Running Blind: hardlopen op zijn mooist

Hoe is het om blind te zijn?, vroeg ik me gisteren op weg naar Papendal af.

Op het groene complex van Papendal vierde Stichting Running Blind haar 10-jarig jubileum. Een stichting die blinden of slechtzienden koppelt aan mensen die ‘gewoon’ kunnen zien om samen hard te lopen.

De blinde loper is middels een lint verbonden met de navigator en zo lopen mensen hele marathons. Het begon in Oogziekenhuis Rotterdam en inmiddels zijn er in heel Nederland mogelijkheden om te sporten.

Tijdens het jubileum mocht ik wat ademhalingsoefeningen doen met de lopers, zodoende reed ik gistermiddag naar Papendal en probeerde ik me voor te stellen hoe het is om blind te zijn.

Running Blind

Ik weet niet of ik nog de moed zou hebben om hard te lopen als mijn ogen me in de steek lieten, maar de band tussen de buddy’s en de slechtziende lopers is indrukwekkend.

De hele dag namen mensen elkaar op sleeptouw en de saamhorigheid tintelde in de lucht.

Running BlindToen ik een slechtziende – nogal hard – zag rennen met een geconcentreerde loper ernaast, verbonden middels een rood lint, wist ik niet voor wie ik meer bewondering had: de loper die zonder zicht moest vertrouwen op zijn buddy of de loper die de verantwoordelijkheid nam om voor twee mensen te kijken.

Het ontroerde. Ik dacht: dit is toch sport op zijn mooist.

De stichting Running Blind kan nog vrijwilligers gebruiken en er zijn in het bestuur diverse plekken vrij.

Wil je dit bijzondere initiatief steunen? Kijk dan op de website:

www.runningblind.nl

 

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong