Zwaar maar voldaan uitgelopen

[Yvonne Lee]

Het was zwaar maar voldaan. Ademhaling geen probleem maar de benen gingen moeizaam. Sommige stukken ook gewoon gelopen. Eenmaal door de finish gingen alle emoties los. Tijd 4:54:48.

Bedankt Sportrusten.

[Irene66]

Helemaal herkenbaar! Heb mijn streeftijd van 4:15 met het warme weer losgelaten. Hartslag moeilijk onder controle te krijgen (bijna niet), ademhaling wel. Na 30 km erg pijnlijke benen. In 4:37 mijn eerste marathon uitgelopen, met hele pijnlijke benen maar conditioneel niet kapot. Ik kijk zeer tevreden terug op het programma. Sportrusten bedankt!

[Elisa]

Het was erg zwaar, maar het is gelukt! Helemaal trots! Door de warmte moeite met mijn hartslag,ging alle kanten op en bij 22km had ik de twijfels of ik het wel ging redden! Toch doorgegaan, geen top tijd 5u 21, doelstelling was 4.50 maar het is gelukt! Leuk om te lezen dat het meer mensen gelukt is met Sportrusten! Koen ik zag je nog met je fiets bij het 14km punt maar ik had je veelte laat in de gaten! Wel leuk dat je er stond!

[Mie]

Hoera, Rotterdam vandaag succesvol uitgelopen! 4:38.
Ik was wel een beetje bezorgd. De laatste week weer veel triggerpoints in mijn rechterbilspieren. (Dit probeem had ik al eerder) Vrijdagavond nog dryneedling behandeling gehad. En dat is dus goed gelukt.
Het was heerlijk vandaag, de bil ging goed, pas op het laatste stukje zwaar, maar ik kon nog versnellen in de laatste kilometers, dus dat was plezierig!
Bedankt voor het 100 dagen schema! In mijn omgeving waren ervaren marathonlopers sceptisch over mijn voorbereiding, maar dat bleek niet nodig!
Het was een mooie dag, goede omstandigheden, ik heb ervan genoten.

[Cees vd Sijs]

Elisa, jou moet ik gezien hebben. Mijn tijd 5:24.
Schema was 5:08, dit was niet te doen. Al gauw na de 21 had ik veel pijn. Veel te warm en veel te hoge hartslag.
Mijn laatste training was met lange broek en 3 graden. Nu, 1 week later 22 graden. Scheelt wel een paar hartslagen
Toch gelukt! Binnen streeftijd van 5 1/2 uur Met medaille!

Bedankt sportrusten, zonder jullie schema was dit me qua beschikbare trainingstijd en effficient lopen nooit gelukt!

[Runningman]

Even zwaaien naar Elisa, ik had ook een eindtijd van 5:21
4:30 was mijn doel maar ik was stuk bij 25 km en wilde stoppen.
Toch maar doorgegaan en gehaald

Groet, Ramon

[Stefan Funnekotter]

Marathon gisteren niet uitgelopen. Vanaf de eerste kilometers vloog de hartslag omhoog. Tempo laten zakken, uitademhaling verlengd, goed gedronken. maar op een gegeven moment zat ik met een tijd van 5.50/km tegen mijn omslagpunt. Dat had ik nog nooit gehad. Denk dat door warmte, wedstrijdspanning en slechte luchtkwaliteit mijn longen er geen zin meer in hadden. Op halve marathonpunt besloten om niet uit te lopen. Laatste 6km naar de start ook hele stukken moeten lopen. Geen spijt van mijn beslissing. Doel was 3.45 en dat was op basis van alle statistieken ook realistisch.

Sportrustenschema heeft (desondanks) goed gewerkt en veel plezier opgeleverd. Mijn trainingen waren heel bewust en ook goed in te plannen met werk en andere bezigheden. Tijdens een oefen HM drie weken geleden in Utrecht (1.45) liep ik de eerste 15 km fluitend en de laatste 6 km kon ik nog goed versnellen. Binnen twee dagen was ik weer hersteld. Het scheelde ook 25 graden in gevoelstemperatuur.

