Ik kan er (niet) van leven
Nils keek 40 seconden doodsbang.
Paniek in zijn ogen en zijn ademhaling was zwaar.
Maar na 40 seconden ontspande hij en tien seconden later breekt de zon door op zijn gezicht.
Hij straalt.
We zitten met een cluppie van vier in de L’Ourthe: een woeste rivier in de Ardennen.
Floortje had het duidelijk vaker gedaan en ook neef Mark wist wat er ging komen. Voor Nils was het de eerste keer en hij vond het spannend.
Eng zelfs.
Na dik twee minuten stapte hij gloeiend het koude water uit: ‘wauw, dit ga ik vaker doen.’
Die ochtend hadden we een halfuur gemediteerd en daarna waren we uren gaan rennen langs de rivier. Een trail van 30 kilometer over smalle paadjes, door kleine riviertjes, over bruggen en met de schitterende kleuren van de herfst.
Nils van Loopwijzer heeft duidelijk van zijn hobby zijn werk kunnen maken, hij neemt lopers mee op reis naar de Ardennen of Spanje
Hij navigeert, rent, motiveert en geniet (en controleert of we met droge voeten naar de overkant komen – nee, dus).
Floortje was ook mee. Die kan niet leven van rennen, ze heeft een baan. Toch lukt het haar om haar hobby overtuigend te beoefenen.
Thuiswerken?
Dat kan ook vanuit de Alpen, dan kan ze in het weekend lekker rennen in het hooggebergte, want is wat ze het liefste doet.
Wanneer wordt een hobby je werk en wanneer is dat wenselijk?
De vraag plopte de laatste dagen geregeld op in mijn hoofd.
Marieke Brouwers werd begin deze maand wereldkampioene Duathlon in Spanje. Wereldkampioene! Twee dagen later deed ze bij de loopgroep van Klaas B. (KBoom Running Team) verslag van haar race, haar matige wissel, haar snelle loop- en fietstijden en de voorsprong op nummer twee.
Bij Jelle viel ineens een kwartje:
‘Is duathlon Olympisch?’ hij begon te stralen bij het idee alleen al: Marieke op de Spelen.
‘Nog niet, maar dat overwegen ze wel.’
‘Gaaaaffffff.’
‘Nou, dat weet ik niet hoor, ik kan er niet bepaald van leven,’ lachte de manager van Ernst & Young. Duathlon is duidelijk iets voor haar vrije tijd, tijdens werkuren heeft ze een ander leven. Marieke heeft een vorm gevonden om overal te vlammen: een drukke baan combineren met wereldkampioen worden.
Maar wat doe je als iets hebt gevonden waar je voor wilt leven, maar waar je niet van kunt leven?
Of als je ergens goed van kunt leven, maar je er eigenlijk niet voor wilt leven?
Ik ben bezig met een roman. Dat vraagt aardig wat tijd en toewijding. Geen benul of ik daar ooit een uitgever voor vind. Laat staan of ik er wat mee verdien.
Maar ik doe het graag. Na twee uur schrijven voel ik me goed. Net als na rennen, mediteren en koud douchen.
Dat is altijd mijn drijfveer geweest.
Hoe reageert de verzameling subatomaire deeltjes dat door anderen Koen genoemd wordt? Dus: wat wil mijn lichaam weegt zwaarder dan wat anderen of de maatschappij verwachten.
Soms voel ik weerstand als ik iets doe wat (zakelijk) heel logisch lijkt: dan stop ik er gewoon mee (dure VIP-trajecten bijvoorbeeld, een speeltje van iedere marketinggoeroe, waar veel geld mee te verdienen is, maar waar mijn hart duidelijk niet sneller van gaat kloppen).
En vaker voel ik jaaaahhhh, dit wil ik doen, en dan ga ik maar gewoon beginnen, ook al heb ik geen idee of het ooit iets oplevert.
Nu met mijn roman bijvoorbeeld.
