werk van Gees Voorhees