Met een omslagpunt van 175 (174-176) en een snelste 10km van 43:38 zou ik een hartslag van 153-154 gemiddeld moeten kunnen lopen. De omstandigheden maakten het zwaar. De route was heel mooi, maar er was weinig publiek en het weer natuurlijk niet wat je zou mogen verwachten voor half maart. Mijn hartslag kreeg ik niet laag en mijn tempo bleef dus achter bij wat ik steeds getraind had. Omdat ik toch een poging wilde wagen onder de 4 uur te lopen, accepteerde ik dus al vanaf het begin net op tot net boven mijn marathonhartslag. Na 25-30km moest ik terug in snelheid, omdat ik het niet volhield. Mijn gemiddelde hartslag lag toen al op 156. Uiteindelijk heb ik ook hele delen moeten lopen, en kwam ik toch gemiddeld nog op een hartslag van 153 uit. Jullie weten hier dus maar al te goed, wat realistisch is.
In een tijd van 4:17:04 ben ik wel 26 1/2 minuut sneller dan in Rotterdam. Dus toch een mooi PR gelopen!
Ik ben heel blij met sportrusten. Ik was sneller weer aanspreekbaar na de marathon, en ook de pijn in mijn bovenbenen lijkt minder dan 2 jaar geleden. Ik heb niet gelopen wat ik in theorie zou moeten kunnen, maar dat wijt ik aan de omstandigheden. Al met al trots op wat ik gedaan heb. Mocht ik er nog eens eentje lopen, dan weer met sportrusten en ik blijf de principes gewoon gebruiken in de tussentijd, want ik voel me er lekker bij, snap steeds beter hoe mijn lijf werkt en ik word ook langzaam steeds sneller. Bedankt!
