Maar wat een verschil met de vorige. Dit keer windkracht 6 en slagregens, het maakte het een echte herfstloop.
Heb nog nooit zo stuk gezeten.
Waar ik hoopte met het Sportrusten programma de kramp aanvallen later dan 36 km (vorige keer) te krijgen, gebeurde helaas het tegenovergestelde. Vanaf 28 kilometer moest ik steeds vaker stoppen om even te rekken ivm kramp.
Dus dat werden nog 14 hele lange kilometers tegen de wind, de regen en door de duinen terug naar de Brandaris
Kwam nog net binnen de 3 uur bij 30 km door, maar de laatste 12 km, met al het stoppen, gingen in 1:45 uur....
Omdat de marathon pas in de middag om kwart voor een start, was het al donker toen ik binnenkwam.
Maar wat een feest in de laatste kilometer, door de smalle straatjes van Terschelling!
Een groot feest.
Het is een prachtige, zeer zware, marathon.
Al hebben de weersomstandigheden van 2 jaar geleden sterk mijn voorkeur
Wat wel enorm goed ging was het lopen op voornamelijk vet ipv suiker.
Dat was een groot succes.
's ochtends vroeg goed ontbeten, daarna niets meer gegeten.
Tijdens de loop alleen een chocolade-noten reep was voldoende, dat had ik een paar jaren geleden echt niet gekund.
