Laat me wel duidelijk stellen dat ik super trots ben. Ik heb immers gelopen met de ambitie ‘een marathon uit te kunnen lopen’. Ik zou wel graag te weten komen waar ik het verkeerd/anders heb ingeschat om het de volgende keer beter te doen;-)
Ik ben aan de slag gegaan met het Sportrustenschema via het boek ‘De hardlooprevolutie’ en heb me daar strikt aan gehouden. Ik heb mijn gem hartslag bepaald met een 10 km-loop en die bedroeg 176 (leek mij realistisch gezien ik 2 jaar geleden een inspanningstest op de fiets heb gedaan: omslagpunt was toen bepaald op 165). De 10 km loop heb ik vervolledigd in 48’. Ik heb getraind volgens het boek met een marathonhartslag van 150. De marathontijd die daaraan verbonden was, bedroeg rond de 4u.
Tijdens de trainingen lukte dit prima: de tijden leken te kloppen en ik voelde mij prima bij het tempo. So far, so good.
Gelijkertijd heb ik ook wat gelet op eten en drinken (laatste maand geen bier voor mij
), de laatste week gerust en tijdig gaan slapen. Tijdens de marathon liep het echter anders:
Mijn hartslag was niet onder controle te krijgen: van bij de start veel te hoog (eerste 14km gem hartslag van 165!) waardoor ik mijn tempo sowieso moest aanpassen. Ik vreesde er immers voor het anders niet te kunnen uitlopen. Ik heb mijn alarmen afgezet en een laag tempo aangehouden. Ik ben niet fris over de finish gekomen, de laatste 5km waren ronduit zwaar. Bleek dat ik over de volledige marathon gemiddeld een hartslag had van 173(!) waarvan meer dan 2u30 ik boven de 180(!) heb gezeten. Daarbij de kanttekening dat ik supernerveus was en de temperatuur behoorlijk hoog. Ik heb De marathon uitgelopen in 4u49.
Nu stel ik mij de vraag waar het grote verschil ligt tussen de voorbereiding en de marathon zelf? Heb vooraf koolhydraten gestapeld, voldoende gedronken voor en tijdens de marathon, gelletjes op tijd naar binnen gespeeld, hongerklop en/of krampen heb ik hoegenaamd niet gehad. Heb ik iets over het hoofd gezien of verkeerd aangepakt tijdens mijn voorbereiding?
