Martathon van Amsterdam - martelgang

[Eugene]

Nou, ik heb hem uitgelopen maar tsjongejonge, wat een martelgang was het.

De eerste 12-14 km gingen wel redelijk soepel en mijn hartslag lag al snel mooi in mijn lage marathonhartslag-bereik (132-136). Daarna begon ik al wat spieren te voelen en dacht ik: oei, als dat maar goed gaat. Mijn hartslag liep al snel op naar boven de 140 en met de beginnende pijn in mijn spieren heb ik in de km's 14-21 wat gas teruggenomen en lag mijn hartslag in het bereik van mijn hoge marathonhartslag (137-141). Echt soepel voelde het helaas al niet meer.

Maar na ca 26 km begon ik het pas echt zwaar te krijgen en moest ik ook af en toe een stukje wandelen. De brug (oid) bij Duivendrecht heb ik gewandeld voor de eerste keer. Ik begon steeds meer te voelen dat mijn hele lichaam niet meer wilde en kreeg op steeds meer plekken pijn. Soms ook kleine pijnscheuten in mijn kuit, maar geen kramp of zo.

De laatste 12 km waren echt vreselijk en ik sleept me van km naar km. De waterposten waren al een tijdje een welkome onderbreking en een goed excuus om een stuk te wandelen. Mijn km tijden liepen uiteindelijk in de laatste 7 km op naar boven de 7 en zelfs 8 minuten. Wandelen hielp eigenlijk niet, want dat werd steeds meer zwalken. Zelfs in het olympisch stadion heb ik nog een stukje gewandeld, mijn lichaam wilde echt niet meer. Juichend over de finish komen ging helaas niet.

Na de finish voelde ik me echt slecht, super slap en bibberig. Over een hekje hangen of in het gras liggen hielp eigenlijk niet. Toen ben ik maar naar de Rode Kruis post gestrompeld en kreeg druivesuiker en heb even op een stretcher gelegen. Ik zag lijkbleek. Ze hadden erg veel moeite om mijn hartslag op te nemen, ik denk dat mijn aderen een beetje waren geschrokken van dit alles en zich hadden teruggetrokken. Daarna ging het iets beter en ben ik naar de uitgang gewaggeld naar mijn vrouw en dochter. Ik zag er (en voelde me) nog steeds niet goed uit en kreeg ook kramp als ik probeerde te zitten. Maar na een tijdje ging het iets beter. Toen zijn we een stuk naar de auto gewandeld en ging het wel weer.

Ik heb eigenlijk nog geen idee waar dit door gekomen is, ik heb netjes volgens schema mijn gelletjes genomen en volgens mij ook voldoende gedronken, steeds 2 bekertjes. Mijn vrouw denkt dat ik in de hele trainingsperiode te weinig (extra) gegeten heb. Ik weet het (nog) niet. In ieder geval een ervaring rijker. Gek genoeg wel dat uitstappen helemaal niet in mijn hoofd opkwam, totaal niet aan gedacht. Gelukkig maar. Vandaag gaat het in ieder geval een stuk beter, voel me nog wel moe en de spierpijn valt mee. Ik kan redelijk goed trappen op en af!

Mijn rusthartslag is nu een paar slagen hoger dan normaal, maar ben gewoon aan het werk en dat gaat goed. Ik heb me dus toch wel snel redelijk hersteld van het leegtrekken van alle voorraden (en meer) gisteren.

Op naar de volgende? Ik weet het nog niet...

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi Eugene,

Dank voor je mooie en eerlijke verslag! Respect hoor!
Gefeliciteerd met je prestatie!

Rob

[Eugene]

Hallo Rob,

Ik vraag me af waar het mis is gegaan en weet dus niet wat ik anders moet doen om dit een (eventuele) volgende keer te voorkomen.

Heb ik in de voorbereiding iets verkeerd gedaan? Ik heb mijn gewone eet- en drink patroon gevolgd. Ik ben veganist en zorg er voor dat ik genoeg binnenkrijg van alle voedingsstoffen die ik nodig heb. Ik rook niet en drin ook geen alcohol (meer sinds eind vorig jaar). Ik heb hooguit iets meer gegeten per dag in de laatste 2 maanden van mijn training.

Heb ik tijdens de wedstrijd iets verkeerd gedaan? Ik heb elke 8 km een gelletje genomen en bij elke drankpost 2 bekertjes water. Qua tempo en hartslag heb ik me zoveel mogelijk aan mijn plan gehouden, in ieder geval in de eerste 15 km.

Ik zou komende zondag de 35 km trail run bij Schoorl doen, maar doe nu een stap terug naar de 17 km. Ik vertrouw mijn lichaam niet meer zomaar dat ik dat kan.

Wat zou ik anders kunnen doen?

Ben benieuwd naar jouw mening.

Groet, Eugène

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi Eugène,

Het is lastig te zeggen om zo op afstand te zeggen waar het mis is gegaan. Als ik je verhaal zo lees lijkt het een energieprobleem. Dus probeer de volgende keer wat meer energie tot je te nemen. Dat kan in de vorm van gels, sportdrank of andere bronnen, wat je lekker vindt.

En het is niet helemaal Sportrusten maar je zou ook af en toe eens een langere duurloop of halve marathon wedstrijd kunnen doen om vertrouwen te krijgen en je kunt dan ook kijken welke energiebronnen je prettig vindt. Langere duurlopen kun je op vogels kijken tempo doen.

Succes in Schoorl!

Rob