Via mijn collega ben ik bij Sportrusten terechtgekomen. Zij heeft middels dit programma met succes de NY marathon gelopen afgelopen november. Dus vol goede moed begon ik aan het programma. Ik vond de trainingen goed te doen. Niet zwaar, niet te lang, en prima te combineren met werk of sociaal leven. Laatste maand bewust gekozen voor een alcoholvrije maand
Enige wat ik een paar keer niet heb gedaan, is de voluit training, ivm lichte hamstringklachten, toen heb ik op een lager tempo gelopen. Mijn marathonhartslag zou rond de 149 liggen. Ik weet van mezelf dat ik het lang kan volhouden op een laag tempo en een doorzetter ben, dus de marathon zag ik positief tegemoet. En zo stond ik in het startvak, toch een beetje nerveus. 42 kilometer, een halve werkdag hardlopen, holy moly! Kan ik dat wel? Nouja toch maar proberen rustig in en uit te ademen en rusthartslag verlagen (lukte natuurlijk niet
). De eerste kilometers zat ik al gauw op hartslag 151. Niet door laten leiden dacht ik, is alleen maar meer stress, luister ook naar je gevoel. In het begin rustig aan doen, en vanaf kilometer 25-30 zie je het wel. En zo hobbelde ik vrolijk door, pakte elke 2-3 kilometer een bekertje water (ook al had ik geen dorst) maar ik denk dat ik hierdoor geen kramp heb gekregen, zoals ik veel onderweg heb gezien. Op kilometer 10, 20, 30 en 36 (ik kon elke keer nog wat versnellen dus dacht: toch nog maar wat energie erbij, want ontbijten lukte niet echt 's morgens haha) een gelletje genomen.
Vanaf minuut één heb ik zo volop genoten! Mijn vriend en ouders stonden vol trots 5x langs de route, en ze zeiden dat ik elke keer van oor tot oor straalde en het er soepeltjes uitzag. Ik heb het geen moment zwaar gehad, geen moment hoeven wandelen, en naarmate het parcours rustiger was werd mijn tempo sneller en sneller. Het klinkt wat raar misschien: maar ik had niet verwacht dat het zo snel en zo makkelijk zou gaan.
Uiteindelijk heb ik in een tijd van 4 uur en 38 seconden (te veel
) de Marathon weten te voltooien, kan ik nu nog wat nagenieten van de spierpijn en ben ik zo blij hoe ik de afgelopen 15 weken me heb kunnen voorbereiden! Heel bijzonder dat het geen enkele keer zowel lichamelijk als mentaal zwaar is geweest! Sportrusten, bedankt!P.s. die hartslag zat vanaf kilometer 25-30 rond de 163, en bleef daar constant rond hangen, maar daar voelde ik me prima bij
P.s.s. Je kunt altijd verder dan je denkt
