Een gevaar van familieopstellingen
In Amersfoort heb ik een familieopstelling gedaan bij Nienke Binkhorst.
Mijn ouders, mijn zus, mijn opa’s en oma’s had ik een plek gegeven en ik ging in de ruimte staan.
Voor wie er niet mee bekend is: mijn familie was daar niet bij. Onder begeleiding van een coach zette ik mijn familie neer in de ruimte. Soms gaat dat met andere mensen die representant zijn, in mijn geval waren het druppelvormige, pluche kussentjes.
Je geeft je familieleden een denkbeeldige plek in een ruimte en je neemt dan zelf een plek in de ruimte in.
‘Draai je eens om,’ zei Nienke vriendelijk.
Ik draaide me om en begon te huilen. Zonder er erg in te hebben zette ik alles en iedereen achter me en ik keek een andere kant op. Enkel door me om te draaien, gebeurde er veel. Na dit emotionele begin volgde een mooie sessie.
Het was een bijzondere middag en ik ging lichter en opgewekt weg.
Een familieopstelling is interessante, betekenisvolle en leerzame kost.
Toch realiseerde ik me van de week dat er een gevaar schuilt in familieopstellingen
We zaten na ons meditatieuurtje aan tafel op het clubhuis.
‘Ik ga vanmiddag een familieopstelling doen,’ zei V.
‘Oh, spannend. Mooi,’ antwoordde I. ‘heb je een speciale reden?’
‘Het gaat toch een laag dieper dan wat ik hier doe, ik worstel met mijn werk en heb het idee dat ik wat ballast uit mijn jeugd meeneem. Mijn vader was een autoritaire man.’
Huh?
Een laag dieper dan wat hij hier doet?
Dat kan toch niet?
In de ochtend zitten we van 6:30 tot 7:30 in stilte te mediteren. Er komen gedachten op en in plaats van mee te gaan met de gedachten, gaan we terug naar ons lichaam, naar de ademhaling.
Dieper dan dat wordt het niet.
Je bent met je hele aandacht in het nu en je oefent met concentratie om gelijkmoedig te blijven. Dus alles wat er vanuit het verleden zit opgeslagen in je lichaam heeft kans om naar boven te komen en omdat je er niet van wegkijkt en er geen oordeel bovenop doet, is er de mogelijkheid om wat oud zeer te loodsen. Aandacht zonder oordeel doet bijzondere dingen.
Familieopstellingen dragen enorm bij om oud leed versneld kwijt te raken en het is fijn om af en toe wat hulp te krijgen, in plaats van het in je eentje – op een meditatiekussen – te moeten rooien.
Maar dieper dan met jezelf in stilte kan het nooit gaan.
Er zijn de vier elementen. Er is trilling. Er is NU. Als het ons lukt om ons brein te temmen en het bij lucht, aarde, vuur, water en trilling te laten in het moment, wacht ons een mooie verrassing van het universum.
Eckhart Tolle sluit De kracht van nu ook niet af met; naast aandacht voor het NU is het wel belangrijk om ook familieopstellingen te doen.
De kracht van familieopstellingen zit in hulp van een goede coach in combinatie met het moment; je haalt met aandacht in het nu, opgeslagen patronen naar boven.
Er schuilt echter een gevaar in als je de opgeslagen patronen uit je jeugd op een groot voetstuk plaatst en het idee hebt dat je daar alleen met familieopstellingen vanaf kunt komen
Alle wijsheid zit al in het nu. In de stilte. In je lichaam.
Je kunt in een wak gaan zitten in Finland, truffels eten, een ayahuasca-cermonie bijwonen, een tiendaagse stilteretraite doen, zweethutsessies bijwonen, familieopstellingen of klankschaalretraites doen en meer bijzondere weekenden bijwonen.
Het is allemaal leerzaam, inspirerend, bijzonder, betekenisvol en prachtig.
Maar het gaat mis als we onszelf aanpraten dat deze sessies een voorwaarde zijn om voorbij angsten, ego, opgeslagen ervaringen en het denken te komen. Want juist deze sessies kunnen ook een manier zijn om ontwikkeling uit te stellen. Je kunt vandaag beginnen met mediteren, met gezonder eten, met koud douchen en met aardig zijn voor je naasten.
Daar heb je geen retraite voor nodig, daar heb je geen hulp voor nodig. En het helpt je om oude patronen te veranderen in nieuwe.
Als je echter leunt op coachingsessies, kan dat (ongemerkt) een manier zijn om vooral uit te stellen om je opgeslagen zwaarte vandaag nog te verlichten.
De truc is om vooral zelf dagelijks bezig te zijn met wat belangrijk voor je is, en daarnaast de hele shebang van ceremonies, opstellingen en sessies te doen om het jezelf wat makkelijker te maken in je route naar een betekenisvol en vrij leven.
Ik liet het blog aan Nienke lezen en vroeg of het goed was dat ik haar met naam en toenaam vermeldde in een blog met deze titel. Ze antwoordde dat het goed was en ze gaf nog een mooie reactie:
Waar ik bij jouw blog aan moet denken, is de kunst om voorbij het verhaal te gaan. Dat is fijn dat de adem je daar kan brengen. Ademen in combinatie met een familieopstelling is ook erg helend…. De familieopstelling geeft inzicht in en keert de onderliggende dynamiek en de adem zorgt voor het loslaten en het verdampen .
Heb jij ervaring met familieopstellingen? Ik ben benieuwd hoe dat was.

Mooi
Voor mij is de essentie”loslaten en vooruitkijken “
De ballast
Negatieve ervaringen
Je plek in de familie
EnZ enZ
Vooruitkijken en in het nu zijn.
Achter je laten wat geweest is en de wijsheid meenemen…positief de dag in.
Klinkt allemaal simpel natuurlijk maar steeds oprakelen brengt je ook niks.
Nieuwe ervaringen maken waar je energie van krijgt en omarmen wat je wel hebt.
Afgelopen 6 maanden was een familie-opstelling doordat we met het hele gezin in een crisis situatie terecht zijn gekomen vergelijkbaar met 25 jaar terug.
Het boek de ‘De Fontein vind je plek’ vond ik erg mooi, omdat veel van onze traumas precies dezelfde zijn als die van onze ouders. Door deze van onze ouders te begrijpen, is het makkelijker om onze eigen los te laten.
Je denkt wel heel simpel over retraites en oefeningen, want ons bewustzijn en onbewuste brein heeft experiences nodig. Zonder die experiences weet je ook niet waar je NU staat.. op het moment dat je ze doet, maar het zijn ook milestones van bewustzijn nadat je die gedaan hebt.
Wel is het giga belangrijk om een visie te creëren voor wie je in de toekomst wilt zijn. Pak maar eens een Wheel of Life, rate jezelf in de 8 areas en vraag maar eens per area waarom je nog geen 10 bent. Of nog belangrijker, hoe ziet je 10 er eigenlijk uit per area? Een Infinity logo is niet voor niks een loop met waar je afwisselt tussen present, future en past. ♾️
Veel mensen maken wel familie-opstellingen voor hun traumas maar niet voor hun dromen.
Leuk, je zette me aan het denken door deze blog. Volgensmij is de relatie die je hebt met de methode die je gebruikt om je te verbinden en te helen het belangrijkst. Is dit een afhankelijke of een liefdevolle en bekrachtigende relatie? Dit geldt ook voor mediteren. Je kan mediteren ook gebruiken om weg bij jezelf en pijn te gaan en te zweven in nietsheid en bliss in plaats van je echt te openen. Hetzelfde geldt voor plantmedicijnen, retraites, dippen etc. Het bijzondere is dat we juist door onze trauma’s en pijn geneigd kunnen zijn om een afhankelijke relatie aan te gaan met de methodes die we gebruiken en deze te gebruiken om te vermijden, fixen en vechten. Hoe maken we dit bewust? Soms voelt het ook vanwege de trauma en pijn nog niet veilig genoeg om kwetsing alleen te helen door bijv. meditatie en is het heel fijn en zelfs essentieel om deze veiligheid, liefdevolle oordeelloze houding en gezonde relatie te leren in verbinding met anderen.
Wat een mooie, beschouwende reactie Eline. Dank!
Bij elke nieuwe ’trend’ hangt een gevaar in de lucht. Namelijk alles er aan ophangen als DE methode. Ik ben absoluut fan van opstellingen (werk ook samen met collega’s die het vak uitstekend beoefenen) maar het is nooit DE enige weg. Net zo min als ademhaling de enige weg is. Het blijft altijd belangrijk te kijken naar het individu en de specifieke (coach) vraag. Sommigen dingen zijn echt niet alleen op te lossen met een familieopstelling. En ook niet mer een ademsessie. Het blijft een vak om mensen te begeleiden bij hun hulpvragen. En daarbij kunnen verschillende technieken waaronder een opstelling of meditatie of ademhaling of yoga of cognitieve therapie nodig zijn..
Ik vind hetgeweldig dat opstellingen steeds meer bekendheid krijgen, maar laten we er voor waken het DE manier voor alles te zien.
Ode aan verschillende technieken! Dank voor je reactie Ester.
mooi en wijs Koen en Nienke !
Ik heb 2x een familieopstelling ervaren, wauw niet zichtbare ballast wordt zichtbaar, ik droeg het lot van mijn ouders, ik mocht het in liefde teruggeven, de boosheid en frustraties maken plaats voor begrip.
Ik heb echt een shift gemaakt, dit had ik zelf niet kunnen bereiken.
Wat mooi Diane, dank voor je reactie. Dat klinkt als hele waardevolle opstellingen. Je laatste zin is: Ik heb echt een shift gemaakt, dit had ik zelf niet kunnen bereiken. Zou die laatste zin ook zo kunnen zijn: Ik heb echt een shift gemaakt, misschien had ik die shift ook anders kunnen maken, maar ik ben blij dat ik daar wat hulp bij kreeg en dat familieopstellingen op mijn pad kwamen.
Familie opstellingen maken het onbewuste bewust, als je er met ademhaling en in het nu leven, (nog) niet kunt komen. Soms is er meer nodig om eerst de diepgewortelde blokkade & overtuiging weg te halen, om weer vrijer te kunnen ademen. Uiteindelijk gaat het er allemaal om de patronen te doorbreken en de weg naar innerlijke vrijheid te vinden. Daartoe zijn verschillende manieren. Als we als kinderen al hadden geleerd te ademen op een goede manier, ook bij trauma, zouden we wel minder vast hebben gehouden in ons systeem naarmate we ouder werden.
Groetjes!
Dank Sandra! Groetjes terug.
Super geschreven Koen. Het zijn allemaal mooie technieken. En het doen van je handelen, daar gaat het om. Ik kom het ook tegen.. “Waar hang ik aan” zodat ik nog uitstel om ECHT datgene te doen waar mijn Lichaam GOED op gaat.. THANKS!
Dank voor je aardige reactie Natalie. Gelijkmoedig voorwaarts.
Wij zijn sociale wezens en onderdeel van verschillende systemen. (Familie)opstellingen zijn, vind ik, een hele mooie manier om de dynamiek in een systeem zichtbaar te maken.
Mooi
Hoi, ik heb ervaring met 100-en familie, organisatie en loopbaanopstellingen. Wat een bijzondere ervaringen stuk voor stuk. Ik ga met clienten allerlei bruggen over met toestemming, en wat een reizen maken wij. Vorige week nog een reis mogen maken, waarbij ik familieopstellingen toepas, maar ook andere technieken vanuit andere disciplines, blind opstellen, krachtbronnen, en altijd de klant via haar/zijn lichaam laat voelen wat waar is. Ik herken het gevaar niet. Een opstelling is een tool om een keuze of vraag te duiden, maar daarna is er nog meer nodig om het te integreren in het leven. Dat heb je als coach ook te duiden. Een opstelling is een spiegel, een momentopname voor een inzicht, vervolgens de spiegel, het inzicht integreren is de volgende stap. En een opstelling, en de opsteller dient ook volledig in het nu te eindigen, dan heb je beide in je, en niet alleen gericht op verleden. Warme groet, Martijn
Identificeer jij je met je vak Martijn?
En er is nog een gevaar. Namelijk dat je te snel de mogelijkheid uit de weg gaat om in dialoog te gaan met de mensen die worden gerepresenteerd (je vader, zus, broer, etc.). Dat is niet altijd mogelijk uiteraard. Het is soms echter ook verleidelijk om je eigen werkelijkheid te creëren, samen met je coach of therapeut. Soms doet die geen recht aan betrokkenen. Van een poppetje of representant kan je veel inzicht krijgen, het is echter niet je broer. En je ontneemt de ander de gelegenheid om zelf terug te spreken en jezelf de kans om (weer) in een gezonde dialoog te komen. Wat niet weg neemt dat het zeker ook veel moois op kan leveren en in beweging kan zetten. Het is wel mooi als een therapeut of coach ook (bekwaam is) en de mogelijkheid onderzoekt om de dialoog tussen jou en de ander te begeleiden. Anders wordt het familietherapie zonder familie. Dat past wel heel goed in onze individualistische samenleving.
Een moderne opstelling heeft geen representanten nodig, kan ook zuiverder werken 1-1. De dialoog met de familie is altijd waardevol, en mijnsinziens essentieel om inzichten te integreren.
Er zijn meerdere wegen die naar mooie en zuivere inzichten leiden.
Heb jij daar zelf ervaring mee Wout? Dat de dialoog uit de weg wordt gegaan?
Het is zo belangrijk je te realiseren dat je in een opstelling alleen de status van jouw realiteit van jouw innerlijke delen in beeld krijgt. Je kan het zien, maar niet veranderen. Het is een illusie om te denken dat bewegingen die een begeleider voorstelt, een verandering in jouw echte familie maakt. Wel kan je met het verkregen inzicht in de opstelling zelf keuzes maken.
Er wordt in Familieopstellingenland te vaak een oplossing verkocht. Het gaat om de resonantie met je eigen getraumatiseerde delen, dat vergt een goed begeleider met heel veel kennis van trauma.
Heel mooi verwoord Tanja. Een opstelling is een innerlijk proces, ook al zetten we het in de buitenwereld neer.
Zo mee eens! Gedurende een proefsessie met andere cursisten heb ik in eens een vloed van compassie gevoelt voor mijn (in mijn beleving) zeer irritante schoonzus. Met als gevolg: verwaarlozing van mijn eigen emotionele grens die, achteraf gezien een gezonde reactie was van mijn psyche op haar intenties. Het voelde toen als een opluchting, ik was mijn irritatie kwijt maar parallel hieraan mijn gezonde verdedigingsmechanisme met alle gevolgen van dien. Een overdosis empathie kan net zo destructief zijn als gebrek aan empathie. Ik dacht toen zelfs: ”wat mooi dat het zo kan, mijn schoonzus zou nooit zo open kunnen zijn over wat haar pijn doet”. Nu zie ik dat ik compassie had voor de medecursist en haar verhaal, en dat zij niet een substituut was van wat spelde in mijn schoonzus maar projecteerde wat speelde in haar, haar eigen pijn die mij hard geraakt heeft. En dat mijn irritatie (groeiende boosheid) zeer adequate reactie was destijds. Mijn inzicht was alles behalve zuiver, eerder een roze volk momentje met een kei harde landing in het land der narcistische energieën :). Uiteindelijk, paar jaar later heb ik heel veel van geleerd. Hard way, dat wel.
Wat raar op Annoniem.wordt niet gereageerd?
Maar wat die zegt is presies spijker op kop. Familie opstelling doen zonder 1 gezinslid is egocentrisch. En sluit gezins lid nog meer buiten. De rest voelt zich oh zo verbonden ,maar die ene niet. Waarschijnlijk het lelijke eendje of zwart schaap.en daar heeft men liever geen spiegel van. Ik vind het jereinste kwats! Net als mindfulnes er in willen stampen bij families waar verlies door misbruik huist. Alsof het niet erkend hoeft te worden. Oh jochum meijer hoe zei die het. Geef het een plekje! Onzinnig heden verdienen erg goed !
Familie opstellingen helpen mij om mijn juiste plaats in de familie fontein in te nemen en niet meer als jongste kind de redder van oudste (zieke) zus en ouders te zijn. Ik lees iedere avond, voor het slapen 15min uit “de kracht van het nu in de praktijk” zoals anderen misschien een stukje uit de bijbel lezen.
Mooi bericht Conny, dank voor je reactie.
In een familie opstelling kreeg ik zicht op de verhoudingen binnen het gezin waar ik uit kom. Wie wat bepaalde en wie zich belangrijk maakte en daarmee de ander geen ruimte liet. In de loop van de tijd heb ik het los kunnen laten ( door heel veel te wandelen in mijn eentje) en daarmee heeft het geen aandacht meer nodig.
Wauw, wat een mooie reactie Tineke. Dank!
Wel eens een familie opstelling gedaan maar geef de voorkeur aan m’n dagelijkse meditatie en acceptatie😇