Eerst even een warming up op de openbare weg (de start was op de atletiekbaan). Wat een paniek toen we tijdens het warmlopen het startschot hoorden van de start van de...halve marathon! Help, ze zijn al begonnen, een beetje verdwaasd naar de baan gerend, waar we ongeveer 3.30 minuten later van start gingen. Tja en dan verwacht je een hogere hartslag door alle paniek, maar zo hoog..., ik zat in de eerste kilometer al op mijn halve hartslag hoog (177).
Je denkt dan dat komt nog wel goed door te proberen langer uit te ademen. Toch wilde ik niet te langzaam gaan lopen omdat ik hoopte binnen de 2 uur te kunnen finishen. Op basis van mijn 10 km tijd (51 min.) zou ik precies op 2 uur uit moeten komen.
Ondanks het schitterende weer en het mooie parcours was het niet leuk, ik bleef bezig met de te late start en bleef op mijn horloge kijken naar een hartslag die niet lager werd, maar alleen maar hoger. Enorm frustrerend omdat ik wist dat als ik op een tempo van rond de 5.30 km/u zou blijven lopen ik dit zou moeten bekopen in het laatste deel. En dat bleek inderdaad het geval. Mijn kilometertijden liepen op, evenals mijn hartslag. De eerste 10 km was mijn gemiddelde hartslag 179 en de laatste 10/11 km gemiddeld 181. En dat terwijl mijn lage hartslag 172 is en de hoge 177. Vanaf kilometer 14 werd het echt een moeizame strijd. Mijn benen wilden niet en puur op wilskracht heb ik het einde gehaald. Ik klokte toch nog een tijd van exact 2 uur, dus dat was wel volgens het boekje. De manier waarop echter niet. Het is mij een raadsel waarom ik mijn hartslag in het begin niet naar beneden kon krijgen. Misschien was de frustratie van het te laat starten te groot om dat uit de gedachten te krijgen. Hopelijk gaat het de volgende keer beter. Ik zorg er dan in ieder geval voor dat ik tijdig aan de start verschijn...