Ik zit op dag 71 van het schema.
Het schema vind ik heerlijk om te volgen. Vooral de variatie vd 4 trainingen bevalt mij erg goed. Het principe van maximaal 14 km om overbelasting te voorkomen was voor mij de voornaamste reden om dit te gaan doen.
Maar.....Ik heb vandaag besloten om iets meer dan 20 km te gaan lopen om toch eens te kijken hoe ik ervoor sta. En dat was een grote teleurstelling.
Ik wilde op mijn lage marathon hartslag lopen 144- 152. De 1e 9km ging dit goed daarna liep mijn hartslag op van 155 richting 158. Ik hoopte door langzamer te gaan lopen dat deze zou zakken maar dat lukte niet. Het lagere tempo voelde ongemakkelijk aan en van het sloffen werd ik nog vermoeider. Daarnaast kreeg ik het koud dus toch maar het tempo omhoog.
Ik heb ca. 7km op mijn tandvlees en op automatische piloot gelopen. Mijn hartslag was inmiddels opgelopen naar 171!
Na 22 km en met nog 2 a 3 km te gaan heb ik de handdoek in de ring gegooid en ben gestopt.
Ik wist dat het zwaar zou worden maar niet zo snel al. Ik geloof niet dat ik 30 van de 42 km op deze manier af kan leggen.
Waar is het fout gegaan?
Is mijn conditie dan toch nog niet goed genoeg?
Waarom loopt mijn hartslag zo op?
Marathon haalbaar?
-
RunningRob - Sportrusten
- Berichten: 6122
- Lid geworden op: 05 feb 2015, 14:13
Re: Marathon haalbaar?
Hoi Pieter,
Bedenk dat je de week voor de marathon maar heel weinig traint, je begint de marathon dus echt uitgerust. Dan is nu dus niet het geval.
Je hartslag loopt langzaam op tijdens een lange duurloop, als je de snelheid constant houd. Maar dit gebeurt normaal gesproken heel langzaam. Vandaar dat je ook op twee marathonhartslagen traint. De hogere hartslag is voor later in de marathon.
Jouw hartslag liep wat te snel op. Mijn eerste vraag is dan: wat was je tempo gedurende de eerste 9km? Was dit hoger dan je marathontempo?
Rob
Bedenk dat je de week voor de marathon maar heel weinig traint, je begint de marathon dus echt uitgerust. Dan is nu dus niet het geval.
Je hartslag loopt langzaam op tijdens een lange duurloop, als je de snelheid constant houd. Maar dit gebeurt normaal gesproken heel langzaam. Vandaar dat je ook op twee marathonhartslagen traint. De hogere hartslag is voor later in de marathon.
Jouw hartslag liep wat te snel op. Mijn eerste vraag is dan: wat was je tempo gedurende de eerste 9km? Was dit hoger dan je marathontempo?
Rob
Re: Marathon haalbaar?
Hoi Rob,
Als ik mijn 10km tijd op jullie site invul dan zou mijn tempo 9,33 km per uur moeten zijn.
Ik liep 9,8 km per uur.
In het begin ging het zo makkelijk dat ik me echt in moest houden. Rond de 9 km ging mijn hartslag omhoog en ben ik aan mijn tempo gaan sleutelen. ik had de wind op kop, kreeg het koud en mijn lijf verkrampte helemaal. Heel even leefde ik weer op toen ik het tempo wat opvoerde en op mijn looptechniek lette. Maar door het hogere tempo liep mijn hartslag weer harder op. En mijn accu harder leeg.
Gr. Pieter
Als ik mijn 10km tijd op jullie site invul dan zou mijn tempo 9,33 km per uur moeten zijn.
Ik liep 9,8 km per uur.
In het begin ging het zo makkelijk dat ik me echt in moest houden. Rond de 9 km ging mijn hartslag omhoog en ben ik aan mijn tempo gaan sleutelen. ik had de wind op kop, kreeg het koud en mijn lijf verkrampte helemaal. Heel even leefde ik weer op toen ik het tempo wat opvoerde en op mijn looptechniek lette. Maar door het hogere tempo liep mijn hartslag weer harder op. En mijn accu harder leeg.
