m'n eerste met glans!
m'n eerste met glans!
Hoi allemaal,
afgelopen zondag m'n eerste marathon gelopen in Rotterdam. Ik had in het najaar van '16 m'n eerste sportrusten gevolgd voor de 10 km, dat ging als een speer. Dus op 31-12 m'n tweede, voor de marathon. (ooit heb ik mezelf beloofd een poging te wagen voor m'n 50ste, dat is a.s. vrijdag)
Bij de start was ik niet zenuwachtig meer, de weken daarvoor des te meer. Ik stond in vak 5, goed geregeld qua ruimte om te starten. Ik had al wel bedacht dat ik m'n tempo laag moest houden ivm de warmte, dus ik ging weg op rond de 7 minuut per km
De eerste km was m'n hartslag rond de 145, dat heb ik tot de halve gehouden, daarna licht gestegen naar de 156 en uiteindelijk de laatste 10 km losgelaten. De gemiddelde hartslag is uiteindelijk op 161 uitgekomen. Ik heb getraind op 148-157 dus perfect.
Heb ook geen moment last gehad van de warmte.
Op 14 km kwam ik Koen en Maarten tegen, wat gaaf! En op dat moment ook het gevoel het 'onbekende' in te duiken.
Want ik heb niet verder getraind dan die 14 km....
Het onbekende was supergaaf, er stonden zo veel mensen langs de kant, echt geweldig. Op het punt van de halve marathon liep ik op gemiddeld 6:45 per minuut en dat ging nog steeds supergoed.
Ik heb mezelf elke kilometer verbaasd, op de 30 stonden de hulptroepen met water en ontbijtkoek. Het was niet echt nodig omdat ik voldoende dronk en at onderweg, maar heb het wel genomen, achteraf wel prettig.
Op km 37 kreeg ik het wel lastig, af en toe moest ik even stoppen om m'n knieen te ontspannen, na de 40 km passage heb ik op het publiek gelopen, wat een feest!
Ik ben niet alleen de finish overgegaan, een man naast me kón niet meer, dus ik heb z'n hand gepakt en we zijn samen gefinished! Ook dat is rennen!
Nu zijn we twee dagen verder en zit ik nog steeds wel een beetje in de roes van Hoe dan? geen spierpijn, geen blessure geen last van wat dan ook, alleen betrap ik mezelf er elke keer op dat ik zo supertrots ben!
5 jaar geleden kreeg ik nl de diagnose Hashimoto, traag werkende schildklier. Ik heb een tijd met een stok moeten lopen omdat zonder geen optie was. Het heeft jaren geduurd voor ik goed ingesteld was, en nu ren ik de marathon!!! Kan je je voorstellen dat ik jankend over de finish kwam?!
14 km 100 dagen, goede voeding en veel rusten. Hij mag van mij op een tegel!
Groet heleen
afgelopen zondag m'n eerste marathon gelopen in Rotterdam. Ik had in het najaar van '16 m'n eerste sportrusten gevolgd voor de 10 km, dat ging als een speer. Dus op 31-12 m'n tweede, voor de marathon. (ooit heb ik mezelf beloofd een poging te wagen voor m'n 50ste, dat is a.s. vrijdag)
Bij de start was ik niet zenuwachtig meer, de weken daarvoor des te meer. Ik stond in vak 5, goed geregeld qua ruimte om te starten. Ik had al wel bedacht dat ik m'n tempo laag moest houden ivm de warmte, dus ik ging weg op rond de 7 minuut per km
De eerste km was m'n hartslag rond de 145, dat heb ik tot de halve gehouden, daarna licht gestegen naar de 156 en uiteindelijk de laatste 10 km losgelaten. De gemiddelde hartslag is uiteindelijk op 161 uitgekomen. Ik heb getraind op 148-157 dus perfect.
Heb ook geen moment last gehad van de warmte.
Op 14 km kwam ik Koen en Maarten tegen, wat gaaf! En op dat moment ook het gevoel het 'onbekende' in te duiken.
Want ik heb niet verder getraind dan die 14 km....
Het onbekende was supergaaf, er stonden zo veel mensen langs de kant, echt geweldig. Op het punt van de halve marathon liep ik op gemiddeld 6:45 per minuut en dat ging nog steeds supergoed.
Ik heb mezelf elke kilometer verbaasd, op de 30 stonden de hulptroepen met water en ontbijtkoek. Het was niet echt nodig omdat ik voldoende dronk en at onderweg, maar heb het wel genomen, achteraf wel prettig.
Op km 37 kreeg ik het wel lastig, af en toe moest ik even stoppen om m'n knieen te ontspannen, na de 40 km passage heb ik op het publiek gelopen, wat een feest!
Ik ben niet alleen de finish overgegaan, een man naast me kón niet meer, dus ik heb z'n hand gepakt en we zijn samen gefinished! Ook dat is rennen!
Nu zijn we twee dagen verder en zit ik nog steeds wel een beetje in de roes van Hoe dan? geen spierpijn, geen blessure geen last van wat dan ook, alleen betrap ik mezelf er elke keer op dat ik zo supertrots ben!
5 jaar geleden kreeg ik nl de diagnose Hashimoto, traag werkende schildklier. Ik heb een tijd met een stok moeten lopen omdat zonder geen optie was. Het heeft jaren geduurd voor ik goed ingesteld was, en nu ren ik de marathon!!! Kan je je voorstellen dat ik jankend over de finish kwam?!
14 km 100 dagen, goede voeding en veel rusten. Hij mag van mij op een tegel!
Groet heleen
-
Boogschutter
- Berichten: 9
- Lid geworden op: 14 okt 2016, 15:21
Re: m'n eerste met glans!
Wat een mooi verhaal !
Geniet er maar lekker van.
Groetjes Carolien
Geniet er maar lekker van.
Groetjes Carolien
- RunningRob - Sportrusten
- Berichten: 6122
- Lid geworden op: 05 feb 2015, 14:13
Re: m'n eerste met glans!
Mooi verhaal! Gefeleciteerd met je prestatie!
met blijde groet,
Rob
met blijde groet,
Rob