Forenzen op de fiets

Willard T. en ik vallen wat buiten de toon.

We zitten in onze oude fietskleren (felgroen shirt) koffie te drinken in een koffietentje in Amsterdam Zuid.

Zo’n tentje waar ze niet alleen soja latte op de kaart hebben staan, maar waar ook nog vrouwen in rode jurken met rode hakschoenen komen om ze te bestellen.

Willard drinkt gewone koffie.

Het is 7:15 uur en we hebben hier afgesproken om samen te fietsen. Hij naar zijn werk in Amstelveen, ik naar ons kantoor in Hilversum. Het is een verrukkelijk begin van de dag. Eerst koffie, beetje ouwehoeren en dan veertig kilometer fietsen vóór de werkdag begint.

Meestal fietsen we eerst de stad uit richting Ouderkerk. We rijden paralel aan de Amstel, een stukje langs de rivier waar ik fan van ben: futen, zwanen, roeiers, riet, woonboten en mooie huizen. Na Ouderkerk wordt het nog mooier langs een veel kleiner riviertje, Waver.

Het is een doodgewone woensdag, maar het voelt als een mini-vakantie

Na Vinkeveen slaat Willard T. rechtsaf naar Amstelveen en ik sla linksaf naar Hilversum: het Sportrusten hoofdkwartier.

Op Strava sla ik mijn ritje op.

48 kilometer
29,1 km/uur gemiddeld
50 km/uur maximale snelheid
1u39’58”

Maarten (neef 2) zit er al. Zijn fietsschoenen staan naast zijn bureau en zijn fietsbroek en wielershirt hangen over een stoel aan de vergadertafel.

Ik doe mijn fietsbroek en -shirt uit. Maarten kijkt niet op of om en Mark (neef 3) komt binnenstappen. Moguhh, zeg ik in mijn nakie, en Mark zegt goedemorgen terug. Hij blikt of bloost niet, hoewel hij zijn werkdag begint met een blote man op zijn kantoor. Ik doe een boxershort aan en een spijkerbroek en ga me even wassen in het toilet.

We hebben geen douche, maar dat weerhoudt niemand hier van sporten. Zeep en water uit de kraan, da’s zat.

Ik zet koffie en begin fris aan de werkdag.