Welke ziekte is dit?

In een boek kom ik de volgende passage tegen.

‘U bent ziek, waarde heer,’ zei hij beslist. ‘U bent ziek van gemoed.’

‘Denkt u?’

‘Ja. U lijdt aan een ziekte die jammer genoeg in de mode is en elke dag weer bij intelligente mensen wordt aangetroffen. De dokters hebben er natuurlijk geen benul van. Het heeft iets te maken met moral insanity, maar je zou het met even veel recht individualisme of ingebeelde eenzaamheid kunnen noemen. De moderne boeken staan er vol van. Bij u is de inbeelding ingeslopen, u bent vereenzaamd, denkt u, u hebt zogenaamd met niemand iets te maken en geen mens begrijpt u. Is dat waar of niet?’

‘Zo ongeveer wel.’

‘Ziet u wel. Iemand die eenmaal deze ziekte onder de leden heeft, denkt dat er tussen hem en andere mensen geen enkele betrekking meer bestaat, hoogstens misverstanden, en dat elk mens zijn leven leidt in absolute eenzaamheid, zodat hij zich nooit voor anderen werkelijk verstaanbaar kan maken en niets met hen kan delen of gemeen hebben. Het is niets dan inbeelding dat er geen bruggen bestaan tussen ik en jij, dat iedereen eenzaam en onbegrepen rondloopt. Integendeel, dat wat de mensen gemeen hebben is veel meer en veel belangrijker dan wat iedereen afzonderlijk voor zichzelf heeft en op grond waarvan hij van anderen onderscheiden is.’

Deze laatste zin doet me denken aan een gesprek met een sjamaan een paar jaar geleden.

Veel mensen voelen zich eenzaam met hun zorgen en hun problemen.

Dat is vreemd.

Want als mensen hun 5 grootste zorgen opschrijven, blijken 4 van de 5 zorgen, dezelfde van alle mensen, waar ook ter wereld.

Je hebt een kind dat niet goed aard in het schoolsysteem (een onderwerp waarover de schrijver lustig op los schrijft), je voldoet niet aan de verwachtingen van je ouders, je gemoed rommelt omdat je werk niet van voldoende betekenis is of je drinkt meer dan je deelt of je hebt een andere slechte gewoonte waarvan je denkt dat de meesten zulke gewoontes niet hebben.

Eenzaamheid: het is een kwaal onder ouderen, de jeugd en alles ertussenin

Of je nu afgezonderd woont of in een grote stad: dat maakt niets uit. Het is één van de redenen dat ik zo’n fan ben van hardlopen, mediteren, dippen in koud water en samen vasten. Als je samen met anderen een activiteit doet, waarbij het lichaam centraal staat, is verbinding dichterbij dan eenzaamheid. Kom je aanzetten met kennis, geschriften, meningen en verschillen, dan loert piekeren en eenzaamheid om de hoek. Je hoort al gauw iets waar je het niet mee eens bent en als de anderen instemmend knikken, voel je je al snel weer een vreemde eend in de bijt.

December: een mooie maand voor verbinding, tegen eenzaamheid.

Hoe?

Heel eenvoudig: ga samen mediteren, hardlopen, wandelen, dippen in koud water en drink een kop thee of koffie.

Enne: als je worstelt met je gamende zoon, gewoon even delen. Dat hebben er meer 😉

Knuffel en groet.

Ps. Het boek dat ik lees is Gertrud, van Herman Hesse. Uit 1910. Dus ook wat dat betreft: niks nieuws onder de zon.

Ps2. Woon je in de buurt van Amsterdam? Zeer welkom om te komen mediteren vrijdag. 6:30, Pilotenstraat 70.