Marathon Parijs uitgebreid verslag

[Jose Cv]

Ik liet jullie al weten dat we met onze groep van acht Trim-maatjes uit Apeldoorn succesvol de marathon van Parijs hebben gelopen. Hierbij het beloofde uitgebreide verslag.
Na het netjes volgen van het 100-dagenschema, met soms een dipje (10 km rondjes rennen!) en soms een blessure of pijntje, hadden we de laatste twee weken het gevoel er wel klaar voor te zijn: beter zou het naar ons gevoel toch niet worden. Op 12 april stapten we in de trein naar Parijs met tassen vol met outfits voor alle weersomstandigheden en stapels eten en gels. Geen van ons had ooit eerder een marathon gelopen en we hadden dus ook geen ervaring met inpakken van de spullen die je echt nodig hebt. De 13e zouden we alleen even naar de start- en finishlocatie gaan kijken en daarna de startbewijzen gaan halen. Vooral niet teveel lopen! We schrokken dan ook toen aan het eind van de dag bleek dat we toch zo’n 12 km hadden gelopen. Oei! Als dat de volgende dag maar goed zou gaan.. De 13e vooral ook veel toiletten bezocht om al dat ‘verplichte’ drinken weer af te voeren en natuurlijk naar de Decathlon want misschien toch te weinig gels meegenomen of andere lastminute aankopen. Bij het ophalen van de startbewijzen in de Expo ging het echt aanvoelen. Met al die lopers bij elkaar en
Met ieders naam op een muur geprint drong het besef door dat het nu toch echt moest gaan gebeuren. De pastamaaltijd smaakte ons dan ook niet echt. Snel naar het hotel en rust nemen! De 14e, de dag van de marathon allemaal al vóór 6.00 opgestaan. Meteen een halve lier sportdrank naar binnen. Bah. Smaakt als sinas op een nuchtere maag. Aan het ontbijt ieder zijn eigen eten en ritueel van wel of geen koffie en daarna ruim op tijd naar de start vertrokken omdat we ook onze spullen bij de finish wilden afgeven. Het was weliswaar stralend weer maar wel koud dus een lange broek en jas na afloop zou geen overbodige luxe zijn. Na weer maar eens een toiletstop, mooi op tijd in het startvak van de lopers van 4:30 en langzamer. En daar gingen we. De meesten van ons waren elkaar meteen kwijt maar dat hadden we ook zo afgesproken. Ik had een fantastische playlist die begon met 2 langzame albums en daarna uptempo doorging om zo’n vijf uur later te eindigen met Queen. Enorm van genoten. Daarnaast een stralend zonnetje en een prima sfeertje met mooie route. Eerste gel genomen bij 7km en daarna een flesje water. Dat was heel handig: zeker weten dat je 0,33 binnenkrijgt en geen onhandige bekertjes. Bij 11km supporters Annemarie en Karin. Superleuk. Ik liep tot 14km met hele lage hartslag en alleen maar neusademhaling. Geen enkele behoefte om sneller te gaan want het is nog lang genoeg! Bij 14 km een gel en water. Mooi stuk door het Bois de Vincences en de hartslag langzaam wat hoger. Nog steeds onder MH laag. Bij 20km stonden Annemarie en Karin er weer. Leuk! Een gel overgeslagen om er niet te snel doorheen te zijn en water, banaan en ontbijtkoek genomen. Bij 26km haalde Jeroen mij in. Even uitgewisseld dat we beiden prima liepen en ieder voor zich door. Zag een leeg toilet en snel net voor de tunnel een sanitaire stop gemaakt. Nog nooit zo’n smerig toilet gezien. De marathon werkt bij veel mensen kennelijk heftig op de darmen. In de tunnel videootje gemaakt omdat iedereen ging juichen en schreeuwen. Mooi moment. Bij 30km zouden Annemarie en Karin er weer staan maar ik zag ze niet. Bij 32km haalde ik Jeroen weer in. Weer 2x een gel, water, banaan, peperkoek en pretzels want ik begon behoefte aan zou te krijgen en was bang voor kramp. Mijn langst gelopen afstand tot dan was 25km geweest bij de Midwintermarathon in Apeldoorn en toen had ik de laatste kilometers nare kramp. Het leek er echter op dat al het eten en drinken de kramp deze keer goed buiten de deur hield. Begon mij rond 35km af te vragen of de man-met-de-hamer nog zou komen maar die was blijkbaar elders bezig. Bij 37 km begon ik de kilometers wel lang te vinden. Om mij heen was 2/3e inmiddels met kramp aan het rekken of wandelen. Had bij de verzorgingspost daarvoor maar een half flesje gedronken en weer pretzels genomen. Flesje op mijn rug achter mijn broeksband gestoken om water te hebben voor mijn laatste gel. Die gel uiteindelijk niet genomen maar wel een blauwe plek op mijn rug van het flesje. Slecht idee dus. Bij 38/39 Peter ingehaald. Samen opgelopen. Peter vroeg mij of ik Jeroen gezien had en precies op dat moment haakt Jeroen ook weer aan! Supertoevallig. Besloten de laatste 3 km samen te doen. Kostte ons alledrie moeite (wilden elkaar niet toegeven dat het net iets te hard ging) maar na de laatste bocht stond de familie van Esther aan de kant te juichen, was mijn playlist aangekomen bij ‘We are the champignons’ en zijn we hand-in-hand over de finish gerend in 4.53. Kippenvel. Om ons heen één grote wandelvierdaagse. Jan bleek al binnen. Ester kwam kort na ons, gevolgd door Aukelien, Ernst en Erna. Alle acht uitgelopen! En wel zwaar geweest maar niet kapot. Iedereen zei dat we zo fris op de foto’s na de finish stonden. Alsof we maar 8 km hadden gelopen i.p.v. ruim 42. Half uur over gedaan om de medaille op te halen en wat kleren aan te trekken. Normaal lopen en bewegen lukt namelijk niet meer na 42. Weet nu wat ‘zwalken’ betekent. De supporters en elkaar geknuffeld en naar het hotel om uit te rusten. Om 20.00 samen fles champagne ontkurkt en op onze badslippers naar het dichtstbijzijnde restaurant gesloft. Vroeg naar bed en de volgende dag aan het ontbijt alles gegeten wat we de laatste weken van onszelf niet mochten. Genieten! In de middag weer met de trein terug met zo min mogelijk gebruik van trappen.
De volgende dag thuis eens gekeken naar de door jullie voorspelde hartslag, kmtijd en eindtijd. Bizar! Voorspelde Marathonhartslag bleek 152 en kmtijd 6.49. Beiden exact wat ik gelopen heb. Verwachte eindtijd was 4.48. Ben in 4.53 gefinished, waarschijnlijk door het wandelen bij de verzorgingsposten. Heb vrijwel de hele marathon met neusademhaling kunnen lopen en voelde me goed. Op woensdag was vrijwel alle spierpijn al weg. Kan alleen maar concluderen dat het schema en de methode met lage hartslag en ademhaling werkt en dat zo iedereen in staat moet zijn om een marathon te lopen. Denk dat het niet onze laatste was. We hebben de smaak te pakken! Dank voor de steun.

[RunningRob - Sportrusten]

Bedankt voor je uitgebreide verslag! Goed te horen het schema goed voor je heeft gewerkt!
En uiteraard gefeliciteerd met je mooie prestatie!

Blijde groet,
Rob