Een jaar of 4 geleden met hardlopen begonnen. Rustig lopen is nu net niks voor mij: hoe sneller hoe beter.
Veel gelopen met schema's op snelheid en ook veel overbelastingen; vooral de achillespees.Het sportrustenschema
is voor mij echt een uitkomst geweest: op hartslag trainen ipv op snelheid. Ook een workshop chi-running (via een blog
op sportrusten) heeft geholpen overbelastingen te voorkomen.
In de laatste vogeltjes kijken onverwacht een blessure aan mijn rechtervoet. Toch maar fysio. Waarschijnlijk de
schoenen te strak gestrikt.....ik mag gaan lopen van de fysio. Oef.
Vandaag dan eindelijk de marathon. In elk geval ben ik sneller geworden met het schema; de marathon uitlopen zag ik
als bonus. Op de dag ervoor en de ochtend ging het toch echt wel kriebelen.
Tijdens de trainingen ben ik flink sneller geworden dan de 10km tijd doet vermoeden. Hmmm.....als ik de snelheid op lage
marathon hartslag volhoud, zet ik een erg mooie tijd neer: sneller dan de formule gebaseerd op je snelste 10km tijd zegt.
Bij de start zoeft de hartslag naar de hartslag tijdens de intensieve training. Erg koude handen en komt goed na 3-4 kilometer.
Tempo voelde erg makkelijk en toen op gevoel gelopen. Bij een groepje van 3 aangehaakt. Halverwege in 1:46...oei dat is rap
en nog steeds die hoge hartslag. Ging nog steeds erg makkelijk. Zou die snelle tijd dan toch kunnen?
Bij 28 km plotseling een stijve kuit. Doet ook pijn bij het lopen. Tempo maar omlaag. Regelmatig ook krampen. Zware laatste
14 km. Wel uitgelopen en zelfs een sprintje in de laatste 400m! Moet toch fit ogend over de finish komen!
Al met al blij met het uitlopen en een mooie ervaring. Veel baat gehad met het schema op hartslag! Nu herstellen en strompelend
de trap op naar bed.
Enne.....klopt die formule wel? Zeker; mijn eindtijd klopte erg goed met de voorspelling. Volgende keer rustiger starten zodat de
laatste 14 km makkelijker gaan
groeten, PIeter
