En wat een warmte!! Ik hoop dat de andere Sportrusten-lopers er niet veel last van hebben gehad en zich beter hadden ingesmeerd dan ik..
Helaas is het niet gegaan zoals verwacht, maar ben ik niet ontevreden. Door stressmoment vlak voor de start en de adrenaline vh event, startte ik met een te hoge hartslag.
Ik heb me gefocused op het behoud van mijn tempo en rustige ademhaling. Dat had jammer genoeg niet het gewenste effect en bleef mijn hartslag te hoog.
Ik voelde me goed tot 19km, waarna de pijntjes op begonnen te spelen en de warmte toch wel erg irritant werd. Vanaf dat punt ging mijn hartslag ook oplopen, maar nog lamgzamer lopen was geen optie want dat veroorzaakte kuitkramp.
Net als vorig jaar hakte de combi van de Erasmusbrug en de doorgang onder de coolsingel door er bij mij flink in. Twee keer omhoog lopen, kostte me veel energie waardoor ik er rond 29km er even doorheen zat (tank letterlijk leeg).
Het advies van 4 gelletjes was voor mij niet voldoende, ik heb blijkbaar meer (vast) voedsel nodig. Ik was blij met mijn extra reep en de banaan die ik bij 35km kreeg van een supporter langs de kant. Lesje voor de volgende keer!
Ik kwam na 5u31 over de finish, ruim 31 minuten langzamer dan vorig jaar (2018: reguliere schema gevolgd en hogere temperaturen). Wat dat betreft toch wel een teleurstelling.
Daarentegen kon ik nu, na mijn dip rond 29km, mezelf wel herpakken en heb ik nog flink wat stukken kunnen rennen/joggen. En de man met de hamer ben ik niet tegen gekomen.
Al met al was het een mooie en warme dag, waarbij Rotterdam zich van haar beste kant heeft laten zien. Het publiek sleepte me er soms echt er doorheen en die laatste kms door crooswijk, via de mariniersweg richting coolsingel hebben me echt kippevel bezorgd.
Hopelijk hebben jullie dat stuk vd route net zo ervaren!
Omdat mijn gehele voorbereiding niet ideaal is geweest, wil ik dit schema nogmaals gebruiken voor een marathon in het najaar. En dan nu zonder blessure, met borstbandmeter en koudere temperaturen!
Kortom: op naar de volgende
!
