Waarom we geen app hebben bij Sportrusten

Waarom we geen app hebben bij Sportrusten

De batterij van mijn piramide is leeg, dus ik zet mijn telefoon naast me neer. Mijn piramide is een handig hulpmiddel bij mijn meditatie. Ik zet een belletje na 20, 40 of 60 minuten. En er gaat iedere 10 of 20 minuten ook nog een belletje, afhankelijk van wat ik invoer.

Dus een lange meditatie van een uur knip ik op in 3 x 20 minuten (voor de kenners: anapana – vipassana – Joe Dispenza) en dan hoor ik aan het eind een subtiel belletje.

Na het belletje zet ik een kopje thee en pak ik mijn teken-schrijf-kleuren-ideeën-boekje erbij en schrijft ik wat.

Maar nu heb ik geen belletje van mijn piramide, want de batterij is leeg.

Ik heb een app gebruikt op mijn telefoon en nu gaat het mis

Want na het belletje waarmee mijn meditatie ten einde kwam, pakte ik mijn telefoon om de app van InsightTimer uit te zetten. En toen zag ik een bericht in WhatsApp. Femke H. met mooie plannen voor Mystical Miles en wat data om even af te spreken. Ik pak mijn agenda en kijk welke dagen voor mij goed uitkomen maar ik reageer nog niet op het bericht. De andere van het app-cluppie hadden de avond ervoor al gereageerd.

Eerst thee zetten.

Het is 6:45 en mijn meditatiehoofd heeft zich al verstopt en mijn brein is aan gezet voor de dag. Zo werkt dat, met een telefoon.

Je pakt je telefoon om te kijken hoe laat het is en voor je het weet ben je twintig minuten verder en leg je je telefoon weg zonder dat je naar de tijd hebt gekeken.

Daarom ben ik blij met mijn piramide op batterijen. Wel een gong, geen prikkels van de buitenwacht.

Dat is ook de reden dat we (nog) geen app hebben met Sportrusten.

Voor de video’s in de programma’s heb je natuurlijk een computer of een telefoon nodig. Maar als je eenmaal je inspiratie op zak hebt, kun je met de instructies en tips de dag door.

Voor lekker eten, ademhalingsoefeningen, hardlopen, koud douchen of diep slapen heb je (zeker) geen telefoon nodig.

Omdat het wel goed werkt om dingen bij te houden en op te schrijven, ben ik enthousiast over mijn Leuchtturm-boekje.

Daarin schrijf ik onder andere op hoelang ik mediteer, hoeveel ik sport en of ik die dag een leuke ontmoeting heb gehad waar ik dankbaar voor was. Met een dun pennetje (Micron PN) en een doos kleurpotloden, maak ik er wat van.

Ook voor mijn werk gebruik ik het veel

Met een nieuw boek, een nieuw tijdschrift, Sportrusten, webinars, nieuwsbrieven, nog een nieuw boek, plannen richting bedrijven, plannen richting een andere taal, een nieuwe website erbij, kan een werkweek ook nog op een werkweek gaan lijken.

En dat moeten we natuurlijk niet hebben.

Dus mijn regel is simpel: als het erbij past in mijn boekje, is het een goed idee. Anders laten we het zitten.

En er moet natuurlijk wel genoeg ruimte blijven voor een kampvuurtje en wat vlaggetjes 😉

De slogan van Leuchtturm is: Denken mit der hand.

En voor mij werkt dat goed. Ik kan het denken beter aan mijn hand en een kleurpotlood overlaten, dan aan mijn telefoon.

Maar ja, ik moet eerlijk bekennen dat mijn brein wellicht nog wat achter de feiten aanhobbelt. Toen ik 14 was en mijn brein in volle ontwikkeling, hadden we Sleepless in Seattle. Die film duurt een uur en drie kwartier. En na één uur en zes minuten ontmoet Meg Ryan, Tom Hanks pas. En na een uur en twaalf minuten zeggen ze voor het eerst: hello. Al dat wachten is niet voor niets, maar erg veel spektakel komt er niet. Na een uur en veertig minuten houden ze elkaars hand vast. Dat was alles. Geen zoen, laat staan een blote borst of andere afleiding voor een brein van een 14-jarige.

Dat tempo bevalt me eigenlijk nog steeds wel.

En waar mijn hart ook een sprongetje van maakt: dat Meg Ryan een papieren kaart leest in de auto.

Dat vind ik ook nog steeds fijn. Kaart op tafel: waar gaan we heen? Wat gaan we doen? Met Michelin-kaart 334 op tafel komen er meer verhalen boven, dan met Google Maps.

Dus die Sportrusten-app laat nog even op zich wachten.

Maar als jij met een pen en wat kleurpotloden wat moois hebt gemaakt, zie ik het toch graag terug in de Facebookgroep van Sportrusten.

Over de auteur

Koen de Jong (1979) loopt hard, fietst graag, ademt rustig en doucht koud. Hij is bedenker van het 100-dagen-sportrustenprogramma en geeft veel presentaties bij bedrijven.

Koen schreef de boeken Verademing (met Bram Bakker), Ik hardloper en De Hardlooprevolutie (met Stans van der Poel), Kopwerk (met Aart Vierhouten) en Koud kunstje (met Wim Hof). Zijn werk is in meerdere landen vertaald.

Zijn favoriete boek: Momo en de tijdspaarders.

Verder is hij dol op vers gemaaid gras, landkaarten, boekwinkels en ijsvogels.


Nieuwsbrief

Wil je wekelijks het nieuwste blog, aankondiging van webinars, meer interessante kost je mailbox? Meld je dan aan voor onze nieuwsbrief.

*  Website URL


15 Responses to "Waarom we geen app hebben bij Sportrusten"

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.