Gr. Pieter
- Bijlagen
-
- Screenshot_20200111-233428_Sports Tracker.jpg (246.14 KiB) 1050 keer bekeken
-
- Screenshot_20200111-233428_Sports Tracker.jpg (246.14 KiB) 1050 keer bekeken
Re: Marathon haalbaar?
De
- Bijlagen
-
- Screenshot_20200111-233447_Sports Tracker.jpg (174.52 KiB) 1050 keer bekeken
-
Koen - Sportrusten
- Berichten: 904
- Lid geworden op: 20 dec 2014, 13:34
Re: Marathon haalbaar?
Ha Pieter,
We hebben nog 4 weken, dat is gelukkig erg lang. 2 vragen: hoe heb jij je omslagpunt bepaald en wat is je PR op 10K?
We hebben nog 4 weken, dat is gelukkig erg lang. 2 vragen: hoe heb jij je omslagpunt bepaald en wat is je PR op 10K?
Re: Marathon haalbaar?
Hoi Koen,
Fijn om te horen dat jij de resterende 4 weken nog erg lang vindt
Mijn PR op de 10 km is 51 minuten
Mijn omslagpunt is 179 en dat heb ik bepaald met de test op jullie site. Dus 6 minuten op 7 km/h en daarna iedere 2 minuten 1 km/h sneller. Mijn zoontje op de fiets met de telefoon ernaast die de aanwijzingen gaf.
Zou het kunnen zijn dat ik toch te hard van start ben gegaan?
Ca. 10 km/h lopen voelt voor mij prettig aan maar misschien kan ik dat toch geen 4 uur volhouden.
Ik zag op Instagram ook een post van jullie voorbij komen over hardlopen en stress.
Ik heb het idee dat ik op dit moment juist meer ga lopen om te ontspannen maar misschien heb ik diep van binnen veel meer last van de stress met lopen dan ik denk. Het afgelopen jaar is extreem stressvol geweest voor mij maar ik denk dat te kunnen verlichten (of onderdrukken?) met lopen. Ik voel me ook heel happy tijdens en na het lopen. Maar ja misschien denkt mijn lichaam daar soms anders over. Ik weet het niet.
Op dit moment vind ik het erg spannend om gezien mijn ervaring op die 22 km om aan de start van de Two Rivers te verschijnen. Mocht ik het wel doen dan denk ik dat het sowieso heel verstandig is om bij de pacer van 4.30 uur te blijven lopen.
De komende weken wil ik vooral extra aandacht besteden aan de duurloop op lage marathon hartslag dat ik daar ook zeker niet te hard ga lopen.
Ik ben benieuwd of jij nog tips voor de komende (zeer lange...) 4 weken en/of de marathon hebt.
Gr. Pieter
Fijn om te horen dat jij de resterende 4 weken nog erg lang vindt
Mijn PR op de 10 km is 51 minuten
Mijn omslagpunt is 179 en dat heb ik bepaald met de test op jullie site. Dus 6 minuten op 7 km/h en daarna iedere 2 minuten 1 km/h sneller. Mijn zoontje op de fiets met de telefoon ernaast die de aanwijzingen gaf.
Zou het kunnen zijn dat ik toch te hard van start ben gegaan?
Ca. 10 km/h lopen voelt voor mij prettig aan maar misschien kan ik dat toch geen 4 uur volhouden.
Ik zag op Instagram ook een post van jullie voorbij komen over hardlopen en stress.
Ik heb het idee dat ik op dit moment juist meer ga lopen om te ontspannen maar misschien heb ik diep van binnen veel meer last van de stress met lopen dan ik denk. Het afgelopen jaar is extreem stressvol geweest voor mij maar ik denk dat te kunnen verlichten (of onderdrukken?) met lopen. Ik voel me ook heel happy tijdens en na het lopen. Maar ja misschien denkt mijn lichaam daar soms anders over. Ik weet het niet.
