Kris Jouret – Marathon Porto 2025

Honderd dagen lang heb ik alles gegeven met het Sportrusten-programma. Geen dag overgeslagen, geen training te veel of te weinig. Onderweg liep ik de 10 Miles en een halve marathon, allebei vlot, met een gemiddelde van 5:05/ km. Dat gaf me veel vertrouwen.
Tot een week voor de grote dag… toen mijn knie protesteerde door overbelasting. Rust werd plots mijn enige “training”. De dagen kropen voorbij, met ijs, hoop en twijfel.
Aan de start van de marathon stonden de zenuwen strak gespannen. Het parcours was niet bepaald vlak, maar de zon scheen, 17 graden, net iets te warm om ideaal te zijn. Om 8 uur klonk het startschot. De eerste drie kilometer gingen lichtjes bergop, meteen voelde ik mijn hartslag omhoogschieten. Na tien kilometer wist ik: dit wordt zwaar.
Toch bleef ik vasthouden aan mijn tempo van 5:30/ km, tot rond kilometer 26. Toen kwam de klap: krampen in de kuit en pijn in de knie. Vanaf dat moment was het aftellen, kilometer per kilometer. De tijd liep weg, maar opgeven stond niet in mijn woordenboek. De finish kwam dichter, stap voor stap. En ja, ik haalde het.
Het 100-dagenprogramma was een intense, leerrijke ervaring. Door de blessure kan ik geen eerlijk eindcijfer geven, maar één ding weet ik zeker: ik raad het iedereen aan die op een gezonde, haalbare manier naar een marathon wil toewerken. Het is geen wondermiddel, maar wel een reis vol discipline, karakter en trots.