Favoriete liedjes van 2021 (er klopt iets niet)

Spotify liet me van de week weten welke artiesten ik in 2021 het meest had geluisterd.

En er is wat geks aan de hand.

Vier van de vijf artiesten zijn nogal saai. Hoewel, saai is niet het goede woord. Je kan Guns N’ Roses en Johnny Cash moeilijk saai vinden. Maar in mijn lijstje is het nogal gewoontjes. Want ver voor Spotify waren dit ook al favoriete artiesten. Twintig jaar geleden had alleen Iron Maiden zich ten koste van Tom Waits in het lijstje gewurmd.

Can I play with madness?
Give me the sense to wonder
To wonder if I’m free
Give me a sense of wonder
To know I can be me

Maar ja, dat was in de tijd dat op Radio 10 Gold geen liedjes uit mijn tijd te horen waren en mijn cassetterecorder vertelde me in december nooit welk bandje ik het meest had geluisterd.

Nu weet ik het wel.

Fia is een vreemde eend in de bijt, maar het gekste moet nog komen

Want met dit rijtje favorite artiesten, verwacht ik dat mijn favoriete nummers ook van hen komen: Isis, Hurricane, Live and let Die, Mr. Brownstone, I hope that I don’t fall in love with you, Martha, San Quentin.

Maar het rijtje met favoriete nummers is heel anders.

Andere artiesten.

Een ander genre.

Mijn favoriete artiesten zijn mannen met drank- en drugsproblemen en een gitaar. Mijn meest geluisterde liedjes gaan over de geur van de regen, liefde en vriendschap.

‘Guns N’ Roses en Waits verwacht ik wel bij je, mr. Hyde, maar waar komt die vage shit ineens vandaan, mr. Jekyll?’ appt een vriend van vroeger, als ik op zijn verzoek mijn lijstjes doorstuur. T. ken ik uit de tijd dat ik vooral Iron Maiden luisterde en we zijn allebei blij dat er twintig jaar geleden geen mobieltjes waren met camera’s, anders hadden we nooit meer een verklaring van goed gedrag op kunnen vragen.

‘Ik mag graag wat liefde opzetten als ik ga schrijven. Dat is een bijwerking van al dat mediteren, zou je ook eens moeten doen ;)’ app ik terug.

Dr. Jekyll en Mr. Hyde

Aan die vergelijking denk ik later nog eens terug.

Natuurlijk ben ik een soft, liefdevol ei dat op zoek is naar dankbaarheid en gelijkmoedigheid. Maar tegelijkertijd blijf ik ook een kwajochie dat wel in is voor een (rauw) geintje (met gitaren).

Blijkbaar wint het liefdevolle ei aan terrein.

Want in de top 5 van meest geluisterde liedjes, staan alleen nummers in de categorie Universum. Geen idee eigenlijk, hoe het genre heet. Maar ik heb twee afspeellijsten: Gewoon goed en Universum. Daar sla ik favoriete nummers op. In Gewoon goed zit veel rock maar ook pop en bijvoorbeeld Charles Bradley en Nina Simone*. In Universum stop ik alles waar een panfluit in voorkomt of teksten over de vijfde dimensie, lucht, aarde, vuur, water en trilling. The Power is her now van Alexia Chellun is daarin ook favoriet.

Een tijdje ben ik een tikkie jaloers geweest op muzikanten

Mooie muziek maken leek me altijd een feestje. Samen pret maken en een liedje creëeren, het deed me voor als het mooiste wat er was. Betekenisvol.

‘Jij hebt toch boeken geschreven?’ vroeg een muzikant me eens toen ik daar iets over zei.

‘Ja, maar een liedje is toch mooier. Betekenisvoller,’ antwoordde ik.

‘Hoezo?’ antwoordde muzikant verbaasd, ‘als mensen jouw boeken lezen en dan écht een marathon lopen, heeft dat toch meer impact, dan als mensen mijn liedje opzetten?’

‘Maar jouw liedje zetten ze 500 keer op, en daarmee verweeft het met een hele periode. Ieder verliefd stel heeft wel samen een liedje, maar wie weet nog wel boek ie las toen ie verliefd werd?’

‘Wees maar blij dat je geen muzikant bent.’

‘Want?’

‘Kun jij nog gewoon genieten van een goed boek?’ legde hij de bal weer bij mij.

‘Ja. Natuurlijk. Lezen is één van de dingen die ik het liefste doe.’

‘Ik vind het maar moeilijk om gewoon te genieten van een nummer. Mijn hoofd staat altijd aan. Hoe doet hij dat rifje? Die tekst kan beter, waarom hebben ze geen viool aan laten rukken? Dat soort dingen.’

‘Welk liedje maakte je wakker als muzikant?’

‘*Little Liza Jane, van Nina Simone. Ken je dat?’

‘Ja. Dat vind ik nogal onheilspellend. Die komt wel binnen.’

‘Toen ik dat voor de eerste hoorde moest ik huilen. Toen dacht ik: wauw. Sindsdien trok de muziek aan me met een steeds grotere kracht.’

Die avond zette ik Little Liza Jane op. En ik was blij dat ik geen muzikant was. Want nu kon ik gewoon genieten, zonder te denken wat ik met het nummer zou doen, of met de tekst, of met een rifje of met een instrument meer of minder.

Gewoon genieten.

En geraakt worden.

Wat is jouw meest geluisterde liedje van 2021?

En je meest geluisterde artiest?

Over de auteur

Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.

Koen de Jong