Willard T. vindt me een naar mannetje

Willard T. vindt me een naar mannetje

‘Eigenlijk vind ik je best een naar mannetje geworden,’ Willard T. doopt zijn bitterbal diep in de mosterd.

Ik zeg niets. Half gepikeerd, half geamuseerd neem ik een slok van mijn bier. Ik ken Willard T. al dertig jaar en wacht wat er komt. Op een grote TV zie ik dat Manchester City een corner neemt en tegenover me kijken twee mannen gespannen naar het scherm. Beide mannen hebben het lichtblauwe shirt aan van Manchester City met het logo van Nike linksboven de sponsor Etihad Airways. Het shirt is maat XXL en zit strak om hun lijven. Engelsen.

Willard T. gaat verder: ‘Je bent een hypocriete lul.’

‘Nah, ja. Hoezo ben ik een hypocriete lul?’ vraag ik en ik zet mijn bier op tafel en pak een bitterbal.

‘Op Instagram, Facebook en LinkedIn zie ik je om de haverklap voorbij komen. Meneertje loopt 20 kilometer hard. Meneertje schrijft een boek over mediteren. Meneertje staat vroeg op. Meneertje gaat in een wak zitten,’ Willard pauzeert even omdat Manchester City scoort en de twee Engelsen opspringen, elkaar omhelzen en een vreugdekreet slaken. De City-supporters gaan weer zitten.

‘Dus?’ vraag ik: ‘daar is toch niets van gelogen?’

‘Je liegt misschien niet,’ zegt W. T. ‘maar je suggereert dat je alleen maar gezond bezig bent. Ik zie nooit een foto voorbij komen waarbij je bier drinkt en een bitterbal eet. En je zit hier nog geen vijf minuten en je zit aan een grote pint en stelt voor om een portie bitterballen te bestellen. Dat klopt niet. Je bent niet echt met al dat sportieve gedoe van je.’

Ik schiet in de verdediging: ‘Ik ga mensen toch niet aanmoedigen om bier te drinken? Er zijn nogal veel brouwerijen die om het hardst schreeuwen dat je hun bier moet kopen. En alcohol is nou niet bepaald een oplossing voor een somber gemoed of een ongezond lichaam,’ antwoord ik.

‘Toch word ik ongelooflijk kriegelig van al dat ‘zie-mij-weer-lekker-gezond-en-fit-doen‘ van je.’

‘Cheers,’ zeg ik en ik til mijn biertje op, ‘ik zal genieten van mijn biertje, maar ik ga er toch echt geen foto van maken. Drank zorgt voor een boel ellende, ik ga dat niet promoten. En mensen zitten heus niet wachten op een foto van mij met een biertje.’

‘Denk er toch maar eens over na, ik zou eerder een boek van je lezen over meditatie, als ik wist dat je ook gewoon af en toe een biertje drinkt.’

De twee Engelsen tegenover ons vloeken luid. We kijken naar het grote scherm en zien dat Arsenal 1-1 heeft gemaakt.

We ouwehoeren verder over voetbal, Ierse pubs, bierprijzen, ondernemen, schrijven, hoe we dertig jaar geleden waren en weer over voetbal.

Manchester City wint met 3-1. De Britten tegenover ons bestellen nog een pint, wij gaan naar buiten.

We fietsen samen op.

‘Heb je volgende week nog een keertje tijd voor koffie om een uur of 8:00?’ vraag ik.

WT: ‘Woensdag moet denk ik wel lukken.’

‘Top. Dan neem ik meteen een exemplaar van Tien dagen stil voor je mee.’

WT: ‘Hoezo?’

‘Nou, we hebben toch net een biertje gedronken, ik begrijp dat je dan ook mijn boek over meditatie wel wil lezen.’

‘Hoepel op vent. Dat mediteren is niets voor mij, daar begin ik niet aan.’

Willard T. zegt aju en slaat linksaf.

Ik fiets naar huis en ga nog twintig minuten mediteren.

En ik snap goed waarom mijn meditatieleraar geen fan is van alcohol.

Daarom toch maar een foto van onze fotoshoot zaterdag met Janneke Poort. De foto’s van Janneke zijn stuk voor stuk pareltjes. Je kunt haar op Instagram volgen: https://www.instagram.com/sjansarazzi/

 

Deel dit artikel
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Nieuwsbrief
Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, nieuwe interessante boeken en meer in je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.


Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Ik, de wielrenner (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.

26 reacties op "Willard T. vindt me een naar mannetje"