Terschelling gefinisht met een lach
Geplaatst: 06 nov 2017, 21:05
Gisteren, zondag 5 november was het zover. Mijn eerste marathon. Ik heb keurig het 100-dagenschema afgewerkt. Best intensief om vier keer per week te lopen, maar deed het met plezier.
Om 12:40 gestart nadat we nog ff 2,5 kilometer naar de start moesten sprinten (door een gebrekkige planning waren we bijna te laat..)Daardoor was ik in ieder geval alvast lekker warm.
Al snel kon ik goed op mijn marathonhartslag lopen (hoog 149) met de wind in de rug, af en toe een wat hogere hartslag. Dat liep erg lekker. Ik was gestart samen met mijn hardloopvriendin en we zouden samen blijven zolang als dat comfortabel was. Op het 18 kilometerpunt draaiden we en kregen we dus ook de wind tegen of van opzij. Dat werd iets pittiger, maar nog steeds prima te doen. Het halve marathonpunt passeerden we na 2:06. Prima dus. Ik ging mijn knie iets voelen maar gelukkig zette dat niet door. Mijn vriendin kreeg het wel erg zwaar. Na ongeveer 26 kilometer begon het te hagelen wat natuurlijk best een heroïsch effect gaf. Ook mijn kuiten begonnen wat stijf te worden, maar oké, je mag wat voelen. Ik had het nog steeds niet echt zwaar en moest steeds wat inhouden om mijn vriendin erbij te houden. Daardoor had ik inmiddels een hartslag van 133...We waren keurig op tijd op strand (33 km) en daar ben ik "los" gegaan. Vanaf dat punt heb ik alleen maar mensen ingehaald. Met de wetenschap dat ik het wel ging redden kwam ik na 36 km van het strand af en kreeg vleugels. Die laatste 6 heb ik echt geknald en na 4:24 minuten kwam ik lachend over de finish! Het was een geweldige ervaring waar ik onwijs van genoten heb. Ik ben superblij met het schema. Op basis van mijn 10k-tijd zou ik er 4:39 over doen...dat werd dus 15 minuten sneller en daar ben ik best trots op. Op naar Rotterdam!
Om 12:40 gestart nadat we nog ff 2,5 kilometer naar de start moesten sprinten (door een gebrekkige planning waren we bijna te laat..)Daardoor was ik in ieder geval alvast lekker warm.
Al snel kon ik goed op mijn marathonhartslag lopen (hoog 149) met de wind in de rug, af en toe een wat hogere hartslag. Dat liep erg lekker. Ik was gestart samen met mijn hardloopvriendin en we zouden samen blijven zolang als dat comfortabel was. Op het 18 kilometerpunt draaiden we en kregen we dus ook de wind tegen of van opzij. Dat werd iets pittiger, maar nog steeds prima te doen. Het halve marathonpunt passeerden we na 2:06. Prima dus. Ik ging mijn knie iets voelen maar gelukkig zette dat niet door. Mijn vriendin kreeg het wel erg zwaar. Na ongeveer 26 kilometer begon het te hagelen wat natuurlijk best een heroïsch effect gaf. Ook mijn kuiten begonnen wat stijf te worden, maar oké, je mag wat voelen. Ik had het nog steeds niet echt zwaar en moest steeds wat inhouden om mijn vriendin erbij te houden. Daardoor had ik inmiddels een hartslag van 133...We waren keurig op tijd op strand (33 km) en daar ben ik "los" gegaan. Vanaf dat punt heb ik alleen maar mensen ingehaald. Met de wetenschap dat ik het wel ging redden kwam ik na 36 km van het strand af en kreeg vleugels. Die laatste 6 heb ik echt geknald en na 4:24 minuten kwam ik lachend over de finish! Het was een geweldige ervaring waar ik onwijs van genoten heb. Ik ben superblij met het schema. Op basis van mijn 10k-tijd zou ik er 4:39 over doen...dat werd dus 15 minuten sneller en daar ben ik best trots op. Op naar Rotterdam!