Via strava kwam ik zo'n twee weken geleden in aanraking met trainen in D2 zone. Ik denk waar gaat dit over en zo ben ik de site van sportrusten maar eens gaan bekijken. Dit maakte me best wel nieuwsgierig.
Even iets over mezelf; ik ben een bourgondische Brabander die erg houdt van lekker koken, eten en drinken en ik vind sporten ook heel leuk. Zo speel ik golf, tennis en loop ik hard. Tot eind vorig jaar had ik een behoorlijke verantwoordelijke baan (tot 200 mensen aansturen) en had ik enorm veel last van stress. Ik at slecht, sliep slecht, dronk regelmatig en zorgde niet goed voor mijn lichaam. Dit uitte zich in enorme huidklachten op mijn lichaam en voornamelijk in mijn gezicht (psoriasis). Ook was en bleef ik erg zwaar door deze levensstijl. Sinds januari een nieuwe baan en een andere levenswijze. Regelmaat en sporten, echter ik viel geen kilo af. Ik loop dagelijks naar het werk (2,2 km) en ren 2x per week hard.
Zaterdag 11 april een leuk gesprek gehad met Janneke en ik was verkocht. Ik heb me direct aangemeld voor 1 jaar sportrusten en op maandag 13 april vol enthousiasme begonnen met "tem je brein" en het "100 dagen programma" te weten 10 km. In 2 dagen met Pasen het boek '7 gouden tips voor hardlopers" uitgelezen, en vond ik het spannend om te starten! In het begin vond ik het lastig om de ademhalingsoefeningen te doen en schaamde ik me nogal voor mijn gezin. Waarom sta je zo vroeg op en waarom zit je zo slaperig in de stoel. Nadat ik dit heb uitgelegd werden ze nieuwsgierig en heb ik uitgelegd wat ik doe. De eerste dagen vond ik de ademhaling oefeningen heel lastig en had ik bijna het gevoel dat ik stikte. Ik dacht waar ben ik aan begonnen. Intussen ook gestart met het boek 'verademing'. Met deze theoretische achtergrond kon ik het wel begrijpen wat ik doe. Het hardlopen in het '100 dagen programma' is een appeltje voor me daar ik al aan de 7 km zat (altijd met een hartslag van 180+
). Dus ik ging langzamer lopen op hartslag en zelf bijna wandelen met vogels kijken. Maar wat me opvalt is dat ik het meet speels gemak doe en dat ik voor het eerst in jaren geniet van het lopen. Nou zijn mijn km-tijden om te janken maar het gevoel en herstel is super. Zou het dan toch door de ademhaling komen, vraagt een stemmetje in mijn hoofd? (ik ben nog niet overtuigd, zucht l...l). Een dag of 10 geleden mijn omslagpunt bepaald en zo zijn ook mijn zones gedefinieerd. Ben nu met de tweede trainingsweek bezig en inmiddels ook gestart met het boek "10 dagen stil'". Ik merk dat het ademhalen steeds makkelijker gaat en dat ik het ook heel vaak doe overdag, als ik naar mijn werk wandel en tijdens het lopen. Ook gestart met de observatie van mijn ademhaling maar daar vind ik het enorm lastig om er bij te blijven. Ik sta iedere dag om 5 uur op en dat bevalt me prima. Ik start met de ademhaling oefeningen in bed, liggend. Ik weet niet of dit juist is maar ik voel me er prima bij. Sinds deze week loop ik op dinsdag en donderdag ochtend om half zes, heerlijk. Tot op heden gaat het top. Met Janneke afgesproken dat zij de stok achter de deur is maar dat is tot op heden nog helemaal niet nodig geweest. Ik voel me al stukken beter en kan eigenlijk haast niet geloven dat dit door de ademhaling komt. Normaliter had ik altijd last van mijn knie, of scheenbeen of hoofd of buik of zij of noem maar iets op en nu voel ik bijna niets met het lopen. Vanmorgen was mijn hartslag met vogels kijken zelf onder de 150 en daalde deze na de loop binnen enkele minuten tot onder de 100.
Wel grappig wat er toen gebeurde:
Ik ging om half zes hardlopen na de oefeningen en de observatie. Mijn vrouw, welke in de verpleging werkt zou gaan douchen. De achterdeur was al open en ik ben door de voordeur naar buiten gegaan. Heerlijk gelopen en om 5 over 6 weer terug, 'shit de deur op slot', en geen sleutel bij. Wat er toen gebeurde was prachtig. Normaliter zou ik gaan tieren en roepen en schreeuwen of mijn kinderen wakker maken om die deur open te doen (ik had geen sleutel bij, geen telefoon, nix want het was vogels kijken en dat is genieten en mijn vrouw had de deur weer op slot gedaan
. Maar gisterenavond las ik hoofdstuk 6 van "10 dagen stil" over waarde aan iets geven en dacht: waarom is het hun schuld, waarom moeten hun hier onder lijden, waarom waarom waarom allemaal betrekking op de ander. Nee Joris je bent zelf zo dom geweest om dit niet te organiseren. Vervolgens ben ik gewoon in de tuin gaan zitten (Ik wist dat mijn zoon en vrouw uiterlijk om half 7 beneden zouden zijn ivm werk) en gaan genieten. Echt 20 minuten lang buiten gezeten met een bezweet lichaam, gelet op mijn ademhaling, heel mijn lijf langs gegaan om te voelen in gedachten waar voel ik koude of warmte waar voel ik me prettig of niet prettig en mijn hartslag werd nog rustiger en ik had het helemaal niet koud. ONGELOOFELIJK!.En daar kwam mijn zoon en vroeg wat doe jij nou, dus gewoon rustig verteld wat er gebeurd was aan mijn zoon en mijn vrouw. En wat denk je, na een heerlijk ontbijt, nog even gedoucht (nee nog niet koud) en gewoon op tijd op mijn werk.
Volgende week dinsdag het webinair 5 kg afvallen met lopen en op 1 mei start ik gewoon met het programma.
Wat me nu in de 11 dagen is overkomen is raar. Ik hoop dat dit doorzet, dat ik af ga vallen, dat mijn huid gezond wordt. Ik ben benieuwd maar heb er redelijk vertrouwen in.
Luitjes het gaat jullie goed en hopelijk spreken we elkaar.
Een positieve groet!
Joris
