Ook ik heb afgelopen zondag de marathon van Berlijn uitgelopen, maar ik vond het een hele klus! Mijn voorbereiding was niet optimaal omdat ik de eerste vier weken van de 100 dagen geblesseerd was. Ik heb in die periode wel een beetje hard gelopen, maar ik heb niet het volledige schema kunnen volgen. Mijn conditie hield ik op peil door heel veel te trainen op een spinning bike. Toen ik hersteld was vond ik het schema heel fijn. De relatief korte afstanden op een hoge hartslag waren goed vol te houden. Echter, de geprognotiseerde snelheid haalde ik niet op de hoge hartslag. Volgens de resultaten van de inspanningstest zou ik binnen de 4 uur de marathon uit kunnen lopen, dit heb ik bij lange na niet gehaald (4:47). Ik vond het vooral mentaal heel zwaar. Na de 21 km. begon ik met aftellen echter niet in positieve zin 'jeetje, ik moet nog een keer 21 km, pffff wat is het warm, tjonge nog 17 km, waarom doe ik dit, ik heb er geen zin meer in' en dat soort geneuzel. Dat werkt natuurlijk niet mee. Terwijl ik er echt heel veel zin in had. Ik heb 1 x eerder een marathon gelopen (3:58) en toen had ik hier helemaal geen last van. Door de vele duurlopen die ik toen gedaan heb, was ik mentaal toch sterker denk ik. Maar goed, ik heb genoten van Berlijn (alles was supergoed georganiseerd - de temperatuur zelfs iets te goed
- het publiek was fantastisch, ik heb genoten van alle sportrusten trainingsuurtjes en ik ben blij dat ik de marathon gezond uitgelopen heb. De medaille is binnen en ik kijk terug op een heerlijk weekend in Berlijn. Maar ik denk dat ik dit evenement nu voorgoed van mijn lijstje vink.
mvg.
Brigitte Eek
