mijn eerste marathon.

[mariovloebergs]

Hoi,

Eerst mij even voorstellen, ik ben Mario V. , 44jaar, meet 1.78m en weeg +-72kg.
Gedurende 25 jaar heb ik op amateurniveau volleybal gespeeld.

Sinds 2009 doe ik aan hardlopen en sinds 2013 aan (korte) triatlons, maar eigenlijk kan je stellen dat ik van de ene kwetsuur naar de andere liep. Scheenbeenvliesontsteking, achillespeesontsteking, kuitspierscheur…noem maar op en ik heb het waarschijnlijk wel gehad.

Hoewel het altijd een stil verlangen is geweest om ooit in mijn bescheiden carriere eens een marathon te lopen, had ik nooit gedacht dat dit me ooit zou lukken door mijn zwakke gewrichten en de zware trainingsarbeid die normaal voor de marathon nodig is.

Tot ik bij toeval op de site van “sportrusten “ terecht kwam.
Het feit dat ik max 14km moest trainen en hierdoor de kans op kwetsuren tot een minimum gereduceerd werd sprak mij meteen aan.
Dat ik geen toptijd zou neerzetten was van ondergeschikt belang.

En zo begon ik 100 dagen voor de marathon aan mijn schema…mijn doel “ De marathon van Antwerpen” op 17 april 2016.
Tijdens deze trainingsperiode heb ik mij zo veel mogelijk aan het schema proberen te houden, rustig opbouwen en goed stretchen voor en na de training.
Als ik al eens een dag last had van een “pijntje” hier of daar dan nam ik wel eens een extra dag rust. Soms is rust en luisteren naar je lichaam belangrijker dan een training.
Wat wel in mijn voordeel speelde was het feit dat ik naast de looptrainingen ook nog mijn zwem- en fietstraining moest afwerken. Deze duurtrainingen kwamen de uithouding wel ten goede.

Als doel had ik gesteld de marathon binnen de 4 uur uit te lopen, maar naargelang de trainingen vorderden en zeker tijdens de laatste weken heb ik dit doel bijgesteld tot 3u45min.

Dit betekende dat ik er echt wel vertrouwen in had…..tot de laatste dagen voor de wedstrijd de paniek weer toesloeg.
Als ik de tussentijden van de deelnemers van vorige edities bekeek bleek wel dat de meeste een serieuze terugval kenden vanaf km 30. Dan toch die “man met de hamer”? Had ik wel genoeg kilometers getraind?
Nog een paar dagen geduld oefenen en rusten, en dan zullen we meer weten.

Eindelijk was het dan zover, 17 april, de dag van de waarheid.
Aan de start had ik post gevat bij de gangmakers van 3u45. De 5m19s/km gingen als vanzelf, het leek wel of je meegezogen werd door de groep. Ik speelde zelfs met het idee om nog te versnellen, maar heb me toch maar ingehouden omdat iedereen me had verteld dat doseren heel belangrijk is.
Achteraf bleek dit de juiste beslissing want vanaf km 32 werd het plots wel heel erg zwaar. Niet zozeer de conditie, maar de pijnlijke spieren in de benen en heupen. Ik weet niet of dit te maken heeft met het feit dat ik maar max. 14km had getraind. Andere deelnemers hoor je ook vaak klagen over die “man met de hamer” op 32 km.
Op dat moment heb ik dan ook besloten om de groep van 3u45 te laten gaan en op mijn eigen tempo verder te gaan.
Uiteindelijk ben ik gefinished in 3u46 (amper 3 min na de groep). Voor mij persoonlijk een mooie prestatie en een motivatie om volgend jaar weer deel te nemen.
Wel eerst een rustperiode inlassen want ik voel dat mijn lichaam zeer zwaar belast is geweest.
Volgend jaar weer met het 100-dagen schema, maar dan ga ik wel een paar langere trainingen inlassen. Hopelijk kom ik “de man met de hamer” dan niet meer tegen en kan ik mijn tijd met enkele minuten verbeteren.

Bedankt “Sportrusten”.

[richardsmit63]

Hallo Mario,

gefeliciteerd met deze prestatie.
Herkenbaar verhaal, ik heb op dezelfde dag gelopen in Enschede en ook bij mij ging het vanaf 30 km zwaar, maar kon redelijk tempo vasthouden maar groep laten gaan.Merkte wel dat er meer lopers vanaf dat moment of veel eerder problemen kregen, dus 14 k of niet lijkt mij minder van invloed.

Groet en veel plezier en succes met het vervolg.