De eerste 25 km gingen erg soepel, ik moest gemiddeld wel 2 hartslagen toegeven. Ook even rust zoeken bij de drankposten hielp niet echt veel. De 14km heb ik even gevierd, bedacht me dat jullie er waarschijnlijk niet zouden staan want dat had ik ergens gelezen. Bij de 28km dacht ik ook nog even 2*14km en had het gevoel dat ik die 2e 14km veel sneller voorbij waren.
Na de 25km begon ik mijn quadriceps wel te voelen, maar ik kon er mee doorlopen. Na de 30 moest ik toch vaker even lopen bij de drinkposten en werd het weer opstarten steeds zwaarder. Op ongeveer 40km had ik het idee dat er kramp aan zat te komen in mijn hamstrings en heb ik in het Vondelpark toch mijn benen wat opgerekt. 1km voor de finish zag ik opeens de pacer van 4:00 voor me lopen, die heeft me toch ergens weer ingehaald. Ik ben bij hem aangehaakt, kreeg nog motiverende hulp en het was gedaan.
Kwa ademhaling ben ik geen moment uit de rust geraakt en emotioneel ook niet. De benen hadden het zwaar vooral de voorkant brandde steeds meer en belette me op het laatst om het tempo boven de 10km/h te houden. Ik was juist bang voor mijn kuiten, niks gevoeld.
Vandaag weer een dagje achter het bureau gesleten en is de spierpijn is zich langzaam van voor naar achter aan verplaatsen. Ik kan nog lopen en fietsen, de trap af en uit de stoel opstaan is wat zwaarder.
Vergeleken met mijn 1e marathon, dit was de 2e, heb ik nu het gevoel dat ik minder last heb van mijn pezen. De wedstrijd beleving was zo'n beetje gelijk.
Het schema heb ik behoorlijk relaxed doorlopen al waren de donderdagen lastig in te plannen en ben ik soms om 5:30 of juist om 21:30 de deur uit gegaan om de 14 te lopen. Dat gaf me hetzelfde gevoel als een halve zondag van huis zijn, Papa moet even rennen. Zeker was ik minder moe als na mijn langeduurloopjes met een klassiek schema.
1 ding is zeker ook hiermee heb ik het gered. Met minder dan 400km over de 100 dagen. Da's 4 per dag. Niet helemaal want ik heb de warming up en cooling down niet meegenomen en soms kwam ik op het eind van de training iets te ver van huis terecht.
Dan had ik nog niet verklapt dat ik dit jaar ben teruggekomen van een blessure / diagnose Bechterew waardoor ik de laatste helft van 2016 niet heb kunnen hardlopen, zelfs met krukken heb gelopen en waardoor ik pas vanaf begin dit jaar weer heb opgebouwd. Eens kijken hoe de reumatoloog dit vind
, ik had alleen verteld dat ik weer aan het hardlopen was.O, ja, de tijd van de 1e was 4:01 en nu dus onder de 4 uur ondanks de warmte, ik ben blij.
Dank jullie wel...
