Ik voel me - net als velen - ook verplicht om even een verslagje te maken van mijn marathonervaring, trouwens mijn allereerste ooit.
Even een stapje terug. Ik ben nu 43, vroeger altijd veel gevoetbald (met heel veel blessures : beide knieën zeker 3 x geopereerd voor meniscus, rechts een nieuwe kruisband, schouder geopereerd, ...), na de kindjes stilgevallen met actief sporten, 10 kg aangekomen en zowat 2 jaar geleden begonnen met hardlopen. Die 10 kg zijn inmiddels weer weg
Vorige zomer liep ik regelmatig +10 km afstanden, 1 x een halve marathon gelopen maar niets in 'wedstrijdverband'.
Nu, ik ben altijd wel competitief aangelegd geweest en ook in hardlopen kan je dat terugvinden. Telkens sneller willen lopen, verder, je meten aan anderen, statistiekjes doornemen, ... ideaal voor mij
Terug een klein sprongetje naar pakweg 4 maanden geleden. Ik wou een wedstrijd lopen en een doel hebben om mezelf te bewijzen dat ik het kan, dat mijn koetswerk een dergelijke afstand mits terdege voorbereiding ook aankon. Zo kwam ik bij Sportrusten.nl uit. Voor mij was het een motiverend platform met haalbare doelen, leuke lot/bondgenoten en afgelopen weekend was het dan zo ver.
Maar nog eerst even over het schema zelf even iets. Ik vond het prettig om op hartslag te lopen in alle trainingen. In het begin voelde het wat onwennig, maar na verloop van tijd ken je je lichaam door en door en voel je perfect je zones aan. Je voelt ook dat je hartslag daalt & snelheid omhoog gaat naarmate de trainingen vorderen. Wat ik zelf wel moeilijk vond was het feit dat er niet 1 echte lange duurloop in zat om voeding te trainen, om je mentale gemoedstoestand te sussen. Ik heb dus hier en daar even gezondigd in het schema en heb ook de laatste 2 weken op gevoel getaperd. Ik vond het vreemd dat volgens het schema maar 1 week taperen moest. Anderzijds merk ik nu ook wel dat ik misschien iets te veel gerust heb de laatste 2 weken
De dag zelf (gisteren 24/04). Wekker om 4u, opgestaan, boterhammetjes met aardbeiconfituur, banaantje, pindakaas, wat koffie. En een uurtje later in de wagen vanuit Leuven naar Namen. Klein uurtje rijden. Daar in de ondergrondse parking nog even liggen chillen, twijfelen over kleding (korte kousjes of toch maar de herzog compressiekousen en lange mouwen of korte mouwen), gelletjes checken, door de zenuwen sukkelen om startnummer opgespeld te krijgen, de man met de bril (toilet) een paar keer bezocht, de bus naar de start genomen (lag aan een klimrots even uit Namen) en dan om 9h met heel veel zenuwen en onzekerheid gestart. Ik had 1 doel : allereerste marathon uitlopen. En ik had 1 onuitgesproken stiekeme doel : rond de 4u eindigen.
Ik was gewaarschuwd door collegalopers dat ik me in het begin echt koest moest houden, geen isotone dranken en dingen moest aannemen die ik niet getraind had.
Ik ben dus de pacer met 4h vlagje op 100 m gevolgd. Ging allemaal goed. Het viel me wel op dat mijn hartslag steady een 10 slagen hoger lag dan op training.
km 1 : 05h40
km 2 : 05h30
km 3 : 05h23
km 4 : 05h22
km 5 : 05h33
km 6 : 05h39 (hier heb ik even de tijd genomen aan de drankstand om wat water te drinken na mijn eerste gelletje)
km 7 : 05h31
km 8 : 05h27 (hier voelde ik voor het eerste een steekje in de linker achillespees)
km 9 : 05h27 (hier heb ik beslist om die pacer niet meer te volgen, was me te druk achter de man)
km 10 : 05h25 (2de bevoorrading - water)
km 11 : 05h21
km 12 : 05h37 (gelletje)
Op dit punt draaide we ergens een brug over langs de maas en keerde we terug richting Namen zelf en kregen we de wind op kop. Dit maakte het mentaal zwaarder, al had dat niet meteen effect op mijn km-tijden.
km 13 : 05h25
km 14 : 05h34
km 15 : 05h31 (3de bevoorrading - water + stukje banaan)
km 16 : 05h21 (stilaan wat stekende pijn in de linkerlies)
km 17 : 05h24
km 18 : 05h18
km 19 : 05h39
km 20 : 05h46 (4de bevoorrading - gelletje + water)
km 21 : 05h27
Als ik die tijden bekijk zat ik nog steeds ruim om schema om die 4h te halen. Daarvoor mag je aan 5h41 de minuut lopen en mijn 10 km legde ik af in 55 min & de halve marathon in 1h53. Maar wat ik niet goed besefte was dat het tegen de wind opbeuken toch meer kracht heeft gekost dan gehoopt.
km 22 : 05h29
km 23 : 05h25
km 24 : 05h28
km 25 : 05h43 (5de bevoorrading - appelsienstukje + water)
km 26 : 05h36
km 27 : 05h38 (gelletje)
km 28 : 05h53
km 29 : 05h36
km 30 : 05h56
Dit was het moment dat we eindelijk van de strakke wind verlost waren en stilaan wat meer in de stad toekwamen. Hier voelde ik ook dat ik stilaan aan het doodgaan was. Het parcours veranderde hier in wat bruggen, wat meer keren, een keer wind mee, dan weer wind tegen, kasseitjes die echt pijn deden aan kuiten en achillespees.
km 31 : 06h32 (6de bevoorrading - water)
km 32 : 05h46 (gelletje)
km 33 : 06h08
km 34 : 06h11
Hier voelde ik echt dat het helemaal op was. Af en toe 100 meter gewandeld om dan terug aan te zetten, maar van harte was het niet. Ik voelde mijn liezen pijn doen, een spier rond rechterknie verkrampen en dat zie je ook in de km tijden van de komende kilometers. Gelukkig was ik niet het enige strompelende lijk
Er waren veel gelijkenkm 35 : 06h41
km 36 : 07:01
km 37 : 07:15
km 38 : 07:19 (gelletje)
km 39 : 08h17 (7de bevoorrading - water)
km 40 : 09h49
km 41 : 08:35 (8ste bevoorrading - water)
km 42 : 07h10
Uiteindelijk over de meet gestrompeld in een tijd van 04h09m16s als 494ste op 993 marathondeelnemrs. Wat mij betreft niet slecht voor een allereerste
(Hoe zo een winnaar dat ik 02h30 doet kan ik echt niet bevatten...)
Maar wat fijn om onderweg enkele bekende gezichten te zien, en helemaal op het einde, totaal niet afgesproken, ook vrouw & 3 kinderen. Tranen met tuiten omwille van de pijn, de emoties. Wow. Heavy shit.
Nog even meegeven dat de gemiddelde hartslag 148 was. Heb echt het gevoel dat uithouding of hartslag niet echt het issue is maar gewoon het koetswerk en de schokdempers.
Op dit moment ben ik er nog niet van overtuigd - hoe fijn het ook was - of deze afstand voor mezelf voor herhaling vatbaar is. Ik merk dat ik comfortabel 10 miles of halve marathon kan lopen zonder dat het een aanslag is op mijn lichaam. Dit is toch wel even anders.
Ik wil nog graag sportrusten.nl bedanken voor het schema & het platform en jullie als partners in crime voor de fikkies & leuke bemoedigende comments on our road. Vandaag en morgen gaan we als een 'human penguin' door het leven
groeten,
joost
