Het geheim van Sportrusten is dus eigenlijk dat je je niet gek laat maken. Niet bij de start, niet bij de 14, niet halverwege, niet door de zon.
Geen moment de behoefte gevoeld om te wandelen; geen man met de hamer de hamer gezien. NIet de allersnelste tijd (5:27)
maar supersuperblij en trots.
Hartslagen wel tikje te hoog, maar geen moment door het plafond gegaan.
Eerste marathon 'ever' (op mijn 55e...), maar smaakt naar meer!
