Een bijzondere bestemming
Woensdag ga ik op vakantie met mijn zoon.
2,5 week.
Het belooft een bijzondere reis te worden.
We gaan op bezoek bij Marco Rink
Marco is een man waar ik ’s avonds in Amsterdam met een boogje omheen zou lopen.
Groot.
Breed.
Woeste hond.
Woeste baard.
Achter dat woeste uiterlijk schuilt echter een onvermoeibare, knuffelende wereldverbeteraar.
Ik ken Marco nu een paar jaar en we hebben al wat mooie avonturen beleefd.
Sinds een paar maanden woont Marco met zijn gezin in Finland.
Noord-Finland.
Vlak onder de poolcirkel.
Veel groen (of wit). Veel sterren. Veel ruimte. Veel bomen. Contact met de natuur. Een boomhut. Een boot. Twee sauna’s. Vers gevangen vis.
Weinig regels.
Afgelopen winter was ik al te gast in zijn Taiga School. Toen heeft Rick Koekoek dit adembenemende filmpje gemaakt:
Nu neem ik mijn zoon mee en gaan we kijken hoe het in de zomer is
Buiten spelen.
In bomen klimmen.
Hout hakken.
Zonnepanelen plaatsen.
Plannen smeden.
En Marco en zijn gezin een knuffel brengen.
Er zit me wel wat dwars
Ik neem mijn zoon van 12 mee naar Finland. In de eerste plaats om vrienden op te zoeken en omdat het leuk is, maar ook om échte natuur te ervaren. Als middelbare scholier met een smartphone kan wat indrukwekkende natuur in de vakantie geen kwaad.
Maar goed, we kunnen ook naar de Veluwe. Of met de trein naar de Alpen.
In plaats daarvan vliegen we naar Finland.
En hoewel we vrienden opzoeken en het mooi, leuk, indrukwekkend en onvergetelijk is, zit het me toch dwars.
Vliegen.
Is dat wel een goed voorbeeld voor mijn zoon en kan ik dat nog wel maken in deze tijd?
Moeten we de aarde niet wat rust geven en dus wat minder CO2 uitstoten?
Ik google op CO2 vliegen.
Eerst zie ik de stijgende grafieken van de CO2 emissies sinds het jaar 1990.
Ik zie de grafieken en denk: waar heb ik het ook over met mijn vlucht naar Finland? Als India straks dezelfde sprong maakt als China, maakt het echt weinig uit wat ik doe in mijn leven.
Als ik daarna een slok thee neem, voel ik mezelf net een klein kind dat betrapt wordt door de leraar en zegt ja, maar zij deden het ook.
Mijn volgende zoekterm is: CO2 vliegen compenseren
Via flygrn.com leer ik hoeveel CO2 we uitstoten met een retourtje naar Rovaniemi.
1,19 ton CO2.
Mijn eerste reactie is om direct in de verdediging te schieten
Ik heb mijn T.V. in 2005Â de deur uitgedaan en kijk nooit meer T.V.
Dat is 14 jaar x 365 = 5110 dagen zonder T.V.
Na een snel rekensommetje mag ik dan nog 8 x naar Rovaniemi vliegen.
Daarnaast douche ik nooit 10 minuten, maar maximaal 5 minuten, waarvan 1 minuut koud. Dat scheelt per jaar ook nogal.
Dan valt mijn oog op de compensatie
Ik kan voor € 10,23 mijn vliegreis compenseren.
Kan dat echt waar zijn?
Impulsief betaal ik de € 10,23 gelijk.
Ik krijg een certificaat.
Schuldgevoel afgekocht, straks lekker genieten van Finland.
Maar het knaagt toch nog.
Kan het écht waar zijn?
Op de website lees ik over zonnepanelen projecten in India, bosbehoud en bomen planten.
Maar echt bewijs dat het werkt, zie ik niet.
Dus ik google wat verder en kom uit bij een artikel over Bart Crezee van De Correspondent.
Zijn conclusie is dat CO2-neutraal vliegen geen structurele oplossing is voor het probleem, maar dat het veel goeds brengt en wel degelijk nut heeft.
De komende jaren zal ik mijn vluchten compenseren door deze projecten te steunen. En vliegen omdat het goedkoop is en alleen maar voor de lol, zal ik niet doen. Er moet wel een diepgeworteld verlangen in me zitten om een plek te bezoeken, mede met oog op zingeving en wijsheid vergaren. En als er treinen rijden, dan neem ik de trein.
Voor nu ga ik genieten van een mooie tijd in Finland en ik zal af en toe wat foto’s en verhalen delen.
Want als er thuisblijvers meegenieten, kunnen we CO2-uitstoot delen met wat meer mensen.
Marco, tot snel!
Wordt vervolgd.
Over de auteur
Ademhaling is mijn favoriete onderwerp. Hardlopen en kou staan gedeeld tweede. Over deze onderwerpen schreef ik 10 boeken en ik leid ademcoaches en koucoaches op. Mijn favoriete ademhalingsoefening is anapana en run-dip-run is mijn favoriete training.
Koen de Jong
Ademcoach opleiding in de Vogezen
De ademcoachopleiding van Sportrusten verhuist dit jaar twee keer naar de Vogezen om daar een hele bijzondere week te ervaren. De kennis van de 6-daagse opleiding, op een plek in het groen van de Vogezen.
De eerste editie vorig jaar was een groot succes, en dit jaar belooft het opnieuw een bijzondere week te worden.
De voorjaarsgroep zit vol. Ga je mee in oktober?
Koen, iets doen (compenseren) is altijd beter dan niets doen.
Nu zie ik een ‘stoere’man bij een open vuur. De uitstoot die daarbij vrijkomt is extreem hoog. 2 uur open haardvuur staat gelijk aan een dieselauto reis van Utrecht naar Milaan.
Om ergens te komen moet je reizen. Maar moet je ook altijd buiten kunnen zitten omdat het zo gezellig is? Op een grillplaat bak je ook goed. En met een deken verwarm je het hele lichaam ipv alleen de voorkant.
Ha Ries, dank voor je reactie. De Finnen hebben geen moeite met een fikkie stoken. En als na een paar wandelen bij -20, de Finse gids een vuurtje aansteekt om koffie te zetten, ga je er toch lekker bijzitten.
En ik vraag me af of de uitstoot in zo’n enorm bos niet direct wordt opgenomen door de bomen. Weet jij dat?
CO2 ‘compenseren’ kan zo goedkoop omdat we het compensatiebudget uitgeven in arme landen. Het is goedkoper om een Afrikaan een slimmer oventje te geven, zodat hij minder hout verbrandt, dan om hier iets te doen aan het formaat van onze tweede Smegg-ijskast. Of onze derde vliegvakantie.
Het is een neo-koloniale boekhoudtruc, eigenlijk. En precies waar de wereld aan te gronde gaat: wij houden ons luxueuze leven, we geven niks van onze overconsumptie op, en we laten anderen daarvoor bloeden. En overigens ook onze eigen kinderen en onze toekomstige zelven.
Zie dit verschrikkelijke en tegelijk ontroerende filmpje. Uitgerekend Ethiopië probeert het zelf op te lossen. https://www.youtube.com/watch?v=MRLRb3HV-SU
PS Ken je de plugin Comment Reply Email Notification? Ik ben wel benieuwd naar je antwoord op mijn comment, maar ik vergeet vast om terug te keren.
Ha Kitty,
Dank voor je tip!
We hebben de plugin geïnstalleerd.
Ha Kitty,
Ik probeer je te volgen, maar ik snap je niet helemaal. Overconsumptie is een beangstigend probleem waar we wat aan moeten doen. In mijn blog schrijf ik niets over minder vlees eten, minder kleren kopen, groente en fruit kopen uit eigen land, minder plastic gebruiken, minder consumeren, vaak kiezen voor de trein etc. etc.
Dat wil niet zeggen dat het me niet bezig houdt en dat ik er (met boter op mijn hoofd) naar probeer te leven.
Maar in het voorbeeld van mijn blog, zie ik niet wat de neo-koloniale boekhoudtruc is. Ik vlieg met 2 personen naar Kuusamoo en daarmee stoot ik 1,19 ton CO2 uit. In de atmosfeer zit nu 0,04% CO2. Vijftien jaar geleden was dat 0,03% en duizenden jaren terug was dat 0,00%. Teveel CO2 leidt tot te snelle veranderingen voor de aarde, en de gevolgen daarvan zijn beangstigend en niet te overzien. De keuze om naar Finland te gaan is al gemaakt, nu wil ik de vlucht naar Finland compenseren. Dan maakt het toch niet uit of waar ik bomen spaar of plant? Of dat nu in Wassenaar is, in India of Midden Amerika? Bij neo-kolonisatie is er toch een andere partij de dupe van mijn rijkeluisvlucht, maar als ik dat compenseer, maakt het toch niet uit waar dat gebeurt?
