Heel benieuwd hoe het zou gaan, stond ik gisteren aan de start van de halve marathon in Amsterdam.
De hartslag ging al snel de hoogte in, dus daar kon ik niet veel mee aanvangen. Ik heb me dan geconcentreerd op mijn snelheid. Een rustige 9km/u. 15km heb ik zo gelopen met het idee dat het een 'walk in the park' was. En ondertussen genoten van de muziekbandjes, van de vele enthousiaste supporters.
Aan 15km heb ik dan toch maar besloten om wat te versnellen. De typische dip aan 16-17km heb ik nooit gevoeld. Aan km 20 & 21 was ik toch aan het denken dat 21km lopen toch wel een serieuze afstand is. Met andere woorden, daar begon ik toch wel te voelen dat mijn lichaam aan het verzuren was, maar net niet genoeg om de moraal te laten zakken.
Vanaf het Vondelpark had ik een grootste glimlach op mijn gezicht en zo ben ik ook geëindigd. Fantastisch!!
Al heb ik het programma niet 100% volgens de letter gevolgd (2x toch eens een langere training gedaan), 'k kan nu bevestigen dat het inderdaad werkt.
Het smaakt naar meer!
Op naar de volgende!
Ruth