Of ik nog eens een hele ga doen? Zeg nooit nooit. Na mijn eerste in Stockholm (2014) zei ik: eens, maar nooit meer. Rotterdam had de tweede kunnen worden. Nu weer lekker op de fiets stappen en na de zomer kijk ik weer verder.

[Geja]

Tjonge wat was het zwaar zeg! Tot de 21 km kon ik achter de 4.00 uur pacer aan, maar ik voelde al dat ik dat niet nog 21 km ging volhouden. Mijn hartslag was enorm hoog vanaf het begon, zelfs boven mijn omslagpunt. Maar toch met minder hoog tempo kunnen uitlopen in 4.18, net boven mijn NY tijd van 4.16 (met regulier schema). De 4.00 uur zat er echt niet in met die warmte, erg jammer. Sportrusten is me desondanks goed bevallen!!

[WillemL]

Heel herkenbaar, alle reacties hierboven! Mijn eerste marathon was een geweldige ervaring maar ook loodzwaar. Vooral de laatste 10-12 km. Sommige stukken echt op karakter. Door de warmte veel langzamer dan normaal gelopen maar wel heel stabiel op de hartslag (157) in een stabiel tempo naar een mooie tijd (4:11). Ik had wat te weinig eten mee voor onderweg, maar kon gelukkig nog wat bij snaaien (met dank aan al die fantastische Rotterdammers!).
Het lopen op hartslag is mij prima bevallen, evenals het trainingsschema.
Maar ik vraag me wel af of het minder zwaar zou zijn als je vantevoren toch wat meer kilometers maakt?? (@Koen en Maarten?)

[RemcoHogenbirk]

Het is gelukt! Scheelde weinig of het was niet gelukt. Ik denk dat ik te nonchalant ben omgegaan met cooling down: goed rekken van de benen. Drie weken voor de marathon kreeg ik een dikke kuitblessure. Alle training toen gestopt en een aantal maal laten behandelen. Het was niet helemaal weg maar wel gestart. Rond 32 km voelde het alsof er iemand harp op mijn kuiten en hamstrings aan het spelen was. Vanaf 35 km veel gewandeld en wat rekoefeningen gedaan en ‘em zo uitgelopen. Tijd 3:53:03 dus ontzettend tevreden.

Trainingsschema heeft fantastisch gewerkt. Conditioneel heb ik nog nooit zo relaxed gelopen. Alleen fysiek niet maar dat was mijn eigen schuld. Ik herken veel van de collega Runner’s hierboven: volg je trainingsschema (zo) gedisciplineerd (mogelijk) en je staat loeifit aan de start. Externe omstandigheden waren lastiger gisteren, maar ik kon prima op hartslag blijven lopen. De gemiste trainingen heb ik zeker gevoeld.

Nu eens verder kijken wat er gaat volgen.

[BertL]

Gisteren voor de 2e keer de marathon gelopen en voor het eerst met het sportrusten schema. Ik kan de sportrusten methode absoluut aanbevelen! Merkte elke week progressie en stond dus ook met vertrouwen aan de start. Heel constant kunnen lopen en uiteindelijk op de seconde nauwkeurig mijn streeftijd gehaald. 3:20:00! Zeker gezien de warme omstandigheden ben ik hier erg blij mee! Bovendien veel beter m'n hartslag in de gaten gehouden dan de eerste keer en daardoor kwam ik een stuk frisser over de finish.

Of ik mijn volgende marathon ook met sportrusten ga doen weet ik nog niet. Ik hoop uiteindelijk ooit onder de 3 uur te kunnen finishen en dan is een conventioneler schema misschien beter geschikt. Iets om de komende tijd uit te gaan zoeken!

[Maus]

Wie had gedacht dat ik op mijn 52e nog een marathon zou lopen?
Ik niet
Maar ik heb het toch gedaan!

De eerste 21km ging prima. Mijn hartslag was wel wat hoger dan waarop ik getraind heb, maar ik merkte sowiezo al de laatste tijd dat ie wat hoger was. Misschien is dat wel het gevolg van de training geweest
En ik liep er prima op. Ik kon mijn hartslag af en toe wat omlaag krijgen door ademhalingsoefeningen te doen.

Na 14 km kreeg ik last van mijn hiel, af en toe steken.
En het 2e deel werd het erg warm.
Dus af en toe een stukje gewandeld.

Wat een feest om over de finishlijn te gaan!
Ik was moe, maar had (en heb) geen last van mijn benen.

Ben erg blij dat ik deze methode gebruikt heb!

[Marco160]

Marathon Rotterdam,

Op het tramstation trof ik een andere hardloper,
Vertelde dat ik op hardslag ging lopen. Hij vertelde
Dat hij dr hartslag op de marathon los liet, dat heb
Ik ook gedaan. Omdat ik het tempo van sportrusten
Te laag vond hbm 135 -140 tot 30KM, daarna loslaten.
Mijn 1e marathon vorig jaar niet op hartslag gelopen
Eindtijd 3.53 uur.
Tot 27 km kon ik nog mee met Pacer 3.50 uur maar ineens
Was het over, gem hbm 163. Wist dat ik veel te hoog zat
Met mijn hbm stukken gewandeld om mijn hbm naar
Beneden te krijgen, maar toen wilden de benen niet
Meer. Toch uitgelopen4.23 uur eindtijd. Super genoten,
Veel geleerd. Met name over hartslag en de manier van
Trainen heeft me erg aangesproken.
Sportrusten bedankt!

[Marlies1]

Herkenbare verhalen. Was zeker zwaar.
Rond 24km vloog de hartslag omhoog. Even herstellen en toen weer door. Bij 30km kramp inmijn kuiten (helaas beiden). Vaak rekken en strekken, beetje masseren, maar helaas ging het niet over. Vanaf toen veel moeten wandelen. Maar wel gehaald en het publiek was fantastisch.
Sportrusten schema werkte prima, maar de volgende keer pas ik er toch een langere training in. Dat werkt voor mij beter, denk ik.
Alle lopers, GEFELICITEERD!!

[Marco160]

Gefeliciteerd Marlies,

Op dat punt dacht ik het zelfde, misschien was een langere training
Wel handig geweest.

Mvgr.,
Marco

[Kiani]

Mijn allereerste marathon, wat een dag gisteren. Ik had het besluit genomen toch aan de start te gaan staan en dan zie ik het wel hoever ik kom. Mijn voorbereiding was namelijk alles behalve optimaal. Ik heb de eerste 48 dagen me volledig aan het schema gehouden maar toen kreeg ik last van een blessure shin splints. Gelukkig was ik er heel snel bij en met fysio en twee weken volledige rust weer begonnen met trainen. Rustige 5 km trainingen werden het. 18 maart (dag 79) lukte het me voor het eerst weer om 10 km te lopen. Toen dacht ik nu ga ik de laatste twee weken weer het schema volgen zodat ik nog een 14 km mee kan pakken. Maar helaas daar kwam de griep. Weer een week niet getraind. Maar toen was het ineens al de laatste trainingsweek dus uiteindelijk maar één keer 14 km gelopen en de week erna was 2x12 minuten.

Gisteren dus toch van start gegaan. Heb mijn verwachte eindtijd losgelaten (4.15) en ben gewoon begonnen met rennen. En dit ging echt heel goed. Tot 25 km heb ik lekker kunnen rennen en toen voelde ik mijn knie. Eventjes rustig gewandeld en weer 3 km kunnen rennen, mijn tempo wel verlaagd. Weer die knie even wandelen en weer pijnvrij door. En bij km 35 voor de laatste keer last van mijn knie en heb ik hem zo uit kunnen rennen. Mijn eindtijd 4.42.21. Vol ongeloof kwam ik over de finish. Ik heb de finish gewoon gehaald, wie had dat ooit gedacht. Ja het was warm en zwaar maar ook heel erg leuk!! (niet aan te raden maar dus ook met een schema van 48 dagen kan het hahaha....)

Ooit wil ik het schema nog een keer helemaal volgen om te kijken hoe het dan gaat.

