Mijn eerste twee weken sportrusten zitten erop en hoewel ik er veel plezier in heb vind ik de trainingen met hartslag op omslagpunt erg zwaar, en de beoogde hartslag haal ik bij lange na niet
Ik heb deze trainingen nu twee keer met mijn hardloopclub gedaan en ben met een snellere loper meegelopen en heb op deze manier een stuk harder gelopen dan normaal, maar desondanks 12 punten onder de hartslag van het schema. Het voelde niet alsof ik veel harder kon...
Normaal haal ik deze hartslag wel tegen het eind van een wedstrijd maar dat houd ik niet enkele kilometers vol.
(Ik train voor de 10 km en heb een omslagpunt van 186.)
Ik ervaar hetzelfde, heb er ook al een vraag over geplaatst op dit forum, maar nog geen reactie ontvangen van Koen of Maarten. Mijn omslagpunt zou 178 zijn en met trainingen voor de halve marathon zou ik op 163bpm of 165bpm moeten lopen. Dat is niet te doen. Ik haal die hartslag echt niet met lang hardlopen. Met een recente Coopertest heb ik kort 169bpm gehaald en met een fietstest 170bpm, ook heel kort. Met HIIT trainingen haal ik mijn max hartslag (181bpm) wel eens, maar dat is echt maar heel kort, het grootste deel van korte oefeningen bij een HIIT trainingen haal ik die 163 of 165 wel, maar dat is geen half uur achter elkaar.
Alles wat ik harder loop dat 150bpm voelt voor mij als sprinten. Ik loop overigens probleemloos 15km achter elkaar. Gisteren liep ik dit nog, met een gemiddelde hartslag van 151bpm. Hard lopen doe ik niet, mijn tempo ligt rond de 10km/u.
Ha Linda, Leuk dat je er herkenning bij hebt. Jouw vraag had ik inderdaad gezien, maar zonder verlossend antwoord
Koen, tijdens de workshop met veldtest heb je verteld dat het je ook niet meeviel om op omslagpunt te trainen maar ik weet niet meer goed wat je toen gedaan hebt om dat tenminste te benaderen.
Heel hard van start gaan om maar aan de goede hartslag te komen? Of iets rustiger maar wel tempo vasthouden waardoor hartslag oploopt?
Ik hoor het graag, ook ervaringen van andere sportrusters!
Marijke, Linda,
Je vraagt om ervaringen van andere sportrusters. Mijn omslagpunt ligt bij 172, volgens het schema moest ik 168 of 169 lopen. Ook ik heb altijd veel moeite gehad om dit te halen. Gewoon volluit gaan op je gevoel is denk ik de enige remedie.
De manier om dit te bereiken heb ik op verschillende manieren geprobeerd. Allereerst zette ik mijn hartslagmeter een paar slagen onder het omslagpunt en probeerde dit punt dan zo snel mogeljik te bereiken en vast te houden. Met als resultaat dat ik op een gegeven moment buiten adem raakte en ook dit lagere punt niet meer kon bereiken. De training wordt dan ook erg onplezierig. Na dit een paar meegemaakt te hebben, heb ik geen minimum ingesteld op mijn hartslagmeter, en ben gewoon op gevoel zp hard mogelijk gaan lopen. Achteraf blijkt dan dat ik langzamer naar een maximum toeloop, maar dat ik uiteindelijk wel een hogere hartslag haal en dat ook mijn gemiddelde hoger uit komt dan tijdens methode 1. Deze methode pas ik nu dus nog steeds toe.
Dan nog iets: in wedstrijden loop ik altijd harder dan in trainingen, blijkbaar kan je lijf (tijdens trainingen) wel harder, maar is er ergens een mentale blokkade die dat tegenhoudt. Ter illustratie: Vorig jaar had ik een keer dat de batterij van mijn (oude) hartslagmeter bijna leeg was. Ik deed een gewone training op een hartslag die ik gewoon zou moeten kunnen halen. Maar omdat de batterij bijna leeg was bleef de registratie erg fluctueren en piepte mijn hartslagmeter bijna continu dat mijn hartslag te laag was. Als ik nu op het schermpje had gekeken, had ik kunnen zien dat er iets niet klopte, maar het was erg donker en ik kan het scherpje dan niet goed zien zonder bril. Afijn, wat er gebeurde is dat ik zo hard liep als ik kon, waarbij mijn lijf zei "dit gaat niet goed" maar mijn verstand zei: "je kunt veel harder." Resultaat is dat ik bijna een PR heb gelopen tijdens een training! Dit was wel een eye-opener voor mij. Wat ik dus wil zeggen is: je kunt harder dan je denkt en dus ook een hogere hartslag halen dan je denkt. Maar hoe laat je je verstand dit duidelijk maken aan je lijf?
Dank voor je reactie Rob!
Ik vind dat mentale aspect wat je noemt wel intrigerend en ook herkenbaar. Leuke illustratie met je batterij die je verleidde om veel harder te lopen!
Ik kom net terug van mijn 3K training op omslagpunt, en herken dat mijn denken me ook behoorlijk in de weg kan zitten. Daar hoop ik ook nog wel wat op te vinden.
Wij wilden ook iedere training op de aangegeven HR lopen, maar dat ging niet. Bij navraag blijkt dat je hartslag die training niet boven de gestelde HR uit moet komen. En.. je hoeft niet de hele training op de aangegeven HR te lopen, als je hier aan hetend van je training op zit is het ook goed. Loop je langere duurlopen op het tempo dat je verwacht te lopen tijdens de wedstrijd die je gepland hebt op 100 dagen. De korte duurloop doe je in een hoger tempo.En dan nog een keer vogels kijken
Dag Marijke, je ervaring is herkenbaar bij mensen die trainen voor een 10 kilometer. Omdat je - fysiologisch - in staat bent om 10 kilometer rond je omslagpunt te lopen, zijn de trainingen daarvoor pittig. Je traint voor 10 kilometer korte afstanden, maar wel hard. Met een warming up van 6 minuten kun je daarna je hartslag snel opvoeren. Haal je de hartslag niet, dan raad ik aan om intensief te lopen, zonder echt op hartslag te lopen.
Je kunt er natuurlijk ook voor kiezen om rustiger te lopen. Dan zijn je trainingen minder zwaar en ook wat prettiger. Gevolg: je loopt je 10 kilometer minder hard dan je zou kunnen, maar dat kun je natuurlijk voor lief nemen.
Ha Koen,
Dank je, dat is inderdaad een antwoord.
Ik heb al gemerkt dat als ik direct keihard ga om maar aan de 186 te komen ik daarna aan het eind minder hard meer kan dan als ik iets rustiger start. Ik kan er wel mee leven als ik niet de allerbeste toptijd haal als de trainingen iets minder afzien zijn En ondertussen ga ik harder dan ooit tevoren dus ik verbeter me toch wel!