Maar ja, ik heb wel de mazzel dat ik kan leven ‘van’ mijn lezers. Van Verademing zijn inmiddels meer dan 60.000 exemplaren verkocht en de rechten gaan binnenkort ook naar Rainbow, dus komen er weer lezers bij. Koud Kunstje blijft het goed doen in Amerika, Duitsland en Nederland en binnenkort gaan we ook met De Hardlooprevolutie in het Engels.
En er zijn veel lezers die niet alleen een boek willen lezen, maar ook aan de slag willen met oefeningen en sporten en lid worden van ons jaarprogramma.
Alleen mijn lievelingetje vindt nauwelijks lezers: Tien dagen stil is na drie jaar nog steeds niet aan een herdruk toe.
Toch doet dat niets af aan de waarde.
Het voelt wel alsof ik leef voor mediteren (en schrijven). Althans, om mediteren onder de aandacht te brengen bij hardlopers.
Daar beleef ik plezier aan en ik heb nog nooit spijt gehad als ik een uur ging mediteren en ook niet als ik erover schrijf.
De kunst is om daar dan veel tijd in te steken en niet teveel zijpaadjes in te gaan
The main thing, is to keep the main thing, the main thing
Ik ga weer aan mijn roman werken (stop ik er stiekem een meditatie-passage in ;)) en gun je vandaag meer tijd aan jouw main thing dan aan nu.nl.
Over de auteur
Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.
Koen de Jong
Ademcoach opleiding in de Vogezen
De ademcoachopleiding van Sportrusten verhuist dit jaar twee keer naar de Vogezen om daar een hele bijzondere week te ervaren. De kennis van de 6-daagse opleiding, op een plek in het groen van de Vogezen.
De eerste editie vorig jaar was een groot succes, en dit jaar belooft het opnieuw een bijzondere week te worden.
De voorjaarsgroep zit vol. Ga je mee in oktober?
Dag Koen,
Mooie blog.
Ik las tien dagen stil met veel plezier, maar ook met gemengde gevoelens. Het plezier kwam vanwege de herkenning waarbij ik terugdacht aan mijn eigen Vipassana training. Ook de achtergrondinfo over meditatie vond ik boeiend.
Maar ik ben blij dat ik het boek niet voor mijn Vipassana training las. Het mooie aan tien dagen stil zijn (voor mij!) is dat ik een proces in ging zonder te weten wat er zou gaan gebeuren. Dat maakt het een eigen, unieke, ervaring. Ik denk dat als ik het boek had gelezen, ik regelmatig had teruggedacht aan wat jij had geschreven en dat ik al een beetje voorbereid was op wat er zou komen. Dan was ik me bewust geweest van wat jij die dag had meegemaakt en me afgevraagd of ik dat ook zou meemaken. Dat zou verwachtingen of herkenning opwekken, terwijl het m.i. juist de bedoeling is om je eigen ‘craving’ en ‘aversion’ te ontdekken tijdens de training.
Dit soort ervaringen werkt voor mij beter als ze onvoorbereid zijn, dan dringen ze dieper door en is het effect groter.
Mijn suggestie is om het boek van een disclaimer te voorzien ;-).
Ha Martin, wat zou er het best in de disclaimer kunnen staan?
Iets als: Het is beter om zelf eerst een Vipassana cursus te volgen en daarna pas dit boek te lezen. Door dit boek eerst te lezen ga je minder onbevangen de cursus in.
Mensen die de cursus sowieso al gaan doen, hebben inderdaad niks aan het boek. Mijn idee was juist: als je hoort wat het is en brengt, kan dat juist een zetje zijn om te gáán. Deel jij je ervaringen zelf ook niet met vrienden? Als iemand vraagt: hoe was dat? Zeg je dan: ga het zelf maar ervaren. En zijn mensen dan enthousiast genoeg om ook echt te gaan?
Ik beschrijf dan niet in detail wat ze te wachten staat, nee. Juist omdat ik de eigen, onbevangen, ervaring belangrijker vind.
Het doet me denken aan gesprekken tussen mensen in het buitenland. In een nieuwe stad zoeken ze een restaurant dat in de lonely planeet staat. Terwijl het veel leuker is om zelf rond te wandelen en iets onverwachts te vinden.
