Waarom we het c-woord niet gebruiken
Ik zit in het gras en kijk omhoog. Een jonge buizerd krijgt les in jagen. Het is een mooi gezicht. Twee buizerds die zich ineens tientallen meters laten zakken, om daarna weer rustig omhoog te vliegen.
De zon schijnt.
In het droge gras zie ik een lieveheersbeestje. Het rode bolletje met zwarte stippen vliegt op en landt op mijn knie.
Links hoor ik getik. Ik speur de bomen af en probeer het geluid te lokaliseren. Een groene specht: wauw.
Een kwartier eerder plofte ik neer in het gras. Lekker weer, mooi stukje gras. Nu heb ik een hele rits dieren gezien: de buizerds, een groene specht, lieveheersbeestjes, mieren, een groen torretje, pimpelmezen, koolmezen, een roodborstje, vlinders en een eekhoorn met een grote dennenappel in zijn bek.
Het is verrukkelijk
Zitten.
Koekeloeren.
Mijn wangen worden steeds warmer door een fel zonnetje.
Wellicht zie jij jezelf nu ook in het gras (of op het strand) zitten en eigenlijk moeten we het hierbij laten.
Maar nu ik achter een computer zit en een blog schrijf, is het gevaar groot dat ik de rust van zaterdag om zeep help. Bijvoorbeeld door te schrijven dat kijken naar groene spechten helpt tegen stress.
Schrijven over stress, wakkert stress aan
Nu ben je vermoedelijk uit het gras met de groene specht en in je stress. Want het brein maakt al lezend nauwelijks onderscheid of iets tegen stress is of juist stress aanwakkert.
Stress = stress.
Toch is het goed om manieren te benoemen tegen stress. Werkstress. Geldstress. C-stress.
Vooral dat. C-stress. Wat kunnen we daar tegen doen? Als ik duidelijk probeer te maken dat ik de angst voor corona niet teveel wil toelaten omdat ik meer vertrouwen heb in compassie, zorg en dienen dan in stress en angst, kan ik beter beschrijven dat ik in het gras lig en een eekhoorn zie dan dat ik een manier heb gevonden om coronastress te bestrijden.
Het c-woord staat 15 x op Sportrusten. Je ontkomt er niet aan, maar het liefst vermijden we het. Op Google zijn er 1.230.000.000 hits op corona. We doen er zo min mogelijk aan mee.
Niet omdat we onze kop in het zand steken.
Maar omdat het – ook nu, of juist nu – betekenisvol is om te mediteren, hard te lopen en gezond eten. En we geloven dat het beter werkt om te zeggen waar we enthousiast over zijn, dan om te benadrukken wat je wil bestrijden
Zo word ik nog steeds erg vrolijk van mijn ochtendritueel. Ik ben vóór mijn ochtendritueel. Het brengt me rust en creativiteit. En een groot voordeel: ik zit tevreden en kalm aan de ontbijttafel* grapjes te maken met mijn zoon. Zijn dag begint daardoor ook beter.
Waar word jij erg vrolijk van? Wat geeft jouw dag betekenis? Ik lees graag in de reacties waar jij vóór bent. Dit blog is een pleidooi om enthousiasme en rust delen, brand los 😉
*Ik zit wel aan de ontbijttafel, maar ik ontbijt niet mee, want periodiek vasten bevalt me goed 😉
Over de auteur
Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.
Koen de Jong
Ademcoach opleiding in de Vogezen
De ademcoachopleiding van Sportrusten verhuist dit jaar twee keer naar de Vogezen om daar een hele bijzondere week te ervaren. De kennis van de 6-daagse opleiding, op een plek in het groen van de Vogezen.
De eerste editie vorig jaar was een groot succes, en dit jaar belooft het opnieuw een bijzondere week te worden.
De voorjaarsgroep zit vol. Ga je mee in oktober?