Op dit moment vind ik het erg spannend om gezien mijn ervaring op die 22 km om aan de start van de Two Rivers te verschijnen. Mocht ik het wel doen dan denk ik dat het sowieso heel verstandig is om bij de pacer van 4.30 uur te blijven lopen.
De komende weken wil ik vooral extra aandacht besteden aan de duurloop op lage marathon hartslag dat ik daar ook zeker niet te hard ga lopen.
Ik ben benieuwd of jij nog tips voor de komende (zeer lange...) 4 weken en/of de marathon hebt.
Gr. Pieter
-
Koen - Sportrusten
- Berichten: 904
- Lid geworden op: 20 dec 2014, 13:34
Re: Marathon haalbaar?
Ha Pieter,
Leuk dat je ook de Two Rivers loopt, dan zien we elkaar in Zaltbommel.
Je tempo is prima, dat kun je gewoon aanhouden. Ik denk dat een combinatie van kou, wind, stress (?) en een slechte dag een cocktail is geweest waardoor je pech had tijdens je oefenloop. In Zaltbommel is het allemaal anders. Daar heb je medelopers die je uit de wind kunnen houden, je hebt wat meer adrenaline waardoor je pijntjes en vermoeidheid minder voelt. En je hebt nog een maand extra training gehad (met de training waarin je heel diep ging) met supercompensatie tot gevolg.
De kunst is om je kilometers nu gewoon te maken en zonder stress naar Zaltbommel te trainen.
Ter geruststelling: in Zaltbommel is ook een estafette, dus halverwege staan busjes waar je in kunt stappen (niet dat je dat doet natuurlijk...)
Tot 9 februari!
Koen
Leuk dat je ook de Two Rivers loopt, dan zien we elkaar in Zaltbommel.
Je tempo is prima, dat kun je gewoon aanhouden. Ik denk dat een combinatie van kou, wind, stress (?) en een slechte dag een cocktail is geweest waardoor je pech had tijdens je oefenloop. In Zaltbommel is het allemaal anders. Daar heb je medelopers die je uit de wind kunnen houden, je hebt wat meer adrenaline waardoor je pijntjes en vermoeidheid minder voelt. En je hebt nog een maand extra training gehad (met de training waarin je heel diep ging) met supercompensatie tot gevolg.
De kunst is om je kilometers nu gewoon te maken en zonder stress naar Zaltbommel te trainen.
Ter geruststelling: in Zaltbommel is ook een estafette, dus halverwege staan busjes waar je in kunt stappen (niet dat je dat doet natuurlijk...)
Tot 9 februari!
Koen
Re: Marathon haalbaar?
Hoi Koen en Rob,
Ik heb besloten om toch maar af te zien van de marathon in Zaltbommel. Fysiek zou het mogelijk moeten zijn want ik heb het 100 dagen schema voor 99% volbracht, maar tussen mijn oren ben ik er absoluut niet klaar voor.
Mijn vrouw heeft 1,5 jaar geleden schildklierkanker gehad wat toch wel een grote schok voor ons gezin was.
Als je met die arts in dat kamertje zit en je krijgt het te horen dan stort voor je gevoel letterlijk de hele wereld in.
In november vorig jaar was zij hiervan genezen. Echter slechts 1,5 week na haar genezing werd borstkanker geconstateerd. Geen uitzaaiing van de schildklier maar gewone domme pech volgens de artsen. Hierna volgde een heftig traject van 9 maanden van chemo's, een operatie en bestralingen.
In diezelfde periode zijn mijn tante, de vader van een goede vriend, twee vrienden van mijn eigen leeftijd (en ik voel me met 52 jaar nog een jonge vent ) en uiteindelijk ook mijn eigen vader overleden.
Op vrijdagochtend hebben we met koffie en een chocolade bol (ja, ik kom uit Den Bosch) de laatste bestraling van mijn vrouw gevierd en een uur later moest ik de kinderen vertellen dat opa de dinsdag daarna zou sterven. Vanwege zijn gezondheid is gekozen voor euthanasie.
Nadat dit in september allemaal achter de rug was was ik toe aan een grote uitdaging: de marathon!
