Lijden in Leiden

[maricoen]

Ik heb het gehaald!
Maar het was van het begin af aan een strijd. Meteen al in het begin was mijn hartslag veel te hoog. 173 en dat was nog een extra stressfactor. Na 17 km kon ik niet anders als even gaan wandelen om mijn hartslag omlaag te brengen. Maar als je eenmaal gaat wandelen dan weet ik ook wel dat dit dan het begin van het einde is. Er was echter op dat moment geen andere keus. Hierna is het helaas toch niet meer goed gekomen met mijn hartslag, telkens als ik weer tijdje aan het lopen was zat ik zo tussen de 155 en 165 met mijn hartslag. De pijntjes begonnen te komen en het lopen was een stuk minder plezierig. Opgeven was wel een optie, maar op een of ander manier heb ik volgehouden. Het doel van onder de 5:00 uur heb ik met een half uur niet gehaald. Wat was ik blij om mijn hotel te zien dat op het 42 km punt lag. Vrienden langs de weg die me verwelkomden., de medaille die me werd omgehangen en het pilsje dat me werd aangeboden.
Ik heb het gehaald!!

[RunningRob - Sportrusten]

Gefeliciteerd! Je hebt het toch maar gehaald!

Met blijde groet,

Rob