Je verhaal stemt vrolijk en hoopvol, ondanks de zwaardere lading die er aan hangt. Ik word heel vrolijk van vroeg opstaan en met mijn honden wandelen, oefeningetjes doen, die blije koppies als ze het goed hebben gedaan?. Ook ik zit nu aan de ontbijt tafel met slecht een kopje thee.
Het periodiek vasten doe ik sinds ik in 2016 in een ijsbad De Wim Hof training heb gedaan. Daarna ging ik meer over hem lezen en ontdekte dat hij de Fast 5 methode gebruikt. Voor mij is 5 uur iets te kort, maar 6 uur per dag eten en verder vasten bevalt heel goed. Ik blijf scherper en alerter en word niet meer kortaangebonden als ik even niet kan eten.
En ook als ik straks naar mijn werk fiets en het regent, ben ik toch blij dat ik even buiten ben, in de natuur, soms zie ik een eekhoorntje, soms zelfs een ree en dat in de randstad….
Voor iedereen die zich zorgen maar over de problemen in de wereld, wil ik zeggen, geniet van de kleine dingen, probeer niet al het leed van de wereld op je schouders te nemen, dat is teveel. Draag bij waar je kunt, dichtbij in de buurt. Een mooie dag gewenst, met niet teveel zorgen?
Grappig, het duurde best lang voordat ik snapte wat ‘het c-woord’ betekende. Zeker in combinatie van je beschrijving van alle beestjes die je zag. Ik dacht: de c van climate? Niet zo grappig. Stress. Ik heb een groot, benauwd en cynisch hart. Ik ben voor rouwen. Ik ben voor getuigen van leed. Als ik een vlinder zie, dan ben ik blij een vlinder te zien en ik denk aan het uitsterven van vlinders. Of, ik ben blij tegen de achtergrond van mijn besef van hun uitsterven. Die blijdschap is een bevestiging van mijn relatie tot de vlinder, een teken van leven. Als er een relatie is, is er hoop. Ik loop hard om mijn lichaam te voelen en te ‘aarden’, een voorwaarde om relaties aan te gaan en ’te geven om’, tegen de verlammende druk van niet door mijn individuele bewustzijn te bevatten en mijn individuele lichaam te dragen crises.
En blij wordt ik van de kleine fijne dingen die ik zie, ruik en beleef. Wolken, bloeiende planten, badderende vogels.
Ik volg vooral mijn dagelijkse ochtendritueel met Pilatesoefeningen en ademtraining, vaak vooraf gegaan door een echt ijskoude douche. Omdat ik aan het periodiek vasten meedoe loop ik daarna 4x per week een rondje hard meestal gevolgd nog een of uitgestelde ijskoude douche. Het nieuws op radio of krant volgt meestal net na de lunch. Tot dan heb ik het C woord niet of nauwelijks gehoord of gelezen.
Oi, waar word ik vrolijk van…heb je effe ;-).
– De schaterlach van mij zoon
– Een kus van mijn dochter
– Een knuffel van mijn vrouw
– Een goed gesprek met mijn ouders
– Een rondje lopen of fietsen
– Een ademhalingsoefening
– Gezond en lekker eten
– Soms ongezond en lekker eten 😉
– Natuur
– Een goeie Netflix-serie
– Een mooi boek
– Een leerzaam boek
– Reizen
– Leren
– Schrijven
– Mensen helpen met sporten, ademhaling en voeding
– Bezig zijn met mijn bedrijf
– Een witbiertje op een zonnig terras
– Ennuh, mooie blogs van Sportrusten.
Ik kan nog wel effe doorgaan. En ja, soms, door de dagelijkse beslommeringen vergeet je al dat moois, maar corona heeft hier geen invloed (meer) op :-)…knuffel van je neef 🙂
Goedemorgen Koen,
Lees je blogs baak met enthousiasme en heb ook een aantal van je rituelen overgenomen.
Wat ik jammer vind om te zien is dat jullie bij Heijdestein/Bornia de afzetting hebben genegeerd om toch dit kwetsbare gebied met meerdere mensen tegelijkertijd te betreden. Als je ernaast woont weet je dat dit niet voor niets was (…).