Maar ik was goed en wel begonnen aan mijn 100 dagen schema of bij mijn vrouw werd voor de 3e keer in 1,5 jaar tijd kanker ontdekt.Nierkanker dit keer, en weer geen uitzaaiing van, maar wederom een primaire kanker.
Wéér die onzekerheid van scans, een operatie etc. Half december is zij geopereerd en gelukkig is alles ook nu weer goed gegaan.
Tijdens de vrije dagen tussen kerst en nieuwjaar heb ik het geestelijk even heel zwaar gehad, blijkbaar was alles even teveel geworden.
In het nieuwe jaar vol goede moed de draad weer opgepakt op naar Zaltbommel!
Op maandag 6 januari krijg ik een berichtje van een van mijn beste vrienden. Ze hebben 'iets' ontdekt en dat ziet er niet goed uit.
Op vrijdag belt zijn zus mij op om te zeggen dat ze niets meer voor hem kunnen doen en dat hij aan de morfine ligt.
Op zaterdag 11 januari denk ik 'even' 25 km te gaan lopen als voorbereiding op Zaltbommel, wetende dat mijn vriend bezig is met zijn laatste uren. Hij overlijdt een uur nadat ik thuis kom van mijn zwaar teleurstellende loopje.
Begin januari heb ik mij nog aangemeld om het programma tem je brein te volgen, want dat leek mij toch wel enigszins noodzakelijk.
De stress lag echter zo hoog dat ik zelfs dat als veel te belastend ervaarde en er alleen maar nerveuzer van werd. Dus nu even niet.
Een heel verhaal waar jullie verder ook niets mee kunnen, maar een onderdeel van tem je brein is om smorgens even te ontspannen en bijvoorbeeld iets te schrijven. Ik heb weer iets van me af kunnen schrijven denk ik dan maar.
Maar nu even concreet voor jullie.
Ik heb nu het 100 dagen programma afgerond (afgelopen zomer had ik ook al een half programma gedaan en vervolgens voor KiKa de damloop meegelopen) wat kan ik nu het beste doen om deze conditie vast te houden en/of zelfs iets verbeteren?
Uiteindelijk wil ik toch wel graag een keer die marathon gaan lopen, maar ik weet nu nog niet welke en wanneer.
Groeten,
Pieter
Ik heb besloten om toch maar af te zien van de marathon in Zaltbommel. Fysiek zou het mogelijk moeten zijn want ik heb het 100 dagen schema voor 99% volbracht, maar tussen mijn oren ben ik er absoluut niet klaar voor.
Mijn vrouw heeft 1,5 jaar geleden schildklierkanker gehad wat toch wel een grote schok voor ons gezin was.
Als je met die arts in dat kamertje zit en je krijgt het te horen dan stort voor je gevoel letterlijk de hele wereld in.
In november vorig jaar was zij hiervan genezen. Echter slechts 1,5 week na haar genezing werd borstkanker geconstateerd. Geen uitzaaiing van de schildklier maar gewone domme pech volgens de artsen. Hierna volgde een heftig traject van 9 maanden van chemo's, een operatie en bestralingen.
In diezelfde periode zijn mijn tante, de vader van een goede vriend, twee vrienden van mijn eigen leeftijd (en ik voel me met 52 jaar nog een jonge vent
) en uiteindelijk ook mijn eigen vader overleden. Op vrijdagochtend hebben we met koffie en een chocolade bol (ja, ik kom uit Den Bosch) de laatste bestraling van mijn vrouw gevierd en een uur later moest ik de kinderen vertellen dat opa de dinsdag daarna zou sterven. Vanwege zijn gezondheid is gekozen voor euthanasie.
Nadat dit in september allemaal achter de rug was was ik toe aan een grote uitdaging: de marathon!
Maar ik was goed en wel begonnen aan mijn 100 dagen schema of bij mijn vrouw werd voor de 3e keer in 1,5 jaar tijd kanker ontdekt.Nierkanker dit keer, en weer geen uitzaaiing van, maar wederom een primaire kanker.
