Van tevoren heb ik mij best zorgen gemaakt, of het me wel zou lukken om 4 keer per week te trainen.
Werken, moeder van twee kids.. Passen en meten wat oppas betreft dacht ik. Maar dat valt me allemaal reuze mee. Het is me alle keren goed gelukt. Zorgen om niets dus!
Stiekem had ik gehoopt dat de kilo's er van af zouden vliegen.. Dat is nog niet het geval. Wel krijg ik iedere dag wel te horen, dat ik er goed uit zie. Nou dat is toch top?
Op mijn werk heb ik een aantal collega's die fanatieke hardlopers zijn. Zij hebben meerdere marathons gelopen, via de "traditionele" trainingsmethoden. Zij zijn nogal kritisch op het feit dat ik een marathon ga lopen, met sportrusten.
"Maar jij loopt toch helemaal nog niet lang? Je hebt vorig jaar voor het eerst een halve marathon gelopen!" En; "goh nou ik ben heel benieuwd hoor, ik geloof er niet in. Ik geloof dat je echt wel die kilometers nodig hebt". Ik was hier al voor gewaarschuwd, dus ik was voorbereid. Toch maakt het me af en toe onzeker.. Kan ik dit wel? Dat maakt me soms wat onrustig...
Gelukkig hebben we voor de onrust de ademhalingsoefeningen!
Afgelopen donderdag heb ik mijn eerste keer de 10 km voluit gelopen.
Het was nogal een drukke (stressvolle) week op mijn werk. Dus waarschijnlijk had ik al wat spanning opgebouwd.
Tijdens het lopen merkte ik dat mijn ademhaling niet lekker ging. Oppervlakkig en niet prettig.
Nu moet ik zeggen dat ik iemand ben, die het liefst comfortabel loopt. Ik loop niet graag buiten mijn comfortzone. Rustig tempo, waarbij ik gezellig kan kletsen en lachen.
Vaak doe ik voordat ik ga slapen nog even ademhalingsoefeningen. En dan ga ik automatisch aan de marathon denken.
Met als resultaat dat ik regelmatig in mijn dromen de marathon loop.
Al met al vind ik het top gaan... Ik hoop dat de spanning wat af zal nemen de komende weken, dat ik wat meer vertrouwen krijg!
Ik voel me met de week sterker worden.
Groetjes Maaike