Ik had een stressvolle periode achter de rug en vanaf halverwege week 5 kreeg ik te maken met acute blessures. Ik heb anderhalve week niet kunnen lopen. In die periode las ik toevallig een artikel dat hardlopen goed kan zijn om stress te verminderen maar dat andersom stress ook de veroorzaker kan zijn van acute blessures.
Toen ben ik eens goed naar mijn ademhaling gaan kijken. Daar was ik middels het 100 dagen programma natuurlijk ook bewust mee bezig maar eigenlijk alleen voor, tijdens en na de training en vlak voor ik ging slapen. Dat ging goed. Maar ik ben er nu ook op gaan letten hoe het met mijn ademhaling ging tijdens mijn dagelijkse bezigheden. Nou, die zat hoog, heel hoog!
Dit was aan het begin van onze vakantie dus rustig de tijd om de ademhaling naar mijn buik te dirigeren. Dat werkte vrij snel, zat al gauw weer veel beter in mijn vel.
Vanaf week 7 mijn trainingen weer op kunnen pakken:
Week 7 2x getraind: 6 km vogeltjes kijken, DL 12 km MHL
Week 8 2x getraind: 6,5 km vogeltjes kijken, DL 12 km MHH (niet helemaal de hoge hartslag gehaald)
Week 9 3x getraind: 7 km intensief (= MHH geworden), 6 km vogeltjes kijken, DL 12 km MHL
En vanaf week 10 weer 4x. Afstanden zoals gepland alleen de hoge hartslagen haalde ik niet altijd.
Maar het gaf mij vanaf week 10 weer voldoende vertrouwen, dat als het in deze lijn zou doorzetten, ik de marathon zou kunnen lopen.
Ik had ook nog de beide 10 km voluit trainingen gemist. De eerste was nog voor mijn blessures maar was toen dusdanig moe (waarschijnlijk ook gevolg van) dat ik hem heb overgeslagen en 1 viel in mijn geblesseerde periode.
Ik heb nog even mijn reguliere schema uit de kast getrokken (dit is mijn 4e marathon, ik heb er 2 op de reguliere manier getraind) om te kijken wat ik gemist zou hebben.
In week 5 heb ik nog een kleine 26 km gelopen. De DL van 10km heb ik af moeten breken.
Volgens regulier had ik er al 35 opzitten en zou ik een DL van 25 km gemist hebben.
In week 6 heb ik 34 km gemist, met regulier zou ik er 66 gemist hebben waaronder een DL26km.
Verder is het natuurlijk een beetje koffiedik kijken omdat ik niet weet welke trainingen ik volgens het reguliere schema zou hebben laten vallen.
Feit is dat voor week 7 er een weektotaal van 36 km op de agenda stonden tegen 69 km regulier met een DL van 28 km.
Voor week 8 een weektotaal van 37 km tegen 62 regulier, met een halve marathon wedstrijd. Ik kan wel stellen dat ik die halve marathon niet op wedstrijdtempo gelopen zou hebben.
Voor week 9 een weektotaal van 37 km tegen 71 regulier met een DL van 30 km.
En vanaf week 10 heb ik dus alle afstanden weer gelopen, een weektotaal van 37,5 (vogeltjes kijken ging zo lekker, heb er een halve km bij aangeplakt
) en volgens regulier had ik een weektotaal moeten lopen van 74 km waaronder een DL van 32 km.Nogmaals, met dit schema had ik er vertrouwen in dat ik de marathon uit zou kunnen lopen. Ik zet grote twijfels bij het reguliere schema. Misschien door de lange duurlopen vlak na de blessures wat aan te passen...ik weet het niet.
Ik had nog een 10 km voluit te gaan. Stond aan het eind van week 10 op het programma. Dat was voor mij dus nog te vroeg.
Bovendien was ik gevraagd om met een damesestafetteteam mee te doen in Winschoten, 10 km volle bak op een hele warme zaterdag, 2 weken voor de marathon. Een mooie test. Ik heb hem anderhalve minuut langzamer gelopen dan mijn PR op de 10 km van het jaar ervoor. Met nadien behalve wat stijve kuiten, geen klachten! Ik was er klaar voor.
De dag zelf: de benen voelden goed dus maar lekker van start. Ik had op mijn horloge alleen mijn hartslag in beeld, ik wilde verder geen info. Alleen kreeg ik elke km een signaaltje dat er weer een km opzat. Af en toe liep de hartslag wat te snel op. Op die momenten weer even gas terug genomen, verder goed op hartslag kunnen lopen. Benen gingen op een gegeven moment wel protesteren, ook wat eerder dan de vorige edities maar was verder goed te doen.
Een ontzettend mooie marathon trouwens, in een prachtige stad met zo'n historie. Zoveel enthousiaste mensen langs de kant, gezelligheid, muziek. Geweldig!! Genoten!
Oké, met alleen hartslag in beeld was de verrassing erg groot toen ik na de finish mijn gelopen tijd zag. 3:25:42!
Dus ondanks dat mijn voorbereiding niet helemaal optimaal was bleek ik nog een PR gelopen te hebben.
We zijn inmiddels alweer anderhalve week verder. Ik ben nog aan het nagenieten! Herstel gaat goed.Heb afgelopen zondag een recreatieve Pink Run gelopen van 5 km, ging lekker.
Met sportieve groet,
Laura
