Vandaag de laatste "lange" training van het 100-dagen schema mogen lopen. Komende week nog twee keer 12 minuten en dan komende zondag dat "rondje" door Amsterdam. Mijn eerste hele marathon. Na jaren roepen dat ik nooit een hele zou doen in verband met tijd, blessure gevoeligheid, lange eentonige beweging enzovoort enzvoort gaat het gewoon gebeuren, want ja het doel is om in 2023 een long distance triathlon te volbrengen en daar is de marathon na eenmaal een onderdeel van. Dus eerst maar eens kijken hoe het losse onderdeel gaat.
En dan nu op dag 93 aangekomen. Ben ik er klaar voor? Ja voor mijn gevoel wel. Ga ik het halen zondag, sowieso, al moet ik kruipen!
Van het schema in totaal 6 trainingen anders gedaan in verband met triathlonwedstrijden (4x) en warmte (1x gezwommen in plaats van lopen en 1x niet gelopen). De teller stopte vandaag op 458 kilometers netto.
Ik heb voor mijzelf één doel en dat is de finish halen, qua tijd zou het mij biet zijn. Ergens rondom de 4 uur lijkt mij fantastisch, maar wordt het 6 uur dan vind ik het ook goed.
Het schema op 10 juli begonnen, waarschijnlijk net als vele andere. In het begin onwijs lopen klooien met de hartslagen. Na later bleek had het warme weer daar voor mij echt wel een groot aandeel in. Want de afgelopen koelere weken, wat een verademing. Lopen gaat gevoelsmatig zo veel lekkerder en ook qua tempo schiet het omhoog bij dezelfde hartslagen.
Ik heb er in ieder geval onwijs veel zin in en ben het nieuwsgierig hoe ik volgende week zondagavond op de bank zit.
Hoe is het met de rest? Hoe is het met jullie voorbereidingen gegaan en hebben jullie er ook zin in?
groeten Martijn!
ps. aansluitend op eerder ander bericht in deze groep; ik start zondag 09:00 uur in vak wit met startnummer M3507, oranje shirt, korte broek, grote glimlach! En waarschijnlijk parkeer ik en start ik bij "het clubhuis".
Voorbereiding marathon Amsterdam
-
Martijn Borst
- Berichten: 8
- Lid geworden op: 14 mar 2019, 15:38
Re: Voorbereiding marathon Amsterdam
Ik vraag me dat ook wel eens af, hoe anderen dat doen. Onder anderen degenen die onregelmatig werk hebben.
Ik werk in de zorg en in de zomer is het druk omdat er collega's met vakantie zijn. Dan werk ik dus veel extra. Het was passen en meten om de trainingen in te plannen, maar het is toch min of meer gelukt. Een paar trainingen heb ik ingekort omdat ik daarna een dienst moest werken. In de eerste 5 weken heb ik het vogels kijken vervangen door zwemmen. De laatste 8 trainingen heb ik structureel om de dag gedaan.
In augustus heb ik een keer een wandeling gemaakt van 25 km, dat vond ik intensief genoeg om het een training te noemen.
En nu is het bijna zover. Het wordt mijn 3e marathon. Bij de eerste ging ik veel te snel van start, waardoor ik na 30 km in de problemen kwam. Ik heb hem wel uitgelopen, maar dat was heel zwaar. Vorig jaar liep ik de marathon van Amsterdam. Ik was verkouden en ik voelde me niet helemaal optimaal, dus ik ging er helemaal van uit dat ik het niet zou redden. Ik ben wel van start gegaan omdat ik dat dan in ieder geval wel mee kon maken, dat leek me wel leuk.
Na het 14 km punt liep ik eigenlijk best lekker, dat voelde goed. Toen ik eenmaal bij 20 km de brug bij Oudekerk aan de Amstel over ging, realiseerde ik me dat ik het wel eens zou kunnen gaan halen. Toen heb ik mijn tempo iets opgeschroefd. Het is leuk om dat terug te zien in de statistieken van mijn Polaraccount, vanaf dat punt worden mijn tempo en hartslag regelmatig. Daarvoor deed ik maar wat, ik ben onderweg zelfs gestopt om een foto te maken van mijn zus en zwager die aan de kant van de weg stonden om mij aan te moedigen.
Na 30 km mocht ik van mezelf even wandelen met mijn bekertje water. Na 33 km werd het echt wel zwaar, met als dieptepunt het laatste stuk in het Vondelpark.
Hoe dan ook: ik ben gefinisht met een lach op mijn gezicht. Het laatste stuk vond ik overweldigend, met al die mensen die de lopers toejuichten. Ik dacht dat mijn energie op was, maar toen ik de weg naar het Olympisch Stadion op ging kon ik weer een beetje tempo maken.
Terwijl ik aan het typen ben, beleef ik het weer helemaal.
Het lopen van een marathon is een onvergetelijke ervaring.
Ik werk in de zorg en in de zomer is het druk omdat er collega's met vakantie zijn. Dan werk ik dus veel extra. Het was passen en meten om de trainingen in te plannen, maar het is toch min of meer gelukt. Een paar trainingen heb ik ingekort omdat ik daarna een dienst moest werken. In de eerste 5 weken heb ik het vogels kijken vervangen door zwemmen. De laatste 8 trainingen heb ik structureel om de dag gedaan.
In augustus heb ik een keer een wandeling gemaakt van 25 km, dat vond ik intensief genoeg om het een training te noemen.
En nu is het bijna zover. Het wordt mijn 3e marathon. Bij de eerste ging ik veel te snel van start, waardoor ik na 30 km in de problemen kwam. Ik heb hem wel uitgelopen, maar dat was heel zwaar. Vorig jaar liep ik de marathon van Amsterdam. Ik was verkouden en ik voelde me niet helemaal optimaal, dus ik ging er helemaal van uit dat ik het niet zou redden. Ik ben wel van start gegaan omdat ik dat dan in ieder geval wel mee kon maken, dat leek me wel leuk.
Na het 14 km punt liep ik eigenlijk best lekker, dat voelde goed. Toen ik eenmaal bij 20 km de brug bij Oudekerk aan de Amstel over ging, realiseerde ik me dat ik het wel eens zou kunnen gaan halen. Toen heb ik mijn tempo iets opgeschroefd. Het is leuk om dat terug te zien in de statistieken van mijn Polaraccount, vanaf dat punt worden mijn tempo en hartslag regelmatig. Daarvoor deed ik maar wat, ik ben onderweg zelfs gestopt om een foto te maken van mijn zus en zwager die aan de kant van de weg stonden om mij aan te moedigen.
Na 30 km mocht ik van mezelf even wandelen met mijn bekertje water. Na 33 km werd het echt wel zwaar, met als dieptepunt het laatste stuk in het Vondelpark.
Hoe dan ook: ik ben gefinisht met een lach op mijn gezicht. Het laatste stuk vond ik overweldigend, met al die mensen die de lopers toejuichten. Ik dacht dat mijn energie op was, maar toen ik de weg naar het Olympisch Stadion op ging kon ik weer een beetje tempo maken.
Terwijl ik aan het typen ben, beleef ik het weer helemaal.
Het lopen van een marathon is een onvergetelijke ervaring.