Of doel je op iets anders?
PS 1 Dit bericht tik ik op een Apple MacBook Air van € 1299,00. Daar voel ik wel neo-koloniale schaamte. Want ik gebruik mijn Apple voornamelijk met zorgeloos plezier en ik sta er zelden bij stil hoe de kobalt uit de mijn, in mijn computer gekomen is.
PS 2 De plugin Comment Reply Email Notification is geïnstalleerd.
Ik bedoel: we moeten gewoon niks doen. Minder doen. Op fietsvakantie. En dan wel op een gewone fiets. Thuisblijven. Geen vlees eten. Onze spijkerbroeken repareren. Niet verbouwen. Geen nieuwe keuken voor de lol. Vooral niet vliegen.
We kunnen vliegreizen wel gaan compenseren voor een ieniemienie-beetje geld. Wat jij beschrijft: naar Finland vliegen en een tientje uitgeven aan compensatie. Want dat tientje geeft de beherende organisatie (zeggen ze, en hopen we, want de groene handel is net zo onbetrouwbaar als alle andere handel) dan uit in een arm land. Daar kun je goedkoop compenseren.
Maar hallo. Wij zijn de grote vervuilers. Niet die arme Afrikanen – zie het filmpje. Wij zouden honderden euro’s meer moeten betalen, namelijk de werkelijk prijs van de ecologische voetafdruk van een vliegvakantie. Daar hebben we geen zin in. We geven een Afrikaan een wat beter kookpitje en zeggen: dat scheelt ook lekker wat CO2, en we vullen hier onze eigen houtkachel voor de gezelligheid nog eens bij en wassen onze handen in onschuld.
(Echt compenseren zou je het pas als je iemand anders betaalde om een geboekte vliegreis NIET te maken. En dan nog is vliegen veel te goedkoop.)
Ja, ik typ dit ook op een MacBook. Ik had er nooit bij stil gestaan dat Afrikaanse kinderen zichzelf daarvoor moeten vergiftigen. Ik ben ook een sukkel. Boter op ons hoofd hebben we allemaal.
Maar kort en goed: we leven met teveel mensen, en een deel van die mensen leeft in veel te grote luxe. Dat kan niet goed gaan, en dat wisten we eigenlijk al sinds de Club van Rome.
Als je dan toch gaat: geniet er dan maar van.
Inderdaad bizar, dat wel.
Even bizar (of niet iets minder?) dan willen vliegen naar (andere) ongerepte gebieden. Met dat jij of ik, of de andere massa’s toeristen (met geld!) daar komen is het niet meer ongerept…
Goede reis en kom wijzer weer terug :-).
Groet,
Maria
Dank voor je reactie Maria. Ik ga zeker genieten. Het is een lastig dilemma. Veel Finnen in het gebied hopen dat er wat toerisme op gang komt, omdat de jongelingen nu massaal naar Helsinki vertrekken omdat er geen werkgelegenheid is. Wat is wijsheid?
Koen
Ik ken dat. Ik vlieg ca. 6x per jaar naar Tenerife. Voor werk/ en vakantie. Om mijn vrienden te bezoeken.
Dat kan natuurlijk ook anders. Maar dan zie ik ze niet live – en dat is het me wel waard.
Ik woon midden in de natuur, aan het strand, maar het betekent wel dat ik alles met de auto moet doen- dichtstbijzijnde ov is 45 minuten lopen.
ik vind mijn footprint belangrijk – maar mijn vrienden en mijn huis (in de natuur, vlakbij de school en de vader van de kinderen!) blijkbaar belangrijker. Dat is dan goed, voor nu.
Wanneer het verandert, verhuis ik vanzelf.
Ik zou het wel tof vinden als ik een project kon steunen waar onderzoek wordt gedaan naar vliegen op waterstof, of elektriciteit.
Dank voor reactie Gerdy, wordt vervolgd.