Dé tip tegen stress (je verwacht het niet)

Dé tip tegen stress (je verwacht het niet)

De dag na de verkiezingen kijk ik of NIDA een zetel heeft bemachtigd.

Het is ze niet gelukt.

Een week eerder liep ik een rondje hard. In aanloop naar mijn marathon 28 maart had ik een pittige interval en tussen twee intervallen door zag ik een vrouw met een spierwitte hoofddoek. Ze had ondeugende pretoogjes.

‘Zal ik hem over zijn hoofd plakken?’ vroeg ze.

Vanachter de zuil kwam een dame tevoorschijn met een smaragdgroene hoofddoek.

‘Nee,’ ze keek verschrikt, ‘dat kun je niet maken hoor.’

De vrouw met de witte hoofddoek hield de verkiezingsposter van NIDA toch even voor het hoofd van Geert Wilders. Ze keek tevreden.

Mijn horloge piepte. Ik moest weer 5 minuten aan bak op 280 watt en ik versnelde.

Thuis zocht ik op wat NIDA voor partij was.

Op de website zijn ze strijdvaardig. In hun streven naar harmonie is volgens de website een ommekeer in onze samenleving van belang. Ze wensen een samenleving die niet draait om bezit, maar een samenleving die waarde hecht aan bezinning: niet gericht op de waarde van geld, maar op de meerwaarde van leven.

Meerwaarde van leven bóven de jacht op meer geld stellen, lijkt aanbevelingswaardig

Het doet me denken aan een Peruaanse sjamaan die me eens vertelde dat bij zijn volk rijkdom werd vastgesteld aan de hand van hoeveel je had weg gegeven in je leven, niet hoeveel je bezat.

NIDA is een Nederlandse politieke partij met islamitische grondslag, staat er op de website.

Ik ben niet gelovig opgevoed. Toen mijn vader van zijn katholieke moeder hoorde dat sinterklaas niet bestond, trok hij snel de conclusie: dan bestaat god ook niet. Hij werd socioloog en ik ging nooit naar de kerk.

Behalve als ik bij mijn oma op bezoek ging op zondagmorgen. Dan gingen we samen en werd me uitgelegd waarom ik geen hostie mocht halen.

Met god en geloof heb ik sindsdien een ontspannen relatie. Oorlogen. Indoctrinatie. Kindermisbruik. Het is verwerpelijk en ik hoef niet te piekeren hoe zich dat verhoudt tot mijn geloof, want ik heb geen geloof.

Maar van de voordelen van geloof en godsdienst kan ik van een afstandje ook genieten. Ik zit niet in het ‘kamp’ dat godsdienst en geloof met een hautaine houding wegzet als dommig. Je hoort mij niet zeggen dat god niet bestaat, want dan moet ik eerst weten wat dat is: god. En daar heb ik geen benul van.

Toch hebben weinig mensen zoveel indruk op me gemaakt als mijn gelovige katholieke oma en een bevriende boeddhistische Tibetaanse.

Wat die twee vrouwen gemeen hadden: ze dachten veel aan het welzijn van anderen en ze waren om de haverklap dankbaar.

Dankbaar voor eten.

Dankbaar voor drinken.

Dankbaar voor een warme douche.

Dankbaar voor een goed gesprek.

Dankbaar voor muntdrop.

Oefenen in dankbaarheid in vaste rituelen, zoals bidden voor het eten, heeft iets moois en betekenisvols. Daar hoef je natuurlijk geen religie op te plakken, maar dat kan wel helpen om een ritueel eigen te maken

Dankbaarheid is onder andere een goede remedie tegen stress.

Psychiater Dr. David R. Hawkins heeft een bewustzijnsschaal ontwikkeld, waarin hij 17 bewustzijnslagen beschrijft.  Er zitten nogal wat haken en ogen aan zo’n model, maar het is wel interessant om te zien dat er nog vier lagen bóven de rede komen.

De kunst is om in geval van stress (schaamte, schuld, angst, apathie, verdriet, angst) te proberen om – via de rede ? – naar liefde, geluk en vrede te komen.

Je kunt die trillingen in je brein overigens wel echt meten, van alfagolven tot betagolven en thetagolven Het is bijzonder om te ervaren dat je met het oefenen van dankbaarheid snel opschuift van negatieve emoties (of negatief bewustzijn) naar gebieden van liefde, geluk en vrede.

Dé tip tegen stress en apathie is dankbaarheid

Een mooie oefening: waar ben jij dankbaar voor (chocola telt ook ;))?

Geluk.

Ps. Geld is natuurlijk ook gewoon een handig goedje, zolang het maar een ruilmiddel blijft en geen hoofddoel op zich. Met geld kun je bijvoorbeeld een mooi clubhuis kopen aan de rand van Amsterdam, daarover later meer 😉

Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.


Nieuwsbrief

Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, meer interessante kost je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.

*  Website URL


35 Responses to "Dé tip tegen stress (je verwacht het niet)"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.