Rotterdam uitgelopen

[Bas V]

Nog geen kilometer na het startschot besef ik mij terwijl ik de Erasmusbrug op loop, dat ik een tijd van 3.50.00 maar moet vergeten. De zon is zojuist doorgebroken en de warmte drijft de hartslag behoorlijk op. Toedeledokie plan A. Ik pas het tempo aan en zorg ervoor dat ik tot de 21 km net onder mijn marathonhartslag blijf. Terwijl het ene naar het andere plan sneuvelt in gedachten (B, C, en dan verzin ik nieuwe), gaat het zwoegend richting 30 km. Het gaat steeds trager. Terwijl ik aan het rondje Kralingse Plas begin, doen zich de eerste verschijnselen van kramp voor. Blijven lopen, blijven lopen, herhaal ik tegen mijzelf. Dat gaat een paar honderd meter goed totdat ie er aan alle kanten vol in schiet. Kuiten, bovenbeen, lopen gaat niet meer. Dat wat ik nooit had gedacht, gebeurt toch. Ik sta stil. Rekken, stukje wandelen en weer rennen. Tempo houden totdat de kramp er na een kilometer weer in schiet. De hoop op een redelijk tijd vervliegt terwijl het van lantaarnpaal naar dranghek gaat om tegenaan te duwen. Stoppen, rekken, wandelen, rennen. Het is een flinke tegenvaller. Maar nog erger dan een slechte tijd is het om niet te finishen bedenk ik mij. Op dat moment besluit ik de situatie te accepteren en te knokken voor wat ik waard ben. Die medaille gaat koste wat het kost mee naar huis. Het worden loodzware laatste kilometers. Zoals dat geldt voor velen om mij heen. Er zijn er die op een brancard het parcours verlaten. Ik tel mijn zegeningen en worstel door. Aanmoedigingsvideo op 34 km, 37 km: wildvreemde die mijn voeten vasthoudt bij het rekken, richting 40 km dwars door het feestende publiek in Crooswijk. Het publiek is fantastisch en dat helpt enorm. Ondanks de pijn gelukkig ook nog genieten. Ik weet dat ik het ga halen. Op 41 km het laatst dranghek om de kramp eruit te werken. Dan hardlopend door naar de Coolsingel. Een magisch moment met de finish in zicht. Op 4.34.25 kom ik over de meet.

Dit was mijn tweede marathon met de Sportrusten methode. Vorig jaar in Enschede finishte ik op 3.58.35. De weersomstandigheden waren toen compleet anders. 8/9 graden en ik had het soms bijna koud. Van kramp toen alleen last gehad na de finish. Onder het lopen nooit gestopt. In voorbereiding naar Rotterdam weer keurig het schema gevolgd. In tegenstelling tot vorig jaar zelfs aangevuld met krachttraining. Gemiddelde trainingstempo op marathonhartslag lag hoger dan vorig jaar. Wat gebeurde er dan gisteren? Ik denk dat het vooral de warmte is geweest. Ondanks dat ik onderweg echt veel heb gedronken. Tja en kramp, dan ben je gewoon gezien. Twijfel ik aan Sportrusten? Geen moment. Ik heb honderden mensen zien wandelen, rekken en ploegen. Dat waren vast niet allemaal Sportrusters of mensen die zich slecht hadden voorbereid. Ik kan Sportrusten nog steeds iedereen aanraden. Ondanks mijn tijd van dik vierenhalf uur, ben ik toch heel tevreden en kijk ik terug op een memorabele dag in Rotterdam.

[Mie]

Hoi Bas,
Ik heb halverwege de marathon nog een magnesiumdrankje genomen van Powerbar, als preventie tegen kramp. Ook de 2 dagen van te voren steeds 1 buisje, en op de marathondag 's ochtends bij het ontbijt ook eentje.
Ik weet niet of het verschil heeft gemaakt, maar ik heb geen kramp gehad. Dit was mijn eerste marathon en wist dus niet of ik kramp kon verwachten.
Maar mijn ervaring met de Otzalerradmarathon in de Alpen was dat wielrenners daar magnesium bij de ehbo kregen tegen spierkramp. En dat hielp! Dus vandaar mijn aanpak met de magnesium. Misschien een volgende keer ook proberen?

[Bas V]

Ik kan het altijd proberen!

[kikebb]

Hoi Bas

gefeliciteerd met het halen van de eindstreep! dat was wel een beetje een marteling zo te horen. Hopelijk kan je wat tegen je kramp bedenken.

die gelletjes die ze uitdeelden op 32,5 voor ik wel heel erg super goor trouwens

had je voor je eerste marathon ook het sportrusten schema gedaan? misschien dat dat toch uitmaakt?!?

groeten, K

[Bas V]

Hoi K, Enschede liep ik vorig jaar ook met sportrusten. Kramp op deze manier had ik dus ook niet op gerekend. Hoewel qua vochtinname via sportdrank etc wel op voorbereid, vooraf en onderweg. Al met al was het wel een worsteling, maar wel een mooie. Wat een dag! Geweldig publiek ook. Die gel heb ik overgeslagen ha ha.

Groet, Bas

[PieterK]

Hoi Bas,
Ook ik liep gisteren voor het eerst met het sportrusten schema. Meteen vanaf het begin was mijn hartslag hoger dan normaal.
ik heb het geaccepteerd en ben doorgelopen bij 28 km schoot de hartslag nog verder omhoog en kreeg ik het met geen mogelijkheid naar beneden tenzij ik ging wandelen. In het kralingse bos enorm veel pijn in mijn re schouder, ik denk door gespannen lopen, herken het niet en moest echt gaan lopen om de pijn weg te krijgen(kramp in mijn schouder dus.. iemand die het herkend?) Uiteindelijk wel uitgelopen, iets langzamer dan verwacht.

[Bas V]

Ha Pieter, gefeliciteerd met je prestatie. Kramp in de schouder is mij onbekend. Vervelend dat je er zo’n last van had. Misschien iemand vragen eens naar je loophouding te kijken? Zelf weet je soms niet hoe het nog beter kan. Hoge hartslag had ik vorig jaar ook. Deze keer heb ik in het startvak heel bewust op ademhaling gelet en geprobeerd te ontspannen. Op de brug liep de hartslag door de warmte behoorlijk op maar met een lager tempo had ik em daarna wel onder contole. Dat ging veel beter dan de vorige keer. Onder het lopen steeds op ontspanning en adem gelet. Daar is voor jou de volgende keer wellicht nog winst te behalen?

[RunningRob - Sportrusten]

Bas,

Gefeliciteerd met je mooie prestatie! Dank voor je uitgebreide verslag!

Met blijde groet,

Rob