Lopen in je zones: zo wordt het wel heel makkelijk
Mijn telefoon trilt.
Ik heb een melding van Stryd.
Linksboven op mijn beeldscherm staat S. Bijna alle meldingen van apps heb ik uitgeschakeld. Maar Stryd mag me berichten sturen. 9 februari loop ik de Two Rivers Marathon in Zaltbommel. Met een schema van Paul Oude Vrielink. Paul geeft de trainingstijd en de zones aan. En Stryd levert de vermogens bij de zones.
Ik klik op het icoontje van Stryd.
Your Critical Power increased to 270 Watt
Goed nieuws.
Critical Power is het vermogen bij mijn ADV (de inspanning die ik een uur vol kan houden). Ook wel omslagpunt of anaerobe drempel. Stryd analyseert mijn trainingen en past de Critical Power automatisch aan. In het begin was ik wat argwanend. Ik heb immers alleen een footpod op mijn schoen: hoe kan dat ding weten óf ik vooruit ga en wat mijn Critical Power is. In het begin deed ik nog een test van Hans van Dijk en Ron van Megen.
Maar nu laat ik Stryd automatisch mijn Critical Power berekenen. Dus na iedere training gaat Stryd voor me rekenen.
Meestal hoor ik niets. Na een duurloop of een 10K in mijn zone II blijft het stil.
Maar toen ik 5 kilometer écht mijn best deed, kreeg ik na een kwartier de melding: Your Critical Power increased to 270 Watt.
Het is ideaal: zo’n ’trainer’ die iedere training meekijkt en zones direct aanpast
Grote voordeel: ik hoef zelf geen ingewikkelde berekeningen te maken of dure inspanningstesten te doen. Ik kan lekker lopen en mijn zones worden vanzelf bijgehouden. Het enige dat ik hoef te doen is kijken welk vermogen de zone heeft waar ik die dag op ga trainen. Zone II? 215-242 Watt. Zone III? 242-269. Dat kan na een goede trainingsweek alweer hoger liggen, maar dat corrigeert mijn Stryd vanzelf.
20 jaar geleden wilde ik profwielrenner worden. Toen had ik zo’n meter ook graag willen hebben. Na trainingskampen in warme oorden werden we getest om te zien of we vooruit waren gegaan. Bij Adrie van Diemen werd ik volgehangen met zuignapjes en na iedere belastingstap werd mijn bloed geprikt om melkzuur te meten. Ook Stans van der Poel heeft me vaak getest. Zij had een revolutionair apparaat waardoor bloed prikken achterhaald was: ze mat adempatroon, borstkasuitzetting en ademfrequentie. Interessante kost en altijd weer spannend: ben ik vooruit gegaan? Nadeel van de metingen: het was altijd in een laboratorium. Het idee dat je gewoon volle bak een berg op fietst en dat de metingen daar ter plekke gebeuren, daar kan ik met terugwerkende kracht alsnog vrolijk van worden.
En nu. Als liefhebber die twee keer per jaar een marathon loopt en zonder trainer het Vondelpark in gaat, heb ik alle data bij de hand.
Zonder dat het hogere wiskunde wordt.
Zonder dat ik ingewikkelde boeken hoef uit te pluizen over trainingsleer.
Critical Power. Zones. Meer heb ik niet nodig.
Nu mijn Critical Power weer hoger is geworden, is ook mijn marathonwattage weer omhoog. Over anderhalve week loop ik de marathon. Ik ga die lopen op Vermogen, niet op hartslag. Dat wordt een hele nieuwe ervaring.
Wordt vervolgd.
NOOT: dit blog schreef Koen voor ProRun.


Hoi Koen,
Ik ben nogal huiverig voor het gebruik van dit soort apps. Gratis, geeft mooie info maar je betaalt met… je privacy. Voor de grap even de privacy sectie bekeken. Snel gescreend want al die lappen tekst zijn onleesbaar, maar ik maak daaruit op dat je toestaat dat de app een link legt met de Facebook en Twitter en daar toegang krijgt tot je activiteiten, profielfoto, gender etc.
Zoals altijd heeft Google ook toegang en kan je persoonlijke advertenties sturen.
En dan: general activity data, heart rate and other vital data (en welke zijn dat dan??), movement activity.
Ik vind je testen en testjes altijd leuk, maar ben ook wel benieuwd hoe je naar dit soort bij effecten kijkt. Ik vraag me altijd af wat er over 10 jaar met je hartslag en andere ‘vital data’ gaat gebeuren. Al die gegevns staan ergens opgeslagen en zijn dus toegankelijk. Het zijn heel persoonlijke data waar met algoritmes waarschijnlijk veel persoonlijke info uit te halen is.
Maar mogelijk ben ik wat paranoia en zou ik wat meer ademhalingsoefeningen moeten doen ;-).
De app mag dan wel gratis zijn, de sensor die je ervoor nodig hebt om er gebruiken van te maken, niet (200 euro). Over je privacy zou ik me in het geval van Stryd niet zo’n zorgen maken, die koppelingen met Twitter/Facebook zijn nodig om de Social login te faciliteren (tip:niet gebruuken), niet om je data door te sturen.