Schreeuwend op de dijk: aangevallen door een buizerd

Mijn hart bonkt in mijn keel.

Ik kijk achterom en zie een lege dijk.

Even overweeg ik om te draaien en zo hard mogelijk terug te rennen.

Maar ik realiseer me dat de agressieve buizerd sneller is dan ik. De buizerd zet een nieuwe aanval in en komt snel dichterbij. Dus ik besluit de tegenaanval in te zetten. Met mijn handen gespreid omhoog schreeuw ik hard richting de buizerd. Een oerkreet.

Het werkt.

De buizerd stopt zijn aanval en vliegt weer omhoog.

De tweede aanval is afgeslagen

Kort daarvoor was ik me wezenloos geschrokken.

Om filestress te vermijden, had ik op de bonnefooi een afslag genomen op de A2.

Waardenburg.

Ik reed een kilometer van de snelweg af en parkeerde mijn auto.

Voor het geval dat heb ik altijd een reserveset loopschoenen, een broek en shirt in de kofferbak liggen.

Al na 500 meter loop ik een schitterend landgoed op.

Ik kijk mijn ogen uit en zie een kasteel, een kramsvogel, een vlaamse gaai, 2 eekhoorns, een haas en een bonte specht

Dan zet ik koers richting de Waal.

Nog geen kwartier nadat ik in een file op de A2 dreigde te raken, loop ik in stilte te genieten van groen, water en vogels.

Tot ik geklapper hoor en iets in mijn haar voel

Geschrokken kijk ik op en zie een enorme buizerd. Hij vliegt weer van me weg en ik realiseer me dat hij het vanachter op mij had gemunt.

Loop ik in de buurt van zijn nest?

Ik speur kort de bosrand af om te zien of ik een nest zie.

Dan kijk ik de buizerd na en ik zie dat hij langzaam omdraait en een nieuwe duikvlucht inzet. Nu van voren.

Na een tweede aanval volgt nog een derde, vierde, vijfde en zesde

Met oerkreten houd ik de vogel op veilige afstand.

Na de zesde aanval ben ik blijkbaar zijn territorium weer uitgelopen, want hij (of zij) laat me verder met rust.

Mijn hartslagmeter heb ik niet om, maar ik weet zeker dat mijn hartslag nog nooit zo hoog is geweest bij dit tempo.

Het hele loopje op de dijk, kijk ik regelmatig achterom.

De buizerd laat zich niet meer zien.

Na afloop zet ik mijn ervaring op Strava.

Uit de reacties blijkt dat meer lopers last hebben van agressieve buizerds.

Er zijn zelfs gemeentes die borden plaatsen op risicoplekken.

En de vogelbescherming geeft tips om een aanval te voorkomen.

Vooral de tip om een petje op te doen met een zonnebril achterstevoren is de moeite van het proberen waard.

En als je toch wordt aangevallen: schreeuwen helpt ook.

Terug bij de auto kleed ik me weer om.

Het lopen was heerlijk.

Toch heb ik het gevoel dat er nog iets ontbreekt.

Zie ik ertegen op om weer in de auto te stappen na dit uitje in het groen?

Of heb ik honger?

Als ik de auto start weet ik waar mijn gevoel van gemis vandaan komt.

Ik vond het eerlijk gezegd wel jammer dat de buizerd zich op de terugweg niet meer liet zien. Want hoewel ik ook vrees had voor de agressieve vogel, zag ik er op de terugweg toch een beetje naar uit om hem weer te zien.

Ik zet de auto in de eerste versnelling, laat de koppeling opkomen en denk aan een quote van Eleanor Roosenvelt: Doe elke dag iets waar je bang van bent.

De agressieve buizerd maakte van mijn mooie loopje en bijzondere ervaring.

Moedig voorwaarts, op naar meer bange momenten.

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong