Goed nieuws of slecht nieuws: Janneke heeft ons verlaten

‘Ik vind het doodeng,’ Janneke kijkt verdrietig maar perst er een dapper glimlachje bij.

‘Is het wel een goed idee?’ vraag ik.

‘…………’

‘Als je probeert voorbij de obstakels te denken, voelt het dan goed?’ vraag ik door.

‘Ja het is goed. Maar ik vind het eng,’ Janneke klemt twee handen om haar kop thee. Ze kijkt in haar glas en draait het glas 180 graden. Dan kijkt ze op. Met luide stem: ‘Natuurlijk ga ik fokking vliegen. Ik heb onwijs veel te geven.’

Nu – vier maanden later – heeft Janneke Sportrusten verlaten.

Ze gaat iets bijzonders doen.

Ik vind het prachtig.

Goed nieuws.

Drie jaar geleden werkte Janneke in het onderwijs. Ze was dol op ‘haar’ kinderen maar het onderwijssysteem, de dagelijkse sleur in de lerarenkamer en ingewikkelde (of gewelddadige) ouders braken haar op.

Ze had school veel te bieden, maar liep zelf leeg

Tijd om het roer om te gooien en op te laden.

‘Ik ga voor Sportrusten werken,’ zei ze begin 2019.

‘Prima. Wanneer begin je?’

Janneke had ideeën over Instagram:

J: Waarom zit Sportrusten daar niet op?

K: Ehh, weet ik niet, volgens mij zitten we al op Facebook.

Dus Janneke ging aan de slag. Instagram, LinkedIn, koffiehoek, voeding en haar enthousiasme.

Dat enthousiasme was voor Edward van Oerfit even wennen. Bij het afscheid van Janneke op 30 mei had hij een video ingesproken. In het begin, toen Janneke bij Sportrusten zat, dacht hij: wat doet die Janneke er ineens bij. Het (drukke) enthousiasme is niet wat ik bij Sportrusten gewend ben. Maar na 2 jaar is het gek om te denken aan Sportrusten zonder Janneke.

Het is herkenbaar. Ik zag het geregeld gebeuren. In het begin keek iemand wat verlegen, ongemakkelijk of afstandelijk maar na een uur werd Janneke geknuffeld met een grote grijns (en soms een traan).

Janneke zal worden gemist bij Sportrusten. Ze bracht energie, een lach en enthousiasme. We hebben samen veel meegemaakt. Een week lang 50 kilometer per dag hardlopen? Ik ben erbij in de camper! Lezingen in Katwijk, lopen in de nacht, ijsbadensessies, schitterende foto’s, e books, gezellige (en heerlijke) lunches. Iedere week gebeurde er wel wat.

Toch ben ik blij dat ze weg gaat.

Want Janneke is de afgelopen drie jaar nogal veranderd. Afgepeld. Gegroeid.

Mediteren, ijsbaden, hardlopen, ademhalingsoefeningen en periodiek vasten heeft Janneke op een anders spoor gezet.

Een spoor van (familie)opstellingen en verbinding.

‘Dit is interessant om toe te voegen aan Sportrusten,’ zei Janneke een jaar geleden over familieopstellingen.

‘Nee, dat past niet bij Sportrusten,’ antwoordde ik.

Janneke keek een tikkie beteuterd; ‘Hoezo dan, je hebt er zelf ook veel aan gehad.’

Eén keer per jaar ga ik naar Nienke Binkhorst in Amersfoort. Dan doen we iets; van familieopstellingen tot verbonden ademen tot ondefinieerbare dingen. Bij dezelfde Nienke heeft Janneke een opleiding gedaan met familieopstellingen.

Toch vind ik het niet bij Sportrusten passen.

‘De gemene deler van Sportrusten is dat je met je eigen lijf als onderzoeksobject zélf aan de slag kan. Koud douchen, hardlopen, periodiek vasten, mediteren. De mix van zelf doen, wetenschappelijke onderbouwing en eenvoud. Je hebt er geen therapeut voor nodig, de rol van Sportrusten is kennis overdragen en motiveren.’

Janneke doet echter niets liever dan mensen helpen, en als coach/ therapeut/ vriendin/ motivator mensen bij de hand nemen

Ik vind het prachtig dat ze weg gaat. Maar dat komt wellicht wat lomp en onaardig over.

Bij het afscheid zei ik dat twee dingen voor mensen belangrijk zijn.

  1. Ergens bij horen
  2. Jezelf kunnen zijn

Als er een punt komt dat je ergens bij hoort, waar je niet meer helemaal jezelf kunt zijn, is het tijd om verder te gaan. Voor Janneke is het duidelijk; ze moet iets met familieopstellingen, met vrouwen, met verbinding, met liefde. Het is prachtig als je weet wat je wilt of – tikkie zwaar – wat je roeping is.

Daar word ik vrolijk van. Het is mooi om je roeping te vinden. Janneke gaat haar krachtige coachrol verder onderzoeken als één van de energiekste motivators van Nederland.

Maar het is verdrietig als je een vertrouwd en vrolijk nest achter je moet laten.

Voorbij het verdriet en de angst wacht echter meer kleur en een nieuw nest, met gelijkgestemden.

Nu is het zwaar, maar over een jaar (of twee dagen..) is Janneke weer gegroeid.

Janneke: heel veel dank voor wat je hebt gedaan voor Sportrusten. We gaan je missen, maar jij gaat vliegen.

Op een mooie vlucht!

Enne; jij als lezer hoeft niet bang te zijn dat je Janneke hoeft te missen. Want ze is wel weg bij Sportrusten, maar ze is er gewoon via Instagram en houd de vrouwencirkel.nl in de smiezen. Oh ja, en op www.5kilokwijt.nl deelt ze regelmatig nieuwe recepten.

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong