Tijdens de trainingen viel me al op dat ik af en toe flink moeite had met de beoogde hartslagen laag te houden en dat de snelheid een stuk lager was. Ik weet dat deels aan het warme weer. Ik had er verder wel vertrouwen in dat ik de marathon zou uitlopen maar geen idee van het tempo.
Op de dag van de marathon besloot ik om de pacers van 4.10 te volgen.
Blijkbaar was ik even vergeten dat ik op hartslag moest lopen maar dat vond ik tijdens de trainingen al heel moeilijk, meestal was deze (veel) te hoog.
We gingen gelijk op tempo weg (4;50 ongeveer) en dat vond ik best wel snel omdat ik normaal de eerste km rustig start tijdens de traingen. Maar het liep lekker dus ik ben gewoon meegegaan. Af en toe naar mijn hartslag gekeken die was na 10 km130 ofwel hoge marathon tempo net zo als vaak in de trainingen. Bij de eerste pauzeplek even gestopt om een gelletje te nemen en water. Maar daarna wilde ik de pacers weer inhalen en dat viel niet mee, hartslag naar 147. Daarna kwam Sportrusten wel van pas adem in adem uit, adem in en daarna 1x langzamer uitademen en zie de hartslag ging weer terug naar 130 (wel 5 te hoog eigenlijk
) . Na 14 km geen Koen gezien maar ik heb dat punt ook niet herkend. Hetzelfde na 17 km maar toen kwam mijn hartslag niet meer beneden de 140. Wel een paar keer heel bewust ademgehaald waarbij de hartslag vaak enkele slagen daalde maar enkele minuten later weer omhoog.Enfin eigenlijk liep ik tot 23 km prima zonder enig probleem. Daarna voelde ik bij een lichte versnelling die ik plaatste iets in mijn heup dus ben ik voorzichtiger geworden met versnellen. Bij de volgende post iets vooruit gelopen zodat ik langer de tijd had om de pacers bij te houden. Tot 30 km liep eigenlijk alles verder gesmeerd, ik had nog nooit verder dan 24 km gelopen en dat was zelfs met een koffiepauze met appelgebak dus eigenlijk was de halve marathonafstand het verste wat ik gelopen had. Dus ik was na de eerste 30 km dik tevreden en dacht dat heb ik in ieder geval n de pocket
Na km 30 leek het net of de pacers steeds harder gingen lopen Mijn hartslag liep verder op en ik kon hem niet meer naar beneden krijgen, zelf 4 punten boven mijn maximale hartslag. Bij 33 km stond er een aantal mannen met de hamer dus leek het me verstandig om op dat punt even rust te nemen en de pacers te laten gaan. Vanaf dat moment werd het zwaar, pijnlijke voeten, knieën, spieren, rug maar toch prima spirit Nog ff 9 km te gaan maar dat werden best 9 moeizame km's. Uiteindelijk in 4:30:01 gefinished. Min eerste (enige?) Marathon gehaald. In de metro sprak ik een Belg die veel marathons had gelopen en die me vertelde dat een marathon uitlopen betekent dat je de km's boven 30 km de pijn moet leren verdragen, vandaar dus Al met al prima getrained met sportrusten schema, niet echt gelopen op de marathonhartslag maar de ademshalingsoefening hebben me tot 33 km laten lopen en daarna rustig uitgejogged/sjokked
Ik denk dat ik ongeveer in dezelfde tijd geëindigd zou zijn als ik met marathonhartslag 125 zou zijn vertrokken die tijdens de training vaak te langzaam vond.
Vandaag enige spierpijn maar dat valt eigenlijk best mee.
Al met al een prachtige ervaring waar ik (en mijn vrouw) 100 dagen naar toe had geleefd.
p.s. wow wat een goed verzorgde Amsterdamse marathon!, alles in de puntjes geregeld en gezellig al die verschillende vermakelijkheden onderweg. Alleen geen zitgelegenheid na de marathon
