Nu ben ik (voor mijn eigen zelfvertrouwen) vandaag behoorlijk van het padje af geweest...
Ipv 10km lage halve marathonhartslag (159 = tussen 157 en 161) heb ik 13km gelopen, waarvan 7km heuveltraining.
Dit heb ik gedaan om de volgende redenen (lees:voordelen)
1. Je leert dat als de hartslag hoger wordt (heuvelop tegen de 167) hij daarna echt weer lager wordt (bergaf/vlak tot 156!).
2. In de 3km die je normaal eerst warm loopt maar straks gewoon je eerste 3km zijn,is je tempo redelijk (voor jezelf acceptabel).
3. Na 7km heuveltraining met hartslagen tussen 156 en 167 kun je nog rustig 3km uitlopen en toch rond de juiste lage marathonhartslag lopen (159, 160, 161).
4. Het was voor mij mentaal even een dingetje om langer te lopen dan 10km (13km ging prima!).
5. Voor mij was dit alvast de eerste geslaagde heuveltraining mbt de Zevenheuvelenloop op 20 november!
In het kader van het nabootsen van de wedstrijd (spanning dus hogere hartslag) heb ik deze training gedaan.
Volgend weekend weer een "normaal" rondje 9km op lage hartslag.
Vraagje aan Sportrusten: ben ik nu slecht bezig geweest door deze "heb zelfvertrouwen nodig"-training?
Ging best lekker, was een soort combi van hartslag laag, hoog en intensief.
Bijkomend voordeel volgens mij: Je lichaam krijgt nieuwe een prikkel: "what the f*** zijn we nu weer aan het doen?!"
Dus ben ik vandaag weer een stukje fitter geworden? Op naar Amsterdam op 16 oktober!
Gr. Anja
