Experiment: Lopen op hartslag, maar dan echt

[jleeuwer]

Vandaag even een leuk experiment gedaan. Het idee was 11km op marathonhartslag (165). Het experiment bestond eruit om die hartslag al zo vroeg mogelijk in de training al te bereiken, en daarna stabiel te houden.

Oftewel, door een flinke "startsprint" kwam ik al na 500 meter op een hartslag van 165. De eerste kilometer ging daardoor in 3:49. Vervolgens langzaam het tempo teruggebracht en steeds de hartslag om 165 gehouden. Volgende kilometers van 4:14, 4:24, 4:29, 4:40 en daarna stabiel rond de 4:45 (beetje fluctuatie door harde wind).

Met andere woorden, je geeft je lichaam eerst een flinke klap, om daarna langzaam aan een "steady state" te vinden. Ik kan het overigens niemand aanraden. Hooguit voor de grap. Je hartslag blijft weliswaar constant, maar de rest van je lijf is er ook nog. Het is zowel fysiek als mentaal vervelend om te doen, haha

[Marjolein30]

Leuk om te lezen!

Ik heb daar ook wel eens over na zitten denken. De kilometers die je maakt op de goede M-hartslag zijn toch de kwaliteitskilometers, waar je het van moet hebben voor de marathon straks.

Daarnet heb ik bv. een 10k gedaan die op M-hartslag moest, maar het kostte me 20 min. om die hartslag te bereiken (wss. omdat het de eerste training na een marathon 2 weken geleden was, ahem). Ik heb er maar 2 km aan geplakt, ter compensatie voor de slechte eerste kilometers

Maar ook in andere trainingen kost het me vaak toch een klein kwartier. En dan heb je nog maar driekwart van de training over op de goede hartslag. Ik vraag me af of het trainingseffect toch beter is bij jouw methode... je 'leert' je lichaam daarmee misschien wel beter om te gaan met het snelheidsverval zodat die misschien ook minder wordt?

Groetjes!

[jleeuwer]

Op deze manier is echt een beetje te extreem, ik kan niemand aanraden om je marathontraining te beginnen met een snelheid die zo ver boven je marathon-snelheid ligt.

Wat ik me wel zou kunnen voorstellen, is dat je je eerste kilometers van je marathontraining bewust ietsje sneller loopt, bijvoorbeeld 10 of 15 seconden per km. Als je dat 2 of 3 kilometer doet, dan ben je misschien ook al sneller op je doel-hartslag en kan je terugschakelen naar een normaal marathon-tempo.

Overigens, ik lees overal dat het eigenlijk juist een goed teken zou moeten zijn dat het langer duurt voordat je op je doel-hartslag komt (teken van vorm?). Maar toch denk ik dat het voor de kwaliteit van de training wel beter is als je zo veel mogelijk tijd doorbrengt op je doel-hartslag. En op de dag van de wedstrijd alleen maar fijn als het lang duurt voordat je op dat niveau zit.

[Marjolein30]

Eens, na dit verhaal ga ik het je iig niet nadoen !

Zoals je zegt, in een minder extreme vorm zou het wel zin kunnen hebben.. iets eerder op je hartslag zijn, bv. na 1.5 à 2 kilometer, en als je echt precies wil zijn er evt. nog een kilometer bij lopen aan het eind. Dat vind ik wel iets om te proberen!

[RunningRob - Sportrusten]

Hoi,

Wat ik een beetje mis in de discussie is het warmlopen, doen jullie dat wel? Dat zorgt er ook voor je minder tijd nodig hebt om tijdens de uiteindelijke training op hartslag te komen.

Een tip die ik van een andere Sportruster kreeg is tijdens de tweede helft het warmlopen een paar versnellingen te doen (om je hartslag wat op te jagen), dan even rustig lopen en dan de eigenlijke training te beginnen.

Misschien het proberen waard?

Blijde groet,

Rob

[jleeuwer]

Paar kilometer inlopen met een paar versnellingen is zeker het proberen waard. Dank