[Talitha]

Hallo allemaal, wat mooi om alle ervaringen te lezen en te delen en zo met elkaar mee te leven! Ik liep gisteren mijn eerste marathon en finishte in 4:48. Ik had gehoopt onder de 4:30 te lopen, maar dat zat er niet in. De eerste 28 km gingen fantastisch, met name tussen de 30 en de 35 wist de befaamde man met de hamer me veelvuldig te vinden. Achteraf bezien heb ik, voor de temperatuur van de dag en hoe mijn lijf daarop reageert, te weinig gedronken. Aan Sportrusten lag het niet: hartslag en ademhaling heb ik de hele tijd onder controle gehad en ook mijn benen en voeten hebben het (naar omstandigheden prima volgehouden. Ik weet niet of ik dit ooit nog een keer doe, maar zo ja, dan zeker weten weer met Sportrusten!

[RunningRob - Sportrusten]

Alle finishers:

Hulde gefeliciteerd met de mooie prestaties!

Het was een pittige editie dit keer, met erg warm weer, waar je je niet of nauwelijks op kon voorbereiden.
Dat maakt het extra pittig, en dat is ook te lezen in alle verslagen!
Daarom is de prestatie extra groot!

Vergeet je niet te melden op:
https://www.sportrusten.nl/marathonrevo ... ll-of-14k/

En erg bedankt voor het vertrouwen!

Blijde groet,

Rob

[lopernout]

The day after the day before

Yes gehaald!!!

Ruim 24 uur na mijn derde marathon. Gefinished maar het was echt heel zwaar.

Mijn derde marathon. De eerste zo'n 25 jaar geleden. Ik had mijn laatste baanseizoen gedraaid en was dus nog best goed getraind en besloot de trainingsomvang in kilometers wat op te voeren Liep toen vrij gemakkelijk een tijd van iets boven de 3 uur.

Vorig jaar kriebelde het om nog een kaar een marathon te lopen. Maar drukte van het werk en een wat ouder en kwetsbaar rechter enkeltje verhinderen lange duurlopen van 20+ km.

Na orientatie op het sportrusten schema en er verhalen over te hebben gehoord besloten het te wagen. Resultaat bekend 4.40 uur en een heel erg voldaan gevoel de dagen er na. Maar 3 dagen later overleed mijn vader en was er van de euforie niets meer over. Mijn laatste gesprek met hem was 's middags na de marathon toen hij informeerde hoe het gegaan was en zei dat hij mijn tijd op mijn leeftijd net zo knap vond als van die ' gast' van 25 die had gewonnen....

Vanwege het goed gevoel vorig jaar en de afloop daarna 'moest' ik nog een keer lopen.

Maar in oktober liep ik een hele vervelende achillespeesblessure op. Bijna 3 maanden verplichte rust. Eind december weer wat gaan doen en langzaam ingevoegd in het schema. Maar de laatste weken liep het letterlijk niet zo goed als vorig jaar. Vaak een zwaar gevoel in de benen, zwaar lopen en de mentale focus was er ook niet zo als in 2017. Anderzijds mijn trainingen wel keurig gedaan en zeker de laatste weken nog aardig wat 14 km duurlopen gedaan.

Starten dus met 1 doel: uitlopen.

Om iets voor 10 uur in het startvak. Lee Towers dreunde uit de mega grote boxen en dat gaf net als vorig jaar een apart gevoel. Met 40.000 man en vrouw aan de start. Ieder met zijn/haar doel.

10.25; mijn startvak aan de beurt. Horloge met hartslagmeter indrukken en piep hoor ik. Ik ben over de detectielus gelopen en op pad. Direct al de klim van de Erasmus brug, maar die kun je maar vast een keer gehad hebben. Na 2 km stonden Lenny en Josefine langs het parkoers. Even zwaaien en verder.

Al snel kreeg het warm en ik vond het heel drukkend weer. Liep flink te dampen en de hartslag was al vroeg 145/min. Oei dat is wel wat vroeg. Het wordt dus belangrijk goed te drinken en al bij de eerste post extra water en sportdrank genomen en daarvoor even langzamer gaan lopen. Anders vliegt het meeste over de beker heen. Tussendoor de eigen meegenomen drankvoorraad aangesproken.

