Het was, zo als altijd, warm in Rotterdam. Maar door redelijk strak op m'n hartslag te letten heb ik weinig tot geen last van de warmte gehad. Ik voelde wel dat het warm was, maar heb ik heel ontspannen kunnen lopen. M’n hartslag las eigenlijk vanaf het begin al op m’n intensieve marathonhartslag. Maar ik heb me geen moment zorgen er om gemaakt. Ik ben wel op blijven letten dat m’n hartslag niet te snel en te gek omhoog ging.
Onderweg overigens best veel mensen gezien die het moeilijk hadden. Over het hele parcours heb ik lopers gezien die moesten worden bijgestaan door de EHBO en andere hulp. En na 32 kilometer nam het aantal wandelende lopers schrikbarend toe. Ik weet niet of het komt door dat men heeft moeten trainen in de kou en nu in de warmte de marathon lopen. Of een minder goede voorbereiding. Wie zal het zeggen.
Naast het trainen volgens Sportrusten heb ik, als extra voorbereiding op de te verwachte warmte, de dag voor de marathon een litertje ORS naar binnen gewerkt. Misschien heeft dat met ruim voldoende drinken en koelen onderweg, er voor gezorgd dat ik eigenlijk heel lekker gelopen heb. Geen last van kramp o.i.d. Alleen vermoeidheid in de benen de laatste kilometers (totdat je de Coolsingel opdraait en al die mensen die staan voor je te juichen. Dan vergeet je alle pijn en vermoeidheid)
Het is me (voor de derde keer) gelukt om Rotterdam uit te lopen. Dit keer kwam ik (voor mijn gevoel) fit en ontspannen aan de finish met een vette PR: 4:21:19. Een verbetering van ruim 13 minuten.
Ik kan uiteindelijk alleen voor mezelf de conclusie trekken dat Sportrusten voor mij goed gewerkt heeft!!
