Marathon Amstelveen 24 maart 2019
Geplaatst: 25 mar 2019, 10:31
Wie had dat gedacht. Ben je 50, loop je iets meer dan 3 jaar hard en dan je eerste marathon uitlopen. Als je me dit een jaar geleden had verteld, had ik je voor gek uitgemaakt.
Ik heb er bijna 5 uur over gedaan. Langer dan ik had gehoopt, maar binnen de limiet. En met ruimte voor verbetering, dus reden om het nog een keer te doen.
Het was prachtig weer gisteren. De route van de lentemarathon in Amstelveen is echt prachtig. Ik heb weer ontdekt dat ik vooral heel lekker loop in bos en open gebieden. Na een kilometer of 20 begonnen mijn benen enorm pijn te doen, daarom heb ik regelmatig gewandeld en ze los gemaakt. En een paracetamolletje geslikt. De kilometers tussen 20 en 30 waren mentaal heel zwaar. Na het bereiken van de 30 en vooral de 32 kilometer wist ik dat ik het uit kon lopen. En dat heb ik gedaan.
De eerste 30 km heb ik gelopen met hartslagmeter om mijn pols. Het lukte aardig om mijn hartslag goed te houden. Ik heb veel ademhalingstechnieken gebruikt en ben lekker rond gaan kijken om weer rustig te worden. De uiteindelijke hartslag kwam precies aan de bovenkant van mijn range.
Ik heb gekozen voor het sportrustenschema omdat mijn onderrug instabiel is, waardoor ik soms ‘hernia-achtige’ klachten heb. Dat is onder controle door dagelijks te oefenen. Maar het lopen van te veel lange afstanden kan wel leiden tot tijdelijk niet meer kunnen lopen. Ik heb extra oefeningen gedaan voor mijn benen. En met elkaar heb ik de marathon er mee uit kunnen lopen. Ik heb een test voor mijn omslagpunt gedaan bij Peter van Buijtene en daarna het online programma gevolgd. Dank Koen en Peter (en alle anderen van Sportrusten), het is gelukt. En het was een heel mooi avontuur!
Ik heb er bijna 5 uur over gedaan. Langer dan ik had gehoopt, maar binnen de limiet. En met ruimte voor verbetering, dus reden om het nog een keer te doen.
Het was prachtig weer gisteren. De route van de lentemarathon in Amstelveen is echt prachtig. Ik heb weer ontdekt dat ik vooral heel lekker loop in bos en open gebieden. Na een kilometer of 20 begonnen mijn benen enorm pijn te doen, daarom heb ik regelmatig gewandeld en ze los gemaakt. En een paracetamolletje geslikt. De kilometers tussen 20 en 30 waren mentaal heel zwaar. Na het bereiken van de 30 en vooral de 32 kilometer wist ik dat ik het uit kon lopen. En dat heb ik gedaan.
De eerste 30 km heb ik gelopen met hartslagmeter om mijn pols. Het lukte aardig om mijn hartslag goed te houden. Ik heb veel ademhalingstechnieken gebruikt en ben lekker rond gaan kijken om weer rustig te worden. De uiteindelijke hartslag kwam precies aan de bovenkant van mijn range.
Ik heb gekozen voor het sportrustenschema omdat mijn onderrug instabiel is, waardoor ik soms ‘hernia-achtige’ klachten heb. Dat is onder controle door dagelijks te oefenen. Maar het lopen van te veel lange afstanden kan wel leiden tot tijdelijk niet meer kunnen lopen. Ik heb extra oefeningen gedaan voor mijn benen. En met elkaar heb ik de marathon er mee uit kunnen lopen. Ik heb een test voor mijn omslagpunt gedaan bij Peter van Buijtene en daarna het online programma gevolgd. Dank Koen en Peter (en alle anderen van Sportrusten), het is gelukt. En het was een heel mooi avontuur!