Tot een km of 17 lig ik toch mooi op een schema van zo'n 6.20-6.25 per km. Daarna begint het zwaarder te worden ondanks de supporters langs de kant.

Ondertussen her en der mensen die het heel moeilijk hebben en soms zelfs compleet gestrekt zijn gegaan. Bij 24 km willen de benen niet echt meer. Het tempo is gezakt en het lijkt een onmogelijke opgave te finishen vandaag. Hartslag en ademhaling zijn het probleem niet. Maar benen en hoofd zijn in conflict met elkaar en de benen lijken het te gaan winnen.

Ik besluit te stoppen, iets wat 1x eerder bij een wedstrijd is gebeurd. Langs de weg, wat drinken en bellen naar de supporters. Waar staan jullie? " 28 km punt". Mijn zus zou van daar af een stuk met mij meelopen. Ok, dan kom ik daar naar toe, maar hoe? Even wat wandelen, dan wat dribbelen, dan wat joggen en even later ben ik weer op pad. Vocht tanken bij 26 km en de Erasmusbrug weer over. Een soort buiten categorie berg.....Twee km verderop staan Lenny en Josefine die zich toch voor de zekerheid maar omgekleed heeft. Ik doe mijn loopbelt af (omdat de drank op is en de gelletjes ook) wat voor hen de bevstiging is dat ik stop.

Maar het hoofd heeft weer de overhand gekregen boven de benen. Uitstappen? Opgeven? Nee nooit. Ik wil die Coolsingel halen, ik wil dat euforische moment meemaken. Failure is not an option. En ik had toch zo mijn prive reden dit jaar nog een keer te lopen. Ik kijk eens even hoog in de lucht en zeg; kom geef mij een banaan en nieuwe drinkbus, ik ga verder.

Wetend dat er nog 3 km door de bebouwde kom zijn waar nog wel een metro lijn ligt en daarna de ronde Kralingsepals volgt. De redenering is dat ik dan nog 20 min heb om een besluit te nemen maar ook dat als ik de Kralingse plas bereik ik door moet, door ga. Hoe dan ook.

En zo gaat het. Mijn zus voor de begeleiding, motiverend dat het best goed gaat Cool.

Ik denk in blokken van 2 km. Naar 32, naar 34 naar 36. Jeetje nog 6 km. Veel wandelende lopers en echte joggers, net als ik. Overal vocht innnemen. De verzorgingsposten zijn een chaos geworden. Grote plassen water, overal drinkbekers, sponsjes en weinig te drinken. Vanaf 36 km besluit ik per km te gaan denken. Naar het volgende kilometer bord. 100 m wandelen en dan weer lopen. Wij bereiken de stad weer. Het is 1 groot feest en je wordt voortdurend aangemoedigd met je naam die groot op je startnummer staat. Soort 4 daagse....

Ineens het 41 km bord. OK nog even een rustmomentje en dan op naar de Coolsingel. Ik zie in de verte het punt waar je die opdraait. Kom op, in beweging weer en op weg voor de laatste honderden meters. Waanzinnig gevoel. Vergeet de klok even en geniet van dit moment. Lenny langs de kant. Even dat contactmoment; YES. Nog 200 m, nog 150 m nog 100 m. Even nog een " versnelling".... en ja de eindstreep. Boven de vijf uur. Het gaat nergens meer over maar op karakter wel uitgelopen en dat was het doel.

100 m verder de medaille en een roos voor alle finishers. Met zeer vermoeide benen maar supervoldaan. Drie en een halve maand het programma gevolgd, met goed en minder goed gevoel, gelopen met meer moeite dan vorig jaar maar hetzelfde eindresultaat: gefinished.

Rotterdam bedankt en mannen van Sportrusten, bedankt voor de schema's en leuke mails en video's in die 100 dagen.

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi Yvonne,

Dank voor je erg uitgebreide verslag! Hulde voor je mooie prestatie!

Blijde groet,

Rob