Ha Martin, om die reden heb ik een paar fysieke gewaarwordingen niet benoemd. Maar om mensen nieuwsgierig te maken, ontkom je toch niet aan het delen van ervaringen. Moet ik zeggen dat ik de Lonely Planet ook wel handig vind. Zo’n fijngevoelige smaak heb ik niet, als anderen het goed vinden, ben ik meestal ook wel snel enthousiast.
Overigens vond ik de herkenning achterafswel leuk, daarmee had ik wel iets aan het boek. Ook de achtergrond info vond ik boeiend, want ik had me geheel niet ingelezen vooraf.
Blij te lezen dat er een Engelse versie van de Hardlooprevolutie komt! Ik werk in een internationale omgeving en weet alvast een paar collega’s die ik kan blij maken met dat boek! Succes ermee!
Dat is leuk om te horen, voorjaar 2022 is ie er.
Haha, die vip-trajecten!
Volgens mij pak jij zoiets net zo aan als tien dagen in stilte zitten: je probeert het gewoon uit. En als het niks is voor jou, stop je er weer mee. Bevalt het wel, dan ga je er mee door.
Dat is een hele praktische en slimme manier van leven. Niet teveel vooraf denken dat je het allemaal wel weet, maar aan den lijve ervaren. Uittesten, onderzoeken, leven, meemaken.
En daar dan regelmatig een fijn boek over schrijven. Waar anderen weer blij van worden.
Mooie manier van leven. Geen wonder dat je daar plezier aan beleeft. 👍
Zo is het!
Echt een ijzersterke blog! Je volgt je hart en dat is de enige manier om echt gelukkig te zijn. Ik vind overigens ook ‘Tien dagen stil’ je beste boek, maar dat komt misschien ook wel omdat 10 dagen mediteren voor mij een grotere uitdaging zou zijn dan 10 dagen lopen of 10 dagen bij Wim Hof in Polen trainen.
Ha Hans, dank voor je aardige reactie en erg leuk om te lezen dat je hebt genoten van Tien dagen stil. Het is wel een aanrader: 10 dagen stil 😉
Ja verdorie was t idd maar zo makkelijk:)
Ik besteed het grootste deel van mijn tijd aan mijn passie maar er komt nog te weinig binnen om meer te doen dan de onkosten dekken.
En hoe lang ga je er dan mee door? Tot het spaargeld op is?
Vind t maar wat lastig.
Leuk, een roman. Ben nu al benieuwd!
Ha Gerdy, wat doe jij momenteel vooral? Ben benieuwd.
Wat ben je tochten heerlijke vent.
Wie gehts?
Goed! Heerlijk joggen rond ‘ons’ meertje. 1x per jaar een halve marathon, nog steeds lekker aan het koud (af)douchen, dagelijkse meditatie en af een toe een run, dip, run bij het meer. De meiden doen het super goed en spreken inmiddels vloeiend (zwitsers)Duits. Het tempo van leven is hier net even wat langzamer. Erg dankbaar voor ook deze mooie periode in ons leven.
Dat klinkt erg mooi Maarten. Heb een mooie, betekenisvolle periode! Geluk en leuk af en toe een reactie van je te lezen.
Goh, Koen. Wat je schrijft zou ik zo graag willen toepassen. In plaats daarvan zijn m’n drive en wilskracht ver te zoeken. Ik dobber maar wat.
Ik laat me graag door jouw schrijfsels inspireren (tien dagen stil is m’n favoriet, in een keer uitgelezen).
Nu nog m’n eigen weg en manier (weer) vinden en mild voor mezelf zijn.
Moedig voorwaarts, zoals je altijd zo treffend zegt.
Dobberen is ook fijn, toch?
“The main thing, is to keep the main thing, the main thing”
Die zou ik moeten inlijsten op mijn werkplek!
En nu dus niet alleen van nu.nl af, maar ook alle nieuwsbrieven die binnenkomen 😉
Haha, ja uitschrijven van de nieuwsbrieven maar. Kom maar af en toe langs op het clubhuis, dan praten we je wel bij in levende lijve 😉