Had 's ochtends vroeg al een rustpols van 35 slagen hoger dan normaal
Ik leg de druk ook altijd veel te hoog bij alle wedstrijden en ben altijd erg nerveus. Zo ook deze keer.Hoewel ik er voor de tijd alle vertrouwen in had dat ik tot km30 netjes op marathon hartslag zal gaan lopen, heb ik dit idee al snel los gelaten. Ik was bewust als achterste gaan staan om rustig te kunnen lopen maar wat ik ook deed, de hartslag wilde niet zakken. Na een km of 5 heb ik dit maar opgegeven en ben ik op gevoel rustig gaan lopen. Doel was te finishen en bovenal te genieten. En wat heb ik genoten! Wat een geweldig publiek. Doordat ik achteraan liep had ik allemaal privé supporters
Echt super. Ze slepen je er helemaal doorheen en dan ook nog eens al die muziek en bandjes.....helemaal fantastisch. Ik heb onderweg met supporters gesproken, armen in de lucht voor de muziek en vrijwilligers bedankt. Het lopen zelf ging goed. Bij km 24 voelde ik de benen wat en trad er iets verval op. Vanaf km 30 werd dit meer. Doordat ik dit van te voren al verwacht had, heb ik het gewoon over mij heen laten komen. Ik ben blijven lopen want als ik zou gaan wandelen was ik bang dat ik niet meer aan het lopen kwam. Onderweg bij km10 en 20 een gelletje genomen en toen elke 5km.
Bij km 39 kwam ineens het besef: "Ik ga dit gewoon halen!" Dat was even een mooi moment en de tranen sprongen mij dan ook in de ogen. Wat een prestatie dat mijn lichaam dit aan kan!
Hoewel finishen het belangrijkste was had ik natuurlijk stiekem wel een eindtijd voor ogen. 5:20 leek mij haalbaar. Ik eindigde in 5:19:42.
Ik ben fris over de finish gekomen en ben nog steeds helemaal in de wolken zo ontzettend als ik er van heb kunnen genieten! Kamp nu nog met vreselijk spierpijn en je wil mij niet door het huis zien strompelen(laat staan een trap proberen af te lopen
maar dat is het dubbel en dwars waard geweest.Als je mij vraagt of het programma heeft gewerkt dan zal ik ja moeten zeggen want hoewel ik uiteindelijk niet op hartslag heb kunnen lopen heeft het mij wel geleerd om rustig te lopen en het allerbelangrijkste is nog wel dat ik blessurevrij en fris aan de start stond! Dit was mij met een regulier schema niet gelukt.
Dit smaakt dan ook zeker naar meer!! In mijn hoofd ben ik al weer een halve en een hele voor volgend jaar aan het plannen. Sportrusten jullie horen nog van mij!
Rob bedankt voor al je antwoorden. Ze hebben mij steeds weer geholpen!
Met sportieve groet,
Erika