Ik heb heb zelf een half jaar lang mijn ronde hiervoor opzij moeten zetten helaas. Als ik dan de foto bij het blog zie, word ik daar niet blij van. Sterker nog; het verhoogt mijn ademhaling en hartslag en dat is nou juist niet waarvoor ik je blogs lees 😉
Gelukkig kunnen we nu weer genieten van wat de omgeving ons te bieden heeft.
Wilde wel even als een strenge leraar mijn vingertje opsteken.
Sportieve groet,
Bjorn
‘Bij na niet gebruiken’ is beter.
Help ons allemaal door onder ogen te zien dat er een probleem/uitdaging is, en geef handreikingen er zodanig mee om te gaan dat het iets goeds oplevert.
Alles wat aandacht krijgt gaat groeien, maar met taboes gaan we het niet redden.
Ik word vrolijk van mijn ochtend wandelingetjes. Met mijn blote voeten door het gras tussen de koeien door. De dampende Maas en alle dieren en planten die ik tegen kom. Zie ik beukennootjes, hazelnoten, bramen of ander lekkers dat de natuur ons te bieden heeft, kan ik het niet laten er een paar op te rapen of te plukken. Mijn dag kan zo niet meer stuk
Dat klinkt als een mooi begin van de dag Yolaine. Beukenootjes: lekker.
Weer ga loos
Zo’n berichtje op Sportrusten is altijd weer een vitamine-bom voor lijf en leden ??
Dank
Haha, dank Franklin. Tot gauw!
Inderdaad, geen (mainstream media) nieuws volgen en zo het c-woord minder vaak horen en zien geeft op zichzelf al een bepaalde rust. Daarnaast via alternatieve kanalen zoals De andere krant, De Correspondent en Follow the money wel kwaliteitsnieuws lezen met ruimte voor verdieping. Voor wat betreft meditatie ben ik nog zoekende, dus ik heb me opgeheven voor de webinar van aanstaande maandag. Ik ben benieuwd!
* opgegeven
Dank voor je reactie Roelien en tot maandag!
Hoi Koen,
Ik word helemaal blij van een ijsbad hardlopen, wielrennen en rustig ademen. Naast mijn leuke gezin, werk en studie ?
Dat klinkt goed Inge. Heel goed.
Iedere ochtend doe ik mijn chi gong oefeningen. Variërend van 20 min tot 45 min. Afhankelijk van de zin en tijd die ik heb. Daarna nog de “5 tibetanen”. Oefeningen om je chakra’s te openen. Dit alles met, meestal gesloten, ogen. Focus op mijn ademhaling. Heerlijke vorm van relaxt beging van mijn dag.
De 5 tibetanen, dat is mooi. Dank voor je reactie. Geluk.
Ik volg helemaal geen nieuws meer, daar word ik blij van! Ik krijg via een wekelijkse nieuwsbrief de belangrijkste zaken door. En ik lees de achtergronden via De Correspondent, erg goed leesvoer om verder te kijken achter de waan van de dag. Me zoveel mogelijk begeven onder mensen die me energie geven! En uiteraard sporten, korte meditatie en ademhalingsoefeningen!
Ik volg ook geen nieuws meer en dat bevalt mij super Joost! Welke wekelijkse nieuwsbrief lees jij? Daar heb ik ook eens naar gezocht maar niets passend gevonden namelijk…. Ben erg benieuwd of dat ook wat voor mij zal zijn.
Alvast bedankt voor je reactie!
Ha Joost, ik ben ook (net als Rick) benieuwd welke nieuwsbrief je krijgt. Geluk en dank!
Ik ben daar ook benieuwd naar. Ook al volg ik al weinig nieuws, mijn stress-en angstysteem wordt continu getriggerd door alle C dingen. Afzettingen, kruisen, oja niet aanraken, bang om besmet te raken etc.
Ik word blij van kastanjes oprapen en in mijn zak stoppen en van luisteren, live of via filmpjes, naar het kakelen van mijn jonge neefje en nichtjes.