Wéér die onzekerheid van scans, een operatie etc. Half december is zij geopereerd en gelukkig is alles ook nu weer goed gegaan.
Tijdens de vrije dagen tussen kerst en nieuwjaar heb ik het geestelijk even heel zwaar gehad, blijkbaar was alles even teveel geworden.
In het nieuwe jaar vol goede moed de draad weer opgepakt op naar Zaltbommel!
Op maandag 6 januari krijg ik een berichtje van een van mijn beste vrienden. Ze hebben 'iets' ontdekt en dat ziet er niet goed uit.
Op vrijdag belt zijn zus mij op om te zeggen dat ze niets meer voor hem kunnen doen en dat hij aan de morfine ligt.
Op zaterdag 11 januari denk ik 'even' 25 km te gaan lopen als voorbereiding op Zaltbommel, wetende dat mijn vriend bezig is met zijn laatste uren. Hij overlijdt een uur nadat ik thuis kom van mijn zwaar teleurstellende loopje.
Begin januari heb ik mij nog aangemeld om het programma tem je brein te volgen, want dat leek mij toch wel enigszins noodzakelijk.
De stress lag echter zo hoog dat ik zelfs dat als veel te belastend ervaarde en er alleen maar nerveuzer van werd. Dus nu even niet.
Een heel verhaal waar jullie verder ook niets mee kunnen, maar een onderdeel van tem je brein is om smorgens even te ontspannen en bijvoorbeeld iets te schrijven. Ik heb weer iets van me af kunnen schrijven denk ik dan maar.
Maar nu even concreet voor jullie.
Ik heb nu het 100 dagen programma afgerond (afgelopen zomer had ik ook al een half programma gedaan en vervolgens voor KiKa de damloop meegelopen) wat kan ik nu het beste doen om deze conditie vast te houden en/of zelfs iets verbeteren?
Uiteindelijk wil ik toch wel graag een keer die marathon gaan lopen, maar ik weet nu nog niet welke en wanneer.
Groeten,
Pieter
-
RunningRob - Sportrusten
- Berichten: 6122
- Lid geworden op: 05 feb 2015, 14:13
Re: Marathon haalbaar?
Hoi Pieter,
Heftig verhaal! Ik hoop voor je dat je de komende tijd wat meer rust krijgt!
Wat betreft je vraag:
Als je je conditie op peil wilt houden kun je gewoon 3 of 4 keer in de week blijven lopen:
1x vogels kijken
1x intensief (zone D3)
1x of 2x in zone D2
De intensieve kun je af en toe als interval lopen, en af en toe doe je een 10k voluit.
De zones kun je hier bepalen:
https://www.sportrusten.nl/bereken-mijn-hartslagzones/
Mocht je weer toe zijn aan een marathon laat het weten, dan stellen we je schema weer opnieuw in.
Sterkte!
Rob
Heftig verhaal! Ik hoop voor je dat je de komende tijd wat meer rust krijgt!
Wat betreft je vraag:
Als je je conditie op peil wilt houden kun je gewoon 3 of 4 keer in de week blijven lopen:
1x vogels kijken
1x intensief (zone D3)
1x of 2x in zone D2
De intensieve kun je af en toe als interval lopen, en af en toe doe je een 10k voluit.
De zones kun je hier bepalen:
https://www.sportrusten.nl/bereken-mijn-hartslagzones/
Mocht je weer toe zijn aan een marathon laat het weten, dan stellen we je schema weer opnieuw in.
Sterkte!
Rob
-
Christel78
- Berichten: 17
- Lid geworden op: 08 dec 2018, 12:30
Re: Marathon haalbaar?
Heel veel sterkte Pieter!
Re: Marathon haalbaar?
Beste Pieter,
Sterkte met alles.
Groetjes, Saskia
Sterkte met alles.
Groetjes, Saskia
Hartelijke groet, Saskia
You'll Never RUN Alone
You'll Never RUN Alone
Re: Marathon haalbaar?
Dank je Christel.
Dat gaat helemaal goed komen!
Gr. Pieter
Re: Marathon haalbaar?
Zo wat heftig allemaal! Veel sterkte!