Napoleon's veldtocht in 1815 duurde honderd dagen en eindigde in Waterloo. De mijne eindigde in Rotterdam en met een overwinning. Een vette medaille. De strijd met de weerelementen en het vochtpeil was hard en de man met de hamer hardnekkig. Maar na een grote tankbeurt in Prinsenland en Crooswijk en wat rekken en strekken kon ik op mijn tandvlees door naar de Coolsingel. Wat daar met me gebeurde, is met geen pen te beschrijven: episch. Ik kon er zowaar nog een sprint van 500 meter uitpersen, gedragen door de mensen en de gedachte dat hoe sneller ik zou lopen, hoe eerder ik kon genieten van een welverdiende rust.
Het werd 4.54.14. Niet dat het belangrijk is want finishen was voor mij het enige doel. Vanaf nu ben ik een marathoner en heb ik een langgekoesterde droom waargemaakt. En dat in de mooiste marathon van Nederland in mijn stad. Wat heb ik genoten en mijn grenzen verlegd. De spierpijn die ik nu heb, verdraag ik met genoegen. We overleggen thuis al over 8 april 2018. In de tussentijd ga ik wat halve marathons plannen (makkie
)
En hebben jullie Koen en Maarten gespot op de 14km. De kanjers stonden daar om ons aan te moedigen. Hoe kicken is dat! Dankjewel gasten! Laturrr!
