De eerste kilometer
Geplaatst: 12 apr 2016, 21:48
Ik snap er niets van. Het hardlopen gaat me echt goed af, ik word zelfs een beetje sneller de laatste tijd. Ik loop nu ruim 3 jaar hard en sinds een jaar volgens sportrusten.
Maar waarom blijft die eerste kilometer zo'n opgave? Of ik nou ga vogels kijken, of een keertje voluit ga, of ik nou hartstikke fit ben of moe na een lange kantoordag, die eerste kilometer denk ik altijd dat ik beter kan omdraaien.
Inmiddels weet ik dat als ik gewoon doorloop, dat gevoel verdwijnt en ik gewoon prima kilometers kan maken. Maar ik zou wel eens met gemak van start wil gaan.
Mijn eerst kilometer is ook steevast de langzaamste, dus ik ga in ieder geval niet te hard van start lijkt me. Mijn hartslag is mooi laag bij het opstaan, en ik doe over de dag en ook voor vertrek regelmatig een ademhalingsoefening. Zie ik iets over het hoofd?
Is er nog een tip of moet ik me er maar bij neer leggen?
Maar waarom blijft die eerste kilometer zo'n opgave? Of ik nou ga vogels kijken, of een keertje voluit ga, of ik nou hartstikke fit ben of moe na een lange kantoordag, die eerste kilometer denk ik altijd dat ik beter kan omdraaien.
Inmiddels weet ik dat als ik gewoon doorloop, dat gevoel verdwijnt en ik gewoon prima kilometers kan maken. Maar ik zou wel eens met gemak van start wil gaan.
Mijn eerst kilometer is ook steevast de langzaamste, dus ik ga in ieder geval niet te hard van start lijkt me. Mijn hartslag is mooi laag bij het opstaan, en ik doe over de dag en ook voor vertrek regelmatig een ademhalingsoefening. Zie ik iets over het hoofd?
Is er nog een tip of moet ik me er maar bij